Bir kız?! Kız mı? Ne alaka? Kim ki bu? Ne işi var burda? Sevgilisimi?
Bu tür soruları kendime sorarken kız....
Kız: Merhaba, siz Volkanın arkadaşları olmalısınız. Buyrun geçin.
Kıza qarip bakışlar atarak içeri girdim.
Kız önümüzde giderken bi an durdum kafamda çok soru vardı ve hepside cevapsızdı. Bedenime birisin dokuduğunu hiss edince irkildim. Sıcak bir el belimdeydi. Kafamı elin sahibine döndürdüm. Ateş benim belimden tutarak gelmem için diyer eliyle yön gösteriyordu. Giderken odalara bakarak Volkanı arıyordum.
Volkanın öksürük sesiyle irkildim, sesin geldiği odaya girdim. Yatağının yanına geçip oturdum. Kız da Ateşi zorla mutfağa götürüyordu. En azından Ateş kafasıyla Volkana "Selam" verdikden sonra sürüklenerek gitdi. Elimdeki ilaçları ve notları masaya bırakdım. Yanına oturdum elimle ısısını ölçmek için elimi alnına yasladım soru soran gözlerle ona bakarak konuştum.
Alev: Volkan...senin ateşin var....sana bitki çayı yapcam hiç bişeyin kalmaz...tamammı...
Kafasını sallandı kalkıcakken kolumdan tutdu ve kalktığım yere geri oturdum. Beni kendisine yaklaştırdı ve kulağıma fısıldadı "teşekkür ederim" dedi...tüm bedenim soğudu, tüylerim diken diken oldu..kalbim güm güm güm diye atıyordu. Neden bir kelime bende bu kadar beyük etkiye neden oldu? Belkide etki eden kelime değilde kendisi ve sesiydi kalın ve sert. Soğuk rüzgarı anımsatan nefesi... Yavaşca ondan uzaklaştım. Yerdeki paketi alıp mutfağa Ateşle kızın yanına gitdim.
Donuk bir ifadeyle mutfağa girdim. Mutfağıda bulmak pek zor olmadı, baya koyu sohbet yapıyorlardı. İçeri girdim, Ateş bana öyle bakıyordu ki, hiç onu böyle görmemiştim. Bir hışımla yanımda belirdi. İki eliyle yüzümü avuçlarının arasına alıp ona bakmamı sağladı.
Ateşin bakışlarında korku hissi vardı. Ve bana sorular yağdırdı.
ATEŞDEN DİNLEYELİM
Kapı açıldığında Alevin yüzünde ki ifade bir anda değişdi. Kız bana bir yerden tanıdık geliyodu, ama nerden? İçeri girdik kız önümüzde yol göstermek amacıyla giderken gözüm Alevi aradı. Alev yerinden kıpırdamamışdı bile sanki burda deyildi bişey onu çok düşündürüyordu. Yanına gitdim onu korkutmamak için sakince elimi sırtına koydum aniden bana döndü. Diyer elimlede gitmeli olduğumuz yeri gösteriyordum.
Her yanından geçdiyimiz odaya bakıp Volkanı arıyordu. Öksürük sesinin duymamla Alevin yok oluşu bir oldu. Bende ardından odaya giricekken kız kolumdan tutdu.
Kız: Ateş hadi biz mutfağa gidelim, kahve yaptım karşılıklı içeriz.
Ateş: tamam
Bir tek Volkana kafamla selam vere bildim o kadar. Sanki sinsi sinsi güldü yüzüme, yoksa benmi öyle anladım? Kızla birlikte mutfağa gitdik. Masada oturdum. Mutfağı incelemeye koyuldum. Mutfak çok geniş ve ferahdı. Beyaz ve açık qri tonlarının hakim olduğu bu mutfakta insan asla sıkılmazdı.
Kız: Bu arada ben Açelya. Umarım beni tanımışsındır.
Ateş: İsmin ve yüzün tanıdık. Ama çıkaramıyorum. Yardımcı olurmusun?...
Açelya: Orta okul desem?
Ateş: Haaaaaa şimdi hatırladıııım. Sen sınıf güzeliydin. Saçlarından tanıyamadım. Kestirmişsin ve
siyaha boyatmışsın. Neden? Sen hep Rapunzele özenirdin. Pamuk prensesmi olmaya karar
verdin? Hahahahaaa
Açelya: Yok aslında. Benim güzelliyim anliycan başıma dert oldu çok uzun hikaye, o yüzden de saçımı
kestirip boyatdım bir az serseri vibe katmak istedim.
Ateş: Yoo hiçde serseri vibe vermiyorsun ki, yinede güzel gözüküyorsun.
Açelya: T-teşekkürler
Ateş: Peki sen Volkanı nerden tanıyorsun?
Açelya: Biz kuzeniz. Annem Volkan hasta bir şeye ihtiyacı falan olur git yardım et dedi. Ben de geldim.
Bir anda kapıda Alev belirdi. Donuk bir surat ifadesiyle. Çok korktum. Ona bir şeymi oldu acaba? Yoksa Volkan piçi ona birşeymi yaptı? Yanına gitdim, suratını avuçlarımın arasına alıp bana bakmasını sağladım. Aklımdaki tüm soruları sordum.
Ateş: Alev...Alev noldu?!...İyimisin?...Volkana bişiymi oldu?...Yoksa...yok sana bişiymi
yaptı?!...konuşsanaa
ALEVDEN DİNLEYELİM
Sadece ona bakıyordum. Nasılda abartıyor. Sadece donuk ifade vardı yüzümde nasıl o kadar şey kura bilmişdi aklında. Çok kayqılı gözüküyordu. Bana çokmu değer veriyordu?
Alev: İyiyim Ateş. Volkan da iyi. B-bişiy olmadı. İnan bana...
Yüzümü bıraktı, elimi tutdu. Kayqılı bir ifadeyle...
Ateş: Sen öyle diyorsan. Hadi gel otur.
Oturduk hala kıza qarip bakışlar atarken. Ateş yüzünde olan büyük tebessümle bizi tanıştırdı.
Ateş: Alev Açelya. Açelya Alev. Açelya Volkanın kuzeni. Hasta olduğu için ona yardım etmeye gelmiş.
İçimden bir oh çektim nedense.....
Açelya: Memnun oldum
Elini uzatarak karşılık bekledi. Elini tutup sallıyarak...
Alev: Ben de memnun oldum.
İkisininde yüzüne bakarak...
Alev: Ben Volkana bitki çayı demliyeyim
Diyip masadan kalktım. Sıcak su, bardak ve aldığımız bitkiler işimi görürdü. Bitki çayı hazır olana kadar sohbet etdik. Sohbet esnasında Ateşle Açelyanın orta okul arkadaşı olduklarını ve Açelyanın geçirdiği dönüşümden bahs etdik.10dk sonra bitki çayı hazırdı.
Alev: Ben bunu Volkana içirip geliyorum.
Olumlu yönde kafalarını salladılar. Bir elime bardağı diyer elime peçete alıp Volkanın olduğu odaya geçtim. O mışıl mışıl uyuyordu. Elimdekileri ders notlarının yanına brakıp onu izlemeye koyuldum. Uyandırmaya kıyamadım.....yorqunluktan göz kapaklarımın ağırlaştığını hiss etdim. Yanına kıvrılıp kendimi uykunun kollarına bıraktım..
💛✨️Okuyan her kese teşekkürler. Seviliyosunuz✨️💛
