tarih 1980......bugün kış geldi her yer beyaz çocuklar karla oynuyor ben de evimde uyuyorum uyandığımda bir tuhaflık hissettim yok bu soğuktan değil başka bişey var camı açtım ne olduğuna bakmak için kar yağıyor çocuklar oyun oynuyor sadece .ama üzerimdeki tuhaflık hala devam ediyor sebebini bilmiyorum yüzümü yıkadım ayna da kendime baktım bir değişiklik yoktu yüzüme sert bir tokat attım rüyadamıyım diye rüya da olmadığımı fark ettim kahvaltı yapmak için dolapı actım dolap da hiç bişey yok ben tek yaşayan biriyim annemle babam bir trafik kazasında öldü ben küçükken sonra beni amcama vermişler o beni büyütü sonra kendi evime taşındım....sanırım markete gitmem gerekiyor kahvaltılık için üzerimi giyindim ve yola koyuldum o tuhaflık hala devam ediyor size nasıl anlatsam sanki uzay boşluğunda gibiyim hiç bişey gerçek değil sanki......ve markete geldim sonun da içeri girdiğim de bir kadınla bir çocuk dan ve market sahibin den başka kimse yoktu sanırım kadının yanındaki çocuk oğlu içeri adım atar atmaz o tuhaflık hissi yine geldi bu sefer giderek artmıştı kafamın içinde bir den bire anlamsız sesler çıkmaya başladı sanki beynim bana bişey demeye çalışıyordu bir an ilk önce istediklerimi alıp çıkmak istiyordum istediklerimi alıp hemen çıktım market den giderek uzaklaşmaya başlamıştımki bişey fark ettim sanki biri beni izliyordu etrafıma baktım hiç kimse yoktu arkamı döndüğümde ise o market deki kadının beni izlediğini fark ettim yanındaki çocuk yoktu koşarak uzaklaşmaya başladım arkama bile bakmadan sonunda eve gelmiştim çocuklar yoktu şaşırmıştım hemen eve girdim kahvaltıyı hazırlamaya gittim mutfaka aldıklarımı dolapa yerleştirmek için dolapı actım gördüğüm şey artık kafayı yememe sebeb olacaktı dolap da her şey var nasıl olabilir diye düşünüyorum sabah baktım yoktu şimdi nasıl olabilir kafamı toplamak için şu içiyordum anlamsız geliyor başta ama başka fikrim yok sürekli su içiyorum ve sürekli kendi kendime şunu diyorum ne oluyor ne oluyor tekrarlıyorum bunu sürekli ama faydası yok uyumaya geri dönmeyelim peki bu bir rüyadır ve Ben hiç uyanmadım tamam yatıcaktımki zil çaldı artık korkmaya başlıyordum yavaş adımlarla kapının önüne geldim elim titriyor kalpimim giderek hızlı atıyordu 5 den geriye sayarak actım kapıyı kimse yoktu yerde bir mektupu mektubu okumak için actım mektub da şöyle yazıyordu eğer anlamsızlıkların son bulmasını istiyorsan geldigin yere geri git ve bul bunlara anlam vermek de zorluk çekiyordum geldiğin yer derken sanırım markete den bahsediyor dedim kendi kendime
tekrar markete doğru yola koyuldum ama market kapalıydı bende orda durmaya karar verdim hava da çok soğuk üşüyordum bir den bire mektub daki yazı aklıma geldi mektubun arkasına baktım haritaya benzer bişey vardı sanırım bu harita marketin arkasındaki terk edilmiş binayı gösteriyordu hemen oraya doğru yöneldim