İçeriğe geç

Karavan Macerası

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Karavan Macerası

Bölüm 2

KANLI AY

Kanlı ay ortaya çıkmıştı ilk dafa kanlı ay görüyordum albertonun bakışı bile ilk defa görmüşe benzemiyordu malum biliyosunuzki benim daha fazla dolunay görmeye yaşım yetmedi , abim benden 12 yaş daha büyük onun düşüncesini pek takmam ama benden büyük olduğu yüzünden hem çok ergen hemde çok cıvık ve olgun olmadığımı düşünüyo bunu kendisi diyo bende örnek ver ozman diyorum o da " mikro dalgada kim pizza yapar yada marsmellow eritir sence " diyereker bana sinsice yandan gülüş atarr genellikle, ama ben ne varmış bunu herkez yapıyo derim binevi geçiştiririm.dolunay kan gibi kıp kırmızıydı ilk dolunay gören bir kişi olarak şaşkınlıkla Albertoya baktım onun yüzüde kıpkırmızı olmuştu,

Alberto: şimdi anladınmı akıllı bıdık ,seni niye buraya getirdiğimi

Eliem: yoo anlamadım

Alberto: ciddenmi? Mükemmel değilmi burası sencede ,yani hiç böyle senin deyiminle wow olmadınmı ya

Eliem: oldumm ama birazcık yani normali beyazdı kırmızı oldu bunda ne var ki yani

Alberto : yav bu an kaç yılda bı oluyo sen biliyomusun gerçekten çok nadir bi an ve sen herzaman ki gibi içine s*çıyon.

Eliem: e napiyim benim seninki gibi pek gökyüzüne ilgim yokki yani

Alberto: Babam olsa şuan beni anlardı, sen anlamıyon beni ilk kanlı ay'a babam getirmişti ,ilk büyülü anımdı,henüz sen yokkenn.

Eliem: gerçektenmi demekki kanlı ayı bu yüzden bekledin hee seni seni

Alberto: tabi kız ne sandın sanada ilk kanlı ay anını ben yaşatmak istedim

Eliem: açıkçası düşündüğümden daha güzelmiş ama bu ânı büyülü yapan bence hem eski anılar hemde kardeşliğimiz ,benim küçücük abimmm

Alberto: dalga geçme benle he ,devlet sırrımı sana verdim kimse bilmiyo benim ilk kanlı ayı küçükken gördüğümü

Eliem: bunda utanılıcak ne var ki hem küçükken görmek daha iyi unutmamışsın işte

Alberto :yani ilk defa haklısın ergen

Eliem : yavv bana böyle deme küçücükk

Alberto: tamam hedi keselim bitsin ânı yaşa. Gerçekten ânı yaşıyoduk yıldızların çok ve pasparlak olması göz kamaştırıcıydı gerçekten içimden her şey her an geçiyordu resmen arada küçüklüğümden kesitler şuanki kendi çapımda yaşadığım durumlar kısacası nerdeyse herşey geçiyordu kanlı ay dikkatimi çok çekmeye başladı resmen abime kendini hayran bıraktığı gibi benide bıraktı çok rahattım manzara mükemmeldi bu günü unutucağımı pek sanmıyorumm, kızıl ay geri kendini normal aya vermeye başlarken bir anda kurt uluma sesleri ve köpek sesleri duyulmaya başladı ben çok korkuyordum amaçsızca abime bakıyordum abimde

Alberto: korkma bişey olmaz burdan bizim kokumuzu almazlar herhalde sakin

Eliem : ne sakini bizi yemelerini niye bekliyoruz

Alberto: sakin gökyüzüne bak

Eliem: Tamam

Ben biraz sakinleşmiştim ama hala kendimi iyi hissetmiyordum çünkü benim karanlığa yada böceklere korkum yada fobim yoktu benim dışardaki hayvan seslerine karşı bir savunmasızlığım vardı...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.