Alev arkasından koşarak"dur" dedi.Fakat Lina arkasına bile bakmıyodu.Ağlıyodu ama sadece az önceki olaydan değil,hayatı boyunca sevilmemesinden,farkedilmemesinden ve her zaman tacı olan bir varis bile olsa mutlu aileleri görünce ağladığı için ağlıyodu.Bitsin istiyodu.O ağlayarak koşarken bir an beyni durdu sanki,tüm dünya durdu.Gözleri mutluluğu aramaya başladı ve en sonunda dayanamayıp bayıldı.......
Gözlerini kulubede açtı,başında ılık bir bez vardı.Gözleri istemsizce Alev'i aradı.Alev yemek hazırlıyodu.Dudaklarını zar zor aralayıp "su verir misin?" dedi.Alev "tabiki veririm" dedi ve suyu verdi.
Alev:Bir daha böyle yapma narin kuğu.
Lina:Sence cidden narin miyim?
Alev:Burası işin şov kısmıydı,ama ciddiyim bir daha böyle tehlikeli işlere kalkışme derken at sesleri gelmeye başladı camdan dışarı baktıklarında Lina'nın babasının ordusuyla oraya doğru geldiğini gördüler
Lina:Hemen buradan kaçalım!
Alev:Sen delimisin orduyla geliyolar,şu tabancası ile değil.
Lina:O zaman ne bok yiyeceğiz?!
Alev:Yanında eşarp varmı,zaten seni kaçırırken dolabından kıyafet almıştım doğru ya.
Lina:Ne için.
Alev:Kılık değiştirmek için....
Lina:Alev cidden çok güzel oldun diyip bir kahkaha patlattı.
Alev:Saklan hadi geliyolar...
Asker:Merhabalar Hanımefendi,bir kaç gündür kasabada koybolan varisimiz Lina'yı arıyor........
Alev(gülşen):Görüşmek üzere evladım
Asker:Görüşmek üzere teyzecim dedikten sonra Alev kapıyı kapattı.
Lina:(kahkaha attı)
Alev:Ona utanan bir yüz ifadesiyle boş bir bakış attı.