Hayat beni nereye doğru sürüklüyor , Bundan sonra ne yapacağım annem ve babamsız ... Her an nefesim kesilecek ve ölecek gibi hissediyorum kalbim sıkışıyor her saniye nefesimi daha zor alıyorum gözümün önünü zor görüyorum her yer bulanık ellerim titriyor bacaklarımda titriyor dayanamıyorum artık yavaş yavaş yere dogru düştüm kulaklarımda hala " Esma hanım mallesef tüm uğraşlarımıza rağmen anne ve babanızı kaybetik üzgünüm " sesi hala kulaklarımdan gittmiyordu o ses sürekli kulaklarımda tekrar ediyor şu anda amaliyathanenin önüne düşmüştüm etrafımda tanıdığım tanımadığım bisürü insan herkesin ağzında tek bir kelime - İyimisin daha fazla insanları korkutmamak için kafamı salıyorum evet anlamında ama çok kötüyüm berbatım ben annem ve babamsız ben bir hiçim ,
Etrafımda ki doktor " Hadi çabuk bi sedye getirin " diye bağrıyor ve 5 saniye sonra bir sedye geldi doktor hemen beni kucaklayıp sedyeye yatırdı ve hızlıca beni tek kişilik bir odaya götürdüler sedyeden yatağa yatırdılar bir tane doktor hemşireye " Vitaminli serum getirin " dedi. Bende yatakta halsiz bir şekilde yatarken " Olamaz olamaz annem ve babam ölemez daha gercekleştiremedikleri bi sürü hayalleri vardı annem güzel annem melek annem , üniversteyi moda tasarımı okuyodu çok güzel elbiseler tasarlıcaktı herkes tarafından bilinen tanınan bir sitilist olacaktı olamadı babam benim kahramanım ilk aşkım oda hayalerinde bizi mutlu etmek dışında hic bi hayalli yoktu ne zaman sorsam ücümüzü anlatırdı hepimiz çok mutlu olduğumuzu hayal ederdi , Benim ve annemin mezuniyetini yapacağımız gezileri biz ailecek gezmeyi çok severdik hep yeni yerler tanıyıp gezmeyi şehir şehir ülke ülke gezmeyi çok severdik aslında bu coğunlukla babamın hayaliydi ama bizde annemle geze geze gezmeyi sevdik en son izmire gidip tatil yapacaktık birikim yapıyodu o yüzden babam tek tek emekleriyle biriktirdiği parayı harcayamadan ölmüştü bu hayellerini anlatırken hep gözlerinin içi parlardı haksızlık bu bizim daha yapacak çok hayallerimiz var gidecek gezecek çok yer vardı "
Birden bire ne kadarda bu şeyin gercek olmadığını bile bile ama gerçek olması için canımı verebileceğim bi düşünce geldi aklıma " Yalan söylüyosunuz bana annemde babamda yaşıyo tepkilerimi ölçmek için yaptınız demi " dedim sonra ayakta bana bakarak ağlayan teyzemi gördüm hali perişandı benden farksız değildi ama olamaz inanmıyorum ben yalandan rol amaclı ağlıyor demi yatığım yerden doğruldum " Teyze annem ve babam yaşıyo demi rol yapıyosunuz bana söyleyin yoksa ben gidicem yanlarına " kimseden bi cıt cıkmadı teyzem dahada ağlamaya başladı ayakta duramıcak kadar kötüydü tam düşecek gibi olduğunda kocası tuttu " Tamam sakin ol geçti " diyerek sarıldı ona . O an fark ettimki kimsem yoktu ne omzunda ağlayabileceğim bi kişi ne bana "geçti tamam" diyebilecek kişi o an dahada sinirledim kolumdaki seruma baktım ve sağ elimle tutup serumu koparmaya çalıştım teyzem hemen görüp muhadele etmeye çalıştı ama güçü yetmiyordu tam teyzemin kocası elimi tutcaktıkı bi anda serumu kolumdan hemen çıkartım ve yataktan kalkıp kapıyı acıp dışarı çıktım ben önde annem ve babamın hala yaşama ihtimaline doğru amaliyat haneye doğru koşuyodum teyzemde kocasıda peşimden geliyodu neyseki amaliyat haneye az kalmıştı kapının önüne gelmiştim kapı açılmıyodu kapıyı yumruklamaya başladım içerden mavi önlüklü bi doktor çıktı o sırada kapının acılmasını frsat bilip amaliyat haneye girdim .
Burası kan kokuyodu annem ve babamın kanı , içerde de doktor ve hemşire olduğundan bana müdahale etmeye çalıştılar ama arkadaki doktorun haraketiyle hemen vazgeçtiler annem ve babamın gercekten öldüğü görmeden gittmicektim sedyeye doğru ilerledim fakat eniştem hala peşimdeydi beni tutup götürebilirdi istese ama götürmüyodu oda enğel olmayı bırakmıştı sadece bana " Esma yapma gel buraya " diyebildi oda çok üzgündü nede olsa babamla 20 yıla yakın arkadaşlığı vardı ben sedyenin başındaydım üstünde beyaz bir örtü örtülmüştü örtünün bile üstünde kan vardı teyzemde amaliyathanenin kapısına gelmiş içeri giriyordu , bi cesaretle örtüyü kaldırdım yüzü hafiften beyazlamıştı ağzı yüzü kan içindeydi bu babamdı hastaneye ilk geldiğimizde verilen bilğiye göre babam annemi korumak için tırın önüne atlamıştı tırın içindeki sürüçü annem ve babamı öldürmeye sürmüş hızını asla kesmemiş biz ilk neden diye düşünürken akşama doğru bi haber geldi yani bi 4 saat sonra , annem ve babam 12 saat boyunca yaşam savaşı verdi o amaliyat hanede nedenide borcunu ödemeyen bi adamı öldürcekmiş şöför ama yanlış kişiyi ezmiş karıştırmış yani bi yanlış anlaşılma ve para yüzünden annem ve babam benden gittmişti tam arkamı dönüp annemin üstündeki örtüyü açtım .
Dayanamadım bu sefer dayanamadım doktorun bana "Mallesef anne ve babanızı kaybetik " çümlesi kulaklarımı geldi . " Hayııır olamaz bu olamaaz olamaz olamaz annem ve babam ölmez " ama onları bi daha baktım " Öldüler ölmüceklerdi bana sözleri vardı kalksanıza hadi evimize gidelim " diye ağlaya ağlaya bağırıyodum ellerim haddinden fazla titremeye başladı kulaklarımda hala aynı ses dönüyodu duymak istemiyodum bu sesi kulaklarıma vurmaya başladım o sırada teyzem yere oturmuş ağlıyor kocası yani Ömer eniştem teyzeme destek olaya çalışıyor ben nasıl bir durumdaydım gözlerimi kapatım kulaklarıma daha sert vurmaya başladım o sırada doktorlar beni tutup sakinletirmeye çalışıyor birisi " Sakinleştirici getirin çabuk " diye bagrıyordu birisi " Onu buraya sokmamız hataydı neden izin verdiniz " diye kızıyordu ben sakinleştiricinin ismini duyar duymaz " İstemiyorum sakinleştirici falan ben annemle babamı istiyorum anladınızmı neden kurtaramadınız onları çok mu kötülerdi o adam ne istemiş niye öldürmüş ki annemle babamı yada başkasının anne babasını , paraya karşılık can mı alması gerekiyordu , niye kurtaramadınız onlarıı " diye onlara vurmaya başladım ama kolumdan serumu kopartığım için kolum çok kötüydü çok acıyodu ve yavaş yavaş kanıyodu bi tane hemşire elinde iğneyle geldi beni daha sıkı tutular ve bi doktor iğneyi yaptı ilk başta hala etrafıma saldırıyordum ama iki üç dakika geçmeden hemen sakinleşmeye başladım en son hatırladığım soğuk amaliyat zeminine yatırıldığım doktorların bir sedye istiyordu gözlerim yavaş yavaş sakinleştiricin etkisiyle kapanmak üzereyken teyzemle göz göze geldim hala orda ağlıyordu ömer eniştem olanları görmesin diye önüne geçmişti onu burdan götürmeye çalışıyodu en son benim gözlerim kapanmış en son " Annemi babamı geri istiyorum ölemezler onlar " dediğimi hatırlıyorum .
Gözlerimi hafifce araladım etrafımda teyzem , ömer eniştem vardı . Teyzem cam kenarına oturmuş dışarıyı seyrediyordu ömer eniştemde telefonuyla ilgileniyodu . Yavaş yavaş her şeyi hatırlamaya başladım yani anne ve babamın öldüğünü gözlerim doldu her an ağlayabilirdim yada başımda olan şiddetli agrı ve boğazımda olan ağrı yüzünden ağlayamazdım , Büyük ihtimalle boğazımın ağrısı amaliyat hanede bağırdığımdan olmalıydı ama hala bu şiddetli başımın ağrısının nedenini bilemiyordum teyzemin gözleriyle buluştu gözlerim , hali kötüydü hatta kötü kelimesi hafif bile kalabilirdi uzun süredir uyumadığı kesindi mosmor göz altlarıda bunun kanıtıydı ağlamaktanda gözleri şişmişti saçı dağılmış haldeydi üstelik giyimine kuşamına çok dikkat eden bir kadındı ama bu durumda dikkat etmesi garip olurdu ama ben teyzemi hiç böyle görmemiştim hep neşeli gülen kadın giyiminden süsünden ödün vermeyen teyzem annem babamın ölümünden sonra oda perişandı.
Ailesinden kalan bi tek annemdi onun dışında ya küs yada ölmüştü tabikide küs olma sebebi çok haklıydı hatta aynısını bizede yaptıkları için annemde küsmüştü küsme nedenleride , Küs olduğumuz sevgi teyzenin kocası kumarbaz alkolikti sürekli bir yerlere borçları olur kaçarlardı tabi adam yaralamalar da vardı hatta bir keresinde dayımla beraber bir adamı öldürceklermiş ama babam gittmiş olayı çözmüş aslında her sıkıştıklarında babam koşardı yardımlarına dayım dedim evet aslında o çok saf temiz bi adamdı bu tür işleri asla sevmezdi yapanlarıda kınardı belkide bu kadar çok kınadığından gelmiştir bunca şey başına bu sevgi teyzemin kocasına ayak uydurma işleri babası yani faruk dedem öldükten sonra başlamıştı erken vefat etmişti dedem kalp yetmemezliğinden oda üzüntüsünden büyük bir hatta yapıp enişteme ayak uydurdu aslında dedem ölmeseydi sevgi teyzemin böyle bi adamla evlenmesine izin vermezdi annem ve canan teyzem buna engel olmaya çalıştılar ama nafile ellerinden gelen başları sıkıştığında onlara yardım etmekti küsme nedenimiz de bir gün teyzemin kocasının işlediği bir sucu babama atmaları bu olayda da görgü tanığı diye dayımı çıkartılar babam hapiste bile olabilirdi şimdi ama başka bi olaya şahit olan adam dayım ve eniştemi video çekmiş babamlada rastgele tanışmışlar hal öylede olunca o adamın çektiği video babamın hayatını kurtardı , Şimdi soracaksınız Canan teyzengile naptılar diyebilirsiniz bize yaptıkları bu şeyden sonra aralarına mesafe koymuştu sadece ama dayım ve eniştemin yapmışlar gene yapacaklarını Canan teyzemgilin evine ruhsatsız silah uyuşturucu fln koymuşlar sonrada nasıl oluyosa artık gecenin 3 evi polisler basıyo bu olayda da yine şanslı olarak binanın kamera kayıtları kurtarıyo binanın önünde yaptıklarını telefon konuşmasında anlatınca hapise girdiler ve hala hapisteler yani hayata Canan teyzem ve Ömer eniştem dışında kimsem kalmadı tabi onlarda beni bırakıp gitmese .
Teyzem bana uzun uzun bakmasının ardından " Kızım esma nasılsın güzelim " dedi zar zor " İyiyim teyze sen nasılsın " görünen köy kulavuz istemezdi ama sormazsam olmazdı " İyiyim canım benim , Ömer doktorları çagır uyanınca bizi mutlaka çağırın demişlerdi " dedi " Tamam canım ben hemen çağırıp geliyorum , Küçük cimcime korkutun bizi " dedi banda dönerek ve odadan çıktı teyzemde koltuktan kalkıp yanıma doğru geldi "İyi olacağız hep beraber güzel kızım " dedi bende ona sevecen bir gülümsemeyle " Olacağız " dedim teyzem elimi tutu " Ah benim güzel kızım " dedi o sırada içeri bir doktorla ömer eniştem geldi " Nasıl oldunuz küçük hanım " dedi doktor " Daha iyiyim ama şiddetli bir şekilde başım agrıyor hafif bir bulantımda var " dedim boğaz ağrım bağırmaktan olduğu için söylemedim doktorda " Yaptığımız sakinleştirici yüzünden bişeyler ye kendine gelirsin " Kafamı saladım ufak bi tebesmle bi şeyler konuşmaya halim kalmamıştı doktor teyzemğile dönüp " Hastane çıkışınızı 1. kattan haledebilirsiniz esmanın durumu iyi " dedi ve tebesüm etti ardından odadan çıktı arkasından da " Biz hemen geliyoruz tatlım " diyerek eniştem ve teyzem çıktı,
Hastaneden cıkarsam nereye gidecektim evime gidersem orda kalabilirdim ama daha 18 yaşından küçük olduğum için temel ihtiyaclarımı karşılayamazdım teyzemgilde bana bakmak istemeyebilirdi daha 16 yaşında ergen olarak görebilirlerdi ama yaşıtlarıma göre çok olgundum hatta bunu teyzemde bilir hep bana bunu söylerdi ama ömer eniştem hakkımda ne düşündüğünü bilemiyordum ama onların ikisinin bir çocuk hasretiyle yanıp tutuştuğunu biliyodum çünkü senelerdir hangi doktorlara gitselerde bir türlü çocukları olmuyodu ama onlar bakmasa bile bir yetimhaneye gidebilirdim ordada çocuklar kalıyodu ordakiler insan yemiyodu ya ordada çok rahat kalabilirdim , Ama bu düşüncelere gerek kalmadı çünkü teyzem ve ömer az önce odaya gelip ömer eniştem buraya gelirken yanımda almış olduğum çantamı ve telefonu alırken teyzemde " hadi tatlım gidiyoruz ben sana evde güzelce bir tarhana çorbası yapayım sıcak sıcak içeriz demişti bende teyzeme ve enişteme sarılıp teşekkür ettim. Teyzemlerle beraber hastaneden çıktık ve arabaya binip evlerine doğru gidiyoduk teyzem yolda canım telefonun çalıyor diyip çantamdan telefonu çıkarıp bana verdi bu halde kimle konuşacaktım ki telefona baktım arayan arkadaşım Ecey di ama şu an onlada konuşamazdım onu başka zamanda arayabilirdim o yüzden telefonumu sesize aldım arabada yaklaşık 20 dakika yol gittikten sonra aklıma bir soru geldi ne kadarda kabulenmesi acı olsada annem ve babam ölmüştü peki gömülmüşmüy dü hemen aklıma takılan bu soruyu teyzeme sordum oda " Kızım sen uyuyodun yani iki gün boyunca aralarda 10 dakika kalkarak sürekli uyudun bizde eniştenle gittik sen daha kötü olma diye seni kaldırmadık , hatta sen kalkmışsın doktora sorular sormuşsun geri uyumuşsun işte o gün gittik bizim hastane kantininde olduğumuzu söylemişti doktor kızım kusura bakma o senin anne ve baban ama senin için en iyisi böyle olmalıydı " şu an ne düşüneceğimi bilemiyecek haldeydim ama teyzemin dediği gibi uyanıp uyuduğumu hatırlamıyorum teyzeme tamam diyip gülümsedim nede olsa benim iyiliğim için yapmıştı eve varmıştık neredeyse teyzemgilin evine her pazar giderdik biz gitmesek onlar gelirdi .
Eniştem arabayı park ettikten sonra arabadan indik eniştem hemen " Ben bakkaldan bişeyler alıp geleyim " dedi teyzemde " Tamam canım dikkat et gidip gelirken " dedi ve bizde teyzemle binaya girdik ve necla abla karşımızdaydı oldum olası bu kadını sevmezdim hatta 57 yaşında olmasına rağmen hala kendine zorla abla deditirirdi hemen beni kendine doğru çekip zorla sarıldı " Ah kara kuzum benim hem bu küçük yaşında hem anasız hem babasız kaldıı alışırsın yavrum alışırsın bi iki güne yokluğuna " Ne ! neyden bahsediyo bu kadın ne alışması beni biraz daha bırakıp iki kolumdan tuttup kendine bakmaya zorladı " Bak ama kızım sana yakıştıradım ben senin yerinde olsam napar neder kendi paramı kazanır kimsenin yanında sıgıntı gibi yaşamazdım zaten teyze teyzedir ama senden sıkılıp iki güne kapıya koymayacağı ne malum bak benden sana öylemesi " Bu kadın ne saçmalıyodu diye içimden gecirmeden edemedim ama dediklerinde doğruluk payı varmıydı teyzem beni bırakırmıydı " Siz ne diyorsunuz necla hanım terbiyemizi takınalım lütfen daha 16 yaşındaki bi kız neden çalışsın ben yeğenimi niye bırakayım o bana ablamın emaneti bi daha lütfen böyle şeyler konuşmayın şu anki konuşmayıda konuşmamış gibi olsun ama bi dakine yaşı var büyüğüm demem " dedi teyzem necla teyzede " Benim yaşımda ne varmış iyiki bişi söyledik kabahatli olduk sanki kötü bişi dedik allah allah diyerek binanın kapısına yöneldi " "Allahım sabır ver sen bana bu olaydan sonra bide böyle haddini bilmezlerle uğraşıyorum " dedi .
Ve evin kapısını açtı eve girdik teyzem bana dönüp " Güzelim benim sen neclanın dediklerini kafaya takma tamam mı o her zamanki gibi boş konuştu sen istersen istediğin odaya gir dinlen burda iki üç tane üstün var sen onlarla bugün idare et yarin eniştenle eşyalarını alır geliriz istersen sende gelirsin ama kötü olursan direk dışarı cıkarız tamam mı ? ben şimdi evi temizleyim sen rahatsız olma tamam mı ? teyzeme dönüp baktım ordan oraya bi evleri temizliyor bi yemek yapıyor üzüntüsünü temizlik yaparak unutmaya çalışıyordu " Tamam teyze ama kendini fazla yorma olurmu " teyzem bana içtenlikle gülümseyip kafasını saladı bende misafir odasına geçtim zaten başka odada yoktu koltuğun üzerine uzandım sanki saatlerce uyumuyomuşum gibi koltuğun üzerinde uyuyakalmışım .
Okudugunuz için teşekkür ederim ... Romanım için tavsiyeleriniz varsa yorumlara yazarsanız çok mutlu olurum .
