1.Bölüm) Yıldızlar
🎶Yıldızlara bak~Yaşlı amca🎶
Nefes Vural...
Yıldızlar bile küsmüştü bana, her gece kafamı kaldırıp gökyüzüne baktığımda bana yol gösteren yıldızlar bana küsmüş ve bulutların arkasına saklanmıştı.
Bu sözü okuduktan sonra gözlerimdeki görüntü bulanıklaşmıştı ağlamamak için elimin tersiyle gözlerimi sildim ve otobüsün camından yola bakmaya koyuldum. Ben geliyorum İzmir Nefes Vural geliyor, hazırlıklı ol İzmir!
Kulaklığımı takmıştım ama şarkı dinlemek için değil insanlar benle uğraşmasın diye ağırlaşan göz kapaklarıma dayanarak kendimi uykunun huzurlu kollarına bıraktım.Ne kadar süre geçtiğini bilmiyordum ama sonunda varmıştık, kırmızı bavulumu alıp yola koyuldum telefonumu açıp bir taksi çağırdım ve taksiyi beklemeye koyuldum, teyzemlerde kalacaktım.
Taksi geldiğinde bagajı açıp eşyalarımı yerleştirdim, şoföre yolu tarif ettikten sonra iletişimi kestim ve yolu izlemeye başladım o sırada telefonumun titrediğini hissettim.
Teyzoşum adlı kişiden bir cevapsız arama...
Bildirimi gördükten sonra ona hemen mesaj attım.
Nefes:Taksideyim teyze az kaldı 10 dk falan sonra varmış olurum.
Teyzoşum:Tamam ama çok dikkatli ol!
Nefes:Tmm tmm
Sonunda teyzemin apartmanının önüne barmıştım taksiciye ödeme yaptıktan sonra apartmanın önüne geçtim ve zile bastım.Tatlı sarı renklerinde bir apartmandı çoğu camda saksıların içinde minik çiçekler bulunuyordu ve çok yüksek değildi en fazla 4-5 kat diye düşündüm.Kapının açılma sesini duyduğumda binayı incelemeyi bırakıp kapıya doğru hareket ettim.Binanın tatlı görüntüsüne karşı kapı fazlasıyla ağırdı.
Binaya girdiğimde asansör olduğu için şükrettim.Eşyalarımı asansöre yerleştirdim ve 4. kat yazan tuşa bastım asansörün içinde değişik şarkılar çalıyordu, pek hoşuma gitti söylenemezdi.Asansör durduğunda kapıyı ittirip bavullarımı çekmeye koyuldum.Teyzem gelip bana yardım etti bir katta 2 daire vardı karşı komşumuzun kim olduğunu sorduğumda arkadaşının oturduğunu söyledi.Umarım bir kızı yoktur diye dua ettim çünkü beni tanımayan bir genç bulmak istiyordum İzmir'de.
Teyzem odamı gösterdi ve eşyalarımı yerleştirmeme yardımcı oldu.Odam çok küçük değildi tam olarak benim için idealdi.Yatağıma oturdum bu sırada telefonuma bildirim geldi.Sosyal medya hesaplarından gelmişti.O sırada bunu düşündüm tamam kaçmak için buraya gelmiştim ama bazen video çekebilirdim değil mi, beni sadece güzellik ve farklı nedenlerden dolayı takip edenler dışında gerçekten sevenler için video çekmeye devam edebilirdim.
İçerden teyzemin bana seslenişini duydum yataktan kalkıp mutfağa doğru ilerledim duvarlar açık maviydi ve çok güzel görünüyordu benim odam çok kullanılmadığı için teyzem 2.kere boyatma gereği görmemişti bu yüzden bazı odaların rengi yeşil kalıyordu,apartmanı İstanbul'dakilerden daha çok sevmiştim rengarenkti.Mutfağa varınca teyzem yemek için yardım edip edemeyeceğimi sordu bende hemen işe koyuldum.Akşam olunca odama gittim ve kendimi uykunun huzurlu kollarına bıraktım,yarın yeni okuluma başlayacaktım ve mor göz altlarımla insanları korkutmak istemiyordum.
☆
Sabah alarmımın sesi ile uyandım az kalsın yataktan düşecektim.Gözlerimi ovuşturup yatakta doğruldum üstümdeki örtüyü kaldırdım ve tuvalete doğru yol aldım,yüzümü yıkadım ve dişlerimi fırçaladım saçlarım için bir şey yapmayacaktım taramam yeterliydi.Gene az da olsa makyaj yaptım teyzemi yanağından öptükten sonra evden çıktım ve dün gece baktığım otobüslerden doğru numarayı bekledim.Otobüs geldiğimde bende kulaklığımı takmış telefonuma bakıyordum, durakta ayağa kalktım ve kartımı okutmak için bekledim.
Okula varınca İstanbul kadar kalabalık olmasada büyük bir kalabalık ile karşılaştım,bir yandan yürümeye çalışıyordum bir yandan da etrafta olan şeyleri incelemeye çalışıyordum o sırada ayağım yoldaki oynamış taşlardan birine takıldı eğer biri çantamdan tutmasaydı taş yol ile bütünleşe bilirdim.Utançtan yüzüm kızarmıştı arkama özür dilemek için döndüğümde benden uzun bir erkek ile karşı karşıyaydım çocuğun açık kahverengi gözleri ve dağınık sarı saçları vardı.Karşımdakinin bir erkek olduğunu görünce utancım ikiye katlanmıştı, başımı öne eğip özür diledim ve yoluma devam ettim.
Danışmaya vardığımda yeni öğrenci olduğumu açıkladım ve sınıfımı bilmediğimi söyledim. Yaka kartından adının Filiz olduğunu öğrendiğim kadın sınıfımı ve konumunu söyledi başımı onaylar bir ifadeyle salladım ve merdivenlerden yukarı çıkmaya başladım bu sırada ben danışmadaki işimi bitirene kadar neredeyse bütün öğrencilerin sınıflara varmış olduğunu fark ettim.Adımlarımı hızlandırıp 5.kata çıkmayı başarmıştım ama çok yorulmuştum okulun neredeyse en üst katındaydık, okul 6 kattan oluşuyordu ama çatı katı sayılınca 7 oluyordu.Sınıfımı bulup içeriye girdim çoğu kişi bana bakmıyordu ama bazı kişilerin beni tanıdığını ya da yeni biri olduğumu anladığı için bana kocaman gözlerle bana bakıyorlardı ve bu gerçekten çok ayıp bir davranıştı sınıfa sanki uzaylı girmişti.
Kendime çanta olmayan boş bir sıra buldum ve eşyalarımı oraya yerleştirdim neyseki insana özel alan tanıyorlardı bakışla olmasa bile içime girmemeleri iyi bir şeydi.Kalemkutumu tam masaya koyacakken karşımda biri belirdi kafamı kaldırıp kim olduğuna bakacakken yüzüm tekrar utançtan kızardı içimden eyvah diye geçirdim.Karşımda ben düşerken çantamdan düşüp yer ile bütünleşmekten kurtaran çocuk vardı birden bana yeni kız diye seslendi,başımı kaldırdım ve ayağa kalktım.
Nefes:Özür dilerim burasını boş sanmıştım.
Çocuk:Boş zaten ama bu gün canım buraya oturmak istiyor sen benim yerime geç!
Ne!Bana emir mi veriyordu gözlerimi ona doğru kaldırdım yüzümde artık utanç belirtisi yoktu öfke vardı.Bir anda çocuğa çıkışmaya başladım o da benim tepkim karşısında bana bağırmaya başladı ama o ne kadar üste çıkmaya kendini zorlarsa ben daha da üste çıkıyordum.Biz atışırken içeriye nöbetçi öğretmen girdi ve kapının önünde "ÇOCUKLAR!" diyerek bağırdı olduğum yerde sadece durdum.Hocadan özür dileyip yerlerimize oturduk ben yerimi değiştirmemiştim böyle bir pislik için kendimi uğraştıramazdım ve beni tuttuğu için ona teşekkür etmiyordum, şerefsiz.
"Bravo Nefes ilk günden olay çıkardın aferin sana!" kendi kendime kızıyordum bir yandanda kitabımı okumaya çalışıyordum.İçeriye öğretmen girince kitabı okumayı bıraktım ve ayağa kalktım.Hoca elini oturmamızı söyler gibi salladı ve bizde bu komut sayesinde aynı anda oturduk.Çantamdan kitaplarımı çıkaracakken hocanın Nefes Vural dediğini duydum ve hemen doğrulup burada dedim hoca tahtayı çıkmamı söylediğinde sıraların arasında yürüyüp tahtaya vardım.
Buse Hoca:Kızım yeni gelmişsin okulumuza önce bir kendini tanıt sonra derse geçeriz,herkesin başına üşüşüp nereden geldin,adın ne gibi sorular sorarak seni boğmasını istemiyorum.Ben bilirim bizimkileri rahat durmazlar.
Buse Hoca'nın son sözü karşısında sınıftaki bazı kişiler kıkırdanmaya başladı.Hocayı onaylarcasına başımı salladım ve kendimi tanıtmaya başladım.
Nefes:Merhaba,ben Nefes..Nefes Vural.İstanbul da doğdum ve orada büyüdüm-
Sözüme devam edecekken arkalardan bir kız elini kaldırıp söz hakkı istiyormuş gibi bakıyordu.Ona söz hakkı verdim ve sorusunu sordu "Neden İzmir'e geldin?" işte sorulmasını en istemediğim soru buydu.
Nefes:Şey, belli sıkıntılar yaşadığım için İzmir'e teyzemin yanına taşınmak zorunda kaldım.
Daha sonra lafa başka bir kız atıldı "Ünlü falan mısın?Çok tanıdık geliyorsun" İsmim sayesinde beni tanıyamamışlardı internette gerçek ismimi kullanmıyordum bu yüzden sadece yüz benzerliği deyip geçebiliyordu insanlar, kızın sorusunu şu şekilde cevapladım "Hayır,ünlü falan değilim ama galiba etrafımdaki insanlar internette dans eden bir kıza benzediğimi söylüyor :)" kız başını onaylar anlamda salladı.Gözlerim kavga ettiğim çocuğa döndü bana öfkeyle bakıyordu hocaya döndüğümde ise yerime geçebileceğimi söyledi bende sırama doğru ilerlemeye başladım.
Daha sonraki dersler sakin geçmişti herkesin bir ortamı olduğu için benimle çok konuşan biri olmamıştı bende teneffüslerimi kitap okuyarak geçirmiştim.Şu çocuk daha sonra bana sataşmamıştı ve bu beni rahatlamıştı.
Eve dönüşte çok yorgun olduğum için başımı otobüs camına yaslayıp uyumaya çalışmıştım.
