İstanbul'un Bakırköy ilçesinde annesiyle birlikte yaşayan on dört yaşındaki Yağmur'un hayatı, annesinin aldığı ani bir kararla değişmek üzereydi. Feride, Antalya'nın Kaş ilçesine taşınmaya karar vermişti.
Taşınma günü geldiğinde evin içi valizlerle dolmuştu. Yağmur son eşyalarını çantasına yerleştirirken annesinin sesi koridorda yankılandı.
"Yağmur, biraz daha hızlı ol! Geç kalacağız!"
"Tamam anne, geliyorum!" diye karşılık verdi Yağmur.
Odasında son bir kez etrafına baktı. Yıllardır yaşadığı bu yerden ayrılmak ona garip hissettiriyordu. Derin bir nefes aldı, çantasını omzuna taktı ve dışarı çıktı.
Yaklaşık bir saat sonra uçakta yan yana oturuyorlardı. Feride her zamanki gibi elindeki kitaba dalmıştı. Yağmur ise başını pencereye yaslamış, bulutları izliyordu.
Bir süre sonra merakına yenik düştü.
"Anne, Kaş'ta nerede kalacağız?" diye sordu.
Feride, baş parmağını kitapta kaldığı yere koyup gözlerini kızına çevirdi.
"Babanın ortağının eşi ve oğluyla birlikte kalacağız."
Yağmur'un kaşları havaya kalktı.
"Oğlu mu var?"
"Evet."
"Kaç yaşında?"
"Aşağı yukarı seninle aynı yaşta. Hatta aynı okulda okuyacaksınız."
Yağmur başını koltuğa yasladı.
"Umarım gıcığın teki değildir."
Feride hafifçe gülümsedi.
"Tanımadan karar verme."
"Genelde ilk tahminlerimde yanılmam."
"Bunu daha önce de söylemiştin."
"Çünkü çoğunlukla haklı çıkıyorum."
Feride başını iki yana sallayıp kitabına geri döndü.
Yağmur ise yeniden pencereye baktı. İstanbul yavaş yavaş geride kalıyordu. Arkadaşları, alıştığı sokaklar ve kurduğu düzen birkaç saat sonra geride kalacaktı.
Önünde ise yeni bir şehir, yeni bir okul ve hiç tanımadığı insanlar vardı.
O an, bu yolculuğun hayatını ne kadar değiştireceğinden habersizdi.