İçeriğe geç

Kararmış sayfalar

Bölüm 5 · 2 dk okuma

Kararmış sayfalar

Bölüm 5

1. Bölüm

Hayatın acımasızlık yapma ihtimaline karşı hayata acımasız olmak .

İşte tam bunu yapıyordu hayata karşı acımasız oluyordu .çünkü hayat ona bir kere büyük bir acımasızlık yapmıştı .

13 numaralı kapının önünde sıra bekliyordu onun için endişelen bir yanında annesi bir yanında babası daha fazla çıldırmasından korkuyorlardı .

Bunları düşündükçe gülüyor güldükçe çıldırmış gibi duruyordu .

Babasının;iyimisin evlat demesiyle ona baktı ve bu soruyu duymamazlıktan gelmeyi tercih etti babası bir kere daha sana soruyorum iyimisin demesiyle kendine geldi ve iyiyim dedi az ve öz .

Çünkü bütün bu olanlar için ona göre tüm suçlu babasıydı hayatının acımasızlığınıda onun yüzünden yaşamıştı .

Her şey babasının işi yüzünden Türkiye,ye gitmeleri..bütün bu düşünceler psikoloğun onun çağırmasıyla sona erdi.

Psikolok hanım ilk onu çağırdı odasına ;buyrun hoşgeldiniz ve aldığı cevap

........ derin bir sessizlik

-Adını öğrenebilirmiyim? Tanışmamız için öğrenmem lazım ... yine bi sesizlik gören sanar dilsiz

Psikolok hanımın karşılaştığı ilk zor hasta değildi ismini öğrenmek için zorlamadı zaten ismini biliyordu ama tanışmak için ismini sormalı diye düşündü ama bir türlü karşısındakiyle irtibat kuramadı yarım saattir konuşturmaya çalıştırıyor ama 1 kelime dahi ağzından çıkmıyordu karşısındaki hasta çocuk bile değildi kaç yaşında bir genç ti .

Artık dayanamayıp; çıkarmısınız annenizle babanızla görüşmem lazım dedi .

Kapının önünde endişe ve sinir karışık bi duygu ile bekleyen ebeveynler çağrıldı .

-hoşgeldiniz hanımefendi beyefendi buyrun şöyle oturun.Oğlunuzla bir türlü sağlam bir iletişim kuramadım size karşıda hep böylemi ?Doktor hanım diye söze başlayan anne endişeli bir biçimde;bize karşı olmasada yeni tanıştığı insanlara karşı böyle ara sıra gelen düşünceye dalmalar ve nöbetler bu ara sıklaştı çocukluğndan beri böyle dedi ve eşiyle göz göze geldi bakışını kaçırıp konuşmaya devam etti ,o zamanlar pedogok lar kafasını başka şeylere yönlerdirmesinin iyi geliceğini söyledi elimizden geldikçe bir şeyler yapmaya çalıştık işte sporlar sanat filan ama pek işe yaradı onu en rahatlatan kulaklığını takıp dalmak sanırım .

-anlıyorum ama hastanın kendisiyle konuşmadan tedaviyle alakalı pek yardımcı olamam ama tanıdığım gerçekten ilinde uzman bir psikolok var şöyle numarasını veriyim randevu alın umarım iyi gelir

-teşekkürler doktor hanım

-Ne demek şu an diyebileceğim onu o derin dalmalardan ne kadar uzaklaştırabilirseniz o kadar iyi olacağı .

2 kısım:

O baskıdan kurtulup odadan çıkınca biraz olsun rahatlayıp derin bi nefes aldı. Havayı iyice içine çekti bu onsu geçen 10 yıl 3ay on gündü o günü hiç unutamadığı içindi bu sesizlik ve onu.

Arabada sesizliği bozan her zamanki gibi annesiydi

-haftaya başka bir doktordan yeni bir randevu alıcam ve babanda profesör max' tan izin alıcak bir kaç günlüğüne

-hayır gerek yok iyiyim ben .

-o yüzdenmi nöbet geçirip duruyorsun dedi annesi hiddetlenek biricik evladının artık mutlu olmasını onu unutmasını istiyordu.

Ama annesi bunları söylerken o çoktan kulaklığını takıp uzaklara dalmıştı

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.