~Esila Tekbaş'ın ağzından~
~pazartesi sabahı~
Yayını kapattıktan sonra telefonu sessize almıştım. Sabah ise whatsapp'a girdim, girmez olaydım! İlk annemden gelen mesajları açtım.
Annem: sen iyi misin?!
Çabuk şaka olduğunu söylüyorsun!
POLİSLER BABANI ALDI!
HEMEN İFADENİ GERİ AL!
Görüldü attım. Sonra ise Batu'nun attığı mesajlara girdim.
Yüzsüz olan iki yüzlü: Namusumu iki paralık ettin!
Karakola aldılar beni ve bunun tek suçlusu sensin!
Seni bir elime geçiriyim!
Göreceksin sen!
Görüldü. Şimdi ise sırada enn zevk verici yer var!
Whatsapp da Canımın canı♡ kişisini açtım
Ben: MEYHANECİ SARHOŞUM BU GECE!
AŞIĞIM AŞIK ÇAL BU GECE!
TAK ETTİ CANIMA YANLIZ HER GECE
İÇİYORUZ YİNE BU GECE, AMANN!
Canımın canı♡: Ağzına sağlık kızz
İşte benim kardeşim!
Aferin bende ifade verdim şimdi de işe gidiyorum
Görüşürüz eşşek!
Mesajına 🫀 ifadesi bıraktım. Son sürat hızla telefonu yatağa bırakıp aşağı kata uçtum.
"GÜNAYDINLAR! CANLARIM, CANANLARIM SEVGİLİ EV HALKIM!" Demem ve aynı anda iki yanağıma öpücük konulması bir oldu.
"SENİ YERİM" Dedi Eylül aşkım.
"YEMESENE KUZUMU NİYE YİYORSUN!" Dedi Işıl'ım
"AYOL BİLİYOREM NAŞIKSINIZ MANA AMA MAALESEF NAŞKIMIZ KARŞILIKSIZ MEN NİŞİME VE KİTAP KARAKTERİNE NAŞIĞIM! NAYIR NOLAMAZ!" Dedim yeşilçam oyuncusu gibi.
"Ne yani? Beni bırakmaya hazır mısın? Beni beni Bihterini" dedi ve eli ile silah yapıp kalbine vurdu. "AY bi de bayıl istersen Feriha" Diyen Işıl'a kahkaha attım. Ayılmayınca ise elimin tersi ile hafifçe yüzüne vurdum. "Kubra kendine gel!" Bunu der demez ayaklanıp 'kaçan kovalanır' hesabı peşime düştü ama ben bunu erkenden fark edip abimin yanına gitmek için motoruma binip vınlamaya başladım.
Abimin yanına gelince ise gözlerim abimi aradı hedefi gözüme kestirince ise flash misali, geyik avlayan aslan misali boynuna atladım. Sonra ise sırtından inip kaçmaya başladım. Arkadan abimin bağırma sesleri geliyordu.
"Esila seni hele bir elime geçireyim!" Diye bağırıyordu ama ben dersini almaz arsız o, yüzsüz o, MUTLU OOOO. Misali kaçıyordum ki ensemde bir el hissettim. "BEN YAKALADIM BANA DONDURMA ISMARLAYACAK OLLEYYY!" Diyordu. Kim diye bakayım derken öldürücü bakışlarımın Ataman'ı bulması bir oldu. "LAN bıraksana kızı!" Dedi Tunay abi. "ESSELAAA" Dedi kapgan. "Dondurmayı birazdan çok farklı bir yerlerine yiyeceksin ama neyse..." Dedi Turum abi. "Aferin Ataman neli istiyorsun dondurmayı?" Dedi abim ama olacaklardan habersiz bakışları belliydi. Bana doğru gelmeye başladı abim "Dost dediğin kahpeler, gelir götünü tekmeler." Dedim ve beni tutan Ataman'ı ısırdım. "Esila, ben askerim tamam mı abicim. Bu benim canımı yakmaz." Ayy ben size tanıtmayı unuttum. Bu arkadaşlar abimin 5 yaşından beri arkadaşları yanii benim abilerim. Ataman abim asker, Tunay abim doktor, Turum abim de asker ve Kapgan abim ise yazılımcı. Abim zaten hava harp okudu. Ben de işte üniversiteyi hukuk istiyorum bir de mankenlik ajansına gidiyorum. "Ya bıraksanıza benim bücürümü!" Dedi Kapgan abim. "Şimdi kardeşş, burada kalabalıkta artistlik yapanın tenhada affı olmaz." Dedi abim. "YA ATAMAN BIRAKKK ÇİKOLATALI SÜT ISMARLARIM" dedim bağırarak.
"Abi de bırakırım" Dedi Ataman abim. İnadına abi demiyordum. Arkadaşım olarak görüyordum Ataman abimi. "Abii hadii bırak beni lütfennn. Bak hem sen benim en sevdiğim abimsin. Bak hem ben seni abimden daha çok seviyorum" dedim ve dudaklarımı büzüp ağlama moduna geçtim. Hiç biri bu halime kıyamıyor. Ataman abim ise ensemi bırakıp arkasına çekti. "Karışmayın benim bonibonuma" Dedi Ataman abim. Sinsice sırıttım, Ataman abim arkamdaysa dünya yansa umurumda olmaz. Çünkü o beni korur. Bakışlarım abim ile kesişince ona öpücük gönderdim. Çatık kaşları bir anda düzeldi ve yüzüne tatlı bir tebessüm belirdi. Hızla yanıma gelip bana sıkı sıkı sarıldı pardon pardon daha doğrusu boğdu. "Ataman abi yardım" dedim ve Ataman abi beni kendine çekerek. "Kız öldü salak!" Diye abime kızmaya başladı sonra ise aklıma kursum olduğu geldi ve abimlerle vedalaşıp yolumu kursa çevirdim.
Şimdi bu ne kursu derseniz eğer cevap çok basit YKS SINAVINA 3 HAFTA KALDI! Geç kalmamak için hızla bir otobüse atlayıp kursun önüne gelince indim. Aç olduğum için kursun iki aşağı sokağında ki bime girdim. 4 çiğ köfte kapıp kasaya gidiyordum ki o iconik ses geldi;
"Mehmet beeeyyyy, kasanın anahtarı var mııı!"
Hayır Esila, hayır Esila. Ortam müsait değil gülme Esila. Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Kasaya gelince ise 'püh şansıma' dedirten yıllık yemek stoğu yapan bir aileye denk geldim. Ben tam nasıl bu işin altından çıkacağım derken öndeki dayı "sen geç kızım" dedi. Ben hafif bir gülümseyerek aldıklarımı ödemek için kasanın en önüne geçtim.
"Abla şu kenarda duran flormar ruj kaç tl?"
"Elli dokuz doksansansansan" Abla... Otistik misin? Deme isteğimi bastırdım. Kasiyer kasadakileri geçirdikten sonra "100 lira nakit mi kart mı?" 100 lirayı kadına verip kursa girdim.
***
Ben Mete'nin karnına dirsek atıyorum, Mete benim saçımı çekiyor. Ama ikimiz de duyduğumuz ses ile durduk...
"NE OLUYOR BURADA?!?"
"Hassiktir"
"Sıçtık"