Karar Ver 4. Bölüm
Kanlı Balo
-Sınavdan bir ay sonra-
Bir ay bana sanki bir iki gün gibi gelmişti. Neredeyse her gün Eren ile buluşuyorduk. Ve sonunda o gün gelmişti sınav sonuçları açıklanmıştı. Annem beni videoya çekiyordu. Ben ise sisteme girmeye çalışıyordum. Ve sonunda açılmıştı. Gözlerime inanamıyordum. Ben ilk 10.000 e girsem diye dua ederken 1605. olmuştum. Annem beni videoya çekmeyi bırakıp bana sarıldı.
Bir kaç dakika sonra telefonum çalmaya başladı. Eren'in aradığından emindim. Bu yüzden anneme içeri geçmesini istedim. Çünkü annem hâlâ bir sevgilim olduğunu bilmiyordu. Telefonu açtım ve sıralamamı sordu ve sıralamamı duyunca acayip bir şekilde gülmeye başladı. Ben başta anlamadım. Sen kaçıncı oldun diye sorunca anladım neden güldüğünü anlamış oldum ve ben de gülmeye başladım. "Ben de 1604. oldum." dedi. Ve yaklaşık 10 dakika gülmekten durmadık. Biraz sakinleşince yanlışlarımızı konuşmaya başladık sonra ikimize de aynı anda mesaj geldi baktığımızda en sevdiğimiz hocanın yani kimya hocası Ahmet hocanın mesaj attığını gördük. "İlk 20.000 'de bulunan öğrencilerimiz akşam saat 20.00' daki mezuniyet balomuza davetlidir.". Gördüğüm mesaj beni çok mutlu etmişti ve Eren tahmin ettiğim soruyu bana sordu." Bu gece balodaki eşim olmak ister misiniz acaba sevgili Selin?". Ben de aradığı cevabı ona verdim. " Sizin ile baloya gelmekten mutluluk duyarım Eren bey . Bu arada az önce söylediğin cümledeki 9. kelimenin sonuna "m" harfi eklemeyi unuttuğunu varsayıyorum.". Önce biraz düşündü son söylediğim cümleyi ve anlayınca ikimizde gülmeye başladık. "Anlaştık o zaman ben akşam sizin evin önüne gelirim. Gelince ararım seni. Görüşürüz sevgilim.". "Görüşürüz sevgilim."dedim ve telefonu kapattım.
Ben elbise giymeyen biri olduğum için elbise almam lazımdı. Fakat saat şuan 14.00'dı. Ben elbise bulup saçımı yaptırana kadar zaten vakit gelir diye düşünmüştüm. Bu yüzden hemen annem ile konuşup kıyafet almaya gittim acayip kararsız bir yapım olduğu için uygun elbiseyi bulmam yaklaşık 3 saatimi aldı. Ama o kadar güzel bir elbiseydi ki gümüş rengibde hafif dekoltesi olan bir elbiseydi. İnşAllah Eren de beğenir diye geçirdim içimden. Saatin geç olduğunu görünce kuaföre gittim ve saçlarımı topuz yaptırdım. Eve geçip makyajımı yaptım ve artık hazırdım. Sonra telefonum çalmaya başladı. Eren arıyordu. Annem ile vedalaşıp aşağı indim. Eren bir takım elbise giymişti. Ve ona çok yakışmıştı. Beni görünce resmen gözleri parlamıştı.Beni beğenmişti. Yanına gittim ve beraber balonun olduğu salona gittik. Baloya gittiğimizde Ahmet hoca bizi karşıladı gece çok güzel geçti. Eren ile dans ettik. Bana bir soru sordu. "Bende en sevdiğin şey ne?". Aslında cevabım belliydi. "Gözlerin ve bakışların." dedim. Çünkü ela gözleri çok içten bakıyordu bana.
Saat 10.00'a yaklaştı. Herkes dağılmaya başlamıştı saat geç olmuştu ve benim dizlerimde derman kalmamıştı. Bu yüzden biraz mızmızlanınca Eren taksi aramaya başladı. Fakat bulamayacak gibiydi bizi gören Ahmet hoca yanımıza geldi."Gençler sizi eve bırakabilirim isterseniz."dedi. Tabi ki kabul ettik. Arabaya bindik arabada arkadaşı sandığım iki üç kişi daha vardı. Yolu tarif ettik. Hoca ile ben sohbet ederken Eren bir şey fark etti. "Hocam sağdan gitmeniz gerekiyordu."dedi." Sorun yok marketten alacaklarım var iki dakikanızı alacağım sorun olur mu?"diye sordu.
Sıkıntı yapmadık ama yaklaşık 10 dakika sonra hem ben hem Eren bir şeyler olduğunu fark ettik çünkü bir dağ yoluna sapmıştık. Hoca bir anda arabayı durdu. Ve bizi zorla arkadaşları arabadan indirdi. Telefonlarımızı alıp dağa fırlattılar. "Çocuklar bu kadar saf olmanız sizin suçunuzdu."diye kükredi rağmen bize. Eren ile birbirimize korku dolu bakışlar attık. Eren önüme atıldı. "Hocam Selin'i bırakın. Bana istediğinizi yapabilirsiniz."dedi. Ben tam araya girecektim ki hoca bizi yıkacak bir cümle kurdu. "Çocuklar istediğiniz kadar itiraz edin ama bugün gece olacakların önüne kimse geçemeyecek. Mustafa, Mehmet çocukların gözünü,ağzını, ellerini ve ayaklarını bağlayıp arabaya bindirin."dedi acımasız bir sesle. Ne kadar dirensek de zorla her yerimizi bağlayıp arabaya bindirdiler.
Yanlış anlamadıysam bizi dağın tepesinde bir yere getirdiler ve sadece gözlerimizi açtılar ve bizi karşılıklı iki sandalyeye sıkıca bağladılar.Eren ve ben sadece birbirimize bakıyorduk. Aslında Eren'in bana bakmasını seviyordum fakat bu durumda istemiyordum. "Gençler bu gece hayatınızın en berbat gecesi veya ölüm tarihiniz olacak." dedi. Ben ağlamaya başladım tek yapabildiğim buydu." Eren Bey seni seçiyorum. Bu gece ikinizden biri ölecek ama kim olduğuna sen karar vereceksin. Karar ver Selin mi ölsün? Yoksa sen mi ölmek istersin. Merak etmeyin 5 dakika süreniz var. Şimdi sizi yanlız bırakıyoruz."dedi. Ve adamlarını da alıp bulunduğumuz yerden çıktı.
Eren'e baktım. Tek yaptığı acı acı bana bakmaktı. Sonra kafasını eydi. Kimi seçtiğini biliyordum. O ölecekti. Ağzım bantlı olduğu için sesim net değildi ama bana bak dedim. Ağlıyordu. Allah'a çok dua ettim Ahmet denen şerefsizin geri gelmemesi için fakat geldi ve Eren' in karşısına geçti. Kafama silah dayadı. Bir tane adamı da Eren'in başına silah dayadı. "Eren söyle bakalım Selin mi? Eren mi?". Eren son kez bana baktı. Ahmet'e doğru döndü ve ağzımı açın der gibi sesler çıkardı. Eren'in ağzını açtılar."Selin'e son bir şey diyeceğim sonra öldürün beni."dedi. Yüzüme baktı. "Selin bu dünyada kavuşamadık belki ama belki diğer dünyada ruhlarımız kavuşur."dedi. Ahmet adamına işaret verdi ve acımasızca silahtan çıkan o kurşun Eren' in kafasına girdi. Ve bakmaya doyamadığım o güzel gözlerini sonsuzluğa kapadı.Her tarafımdaki ipleri çözdüler ve depodan çıktılar. Kaçmayacağımı biliyordu pislik. Eren'in yanına koştum ve onun iplerini de çözdüm. Başına gittim. İlk yardım bilgim olduğu için kalp masajı yaptım ama uyanmıyordu nabzına baktım atmıyordu. Başında ağlamaya başladım telefonum yoktu ay ışığı da yoktu. Yeni ay vardı bugün. Saatlerce ağladım başında bugün ayın kaçı diye düşündüm. Eğer saat 00.00'ı geçtiyse şuan 18 yaşındaydım. Evet bugün benim doğum günüm Eren'in ise ölüm günüydü. Eren'in dediği gibi bitmişti ama olabilecek en kötü sonla bizim hikayemiz mutsuz sonla bitmişti.