Remus Lupin kapıyı korkarak açtığında karşısında gördüğü kişiyle nefesini tuttu
ama neye yarardı ,kapıyı açmasıyla asasının yere düşmesi bir oldu genç Lupinin
REMUS JOHN LUPİN'DEN
İnanamıyorum kanlı canlı karşımda Violet duruyor tanrım öyle donup kalmıştım .Ne diye bilirdim ki ama derin bir nefes almıştım onu görünce ,kimsem kalmadı sanırken onu görmek çok mutlu etmişti beni ah o hiç değişmemiş hala o güze- ne bir dakika o bir bebek mi?
V:Merhaba Remus
R:Sen, sen-
Remus Lupin konuşmayı bırakıp karşısındaki genç kadına sımsıkı sarılmıştı kadının hiç değişmediğini düşünmüştü genç adam ama yıllar çok şey değiştirmişti genç Arnon'u ne kadar hala gençliğindeki gibi hatta daha da güzel olsa bile kadının ruhu değişmişti neye yarardı güzelliği
R:ahh Violet neredesin sen neden bırakıp gittin bizi seni ne kadar özlediğimizi ya-yani özlediğimi bilemezsin hadi hadi içeri geç.
İki arkadaş sanki her şey yolunda gibi o an her şeyi unutup sıfırdan başlamıştılar ta ki...
V: Remus ben özür dilerim bak bir özürle hiç bir şeyin geçmeyeceğini biliyorum ama Remus benim gitmem lazım!
R:ne ne ama daha yeni geldin nereye gidiyorsun olmaz izin vermem. Hem hem bu bebek de neyin nesi??
V:Remus sana her şeyi anlatacağım ama bak- benim peşimde ölüm yiyenler var tamam mı beni bulurlarsa bebeğimi hiç acımadan öldürürler
R:ne neden peşinde ölüm yiyenler var?
V:Remus bunu benim bunu açıklayacak zamanım yok. Bak bebeğimi sana emanet etmeye geldim
Remus ciddileşerek soracağı sorunun cevabından korktu ve
R: Bu bebek kimden Violet
V:Sence Remus?
R:S-sirius 'mu ?
Kafasını evet anlamında salladı genç kadın Remus Lupine hayatını mahfeden adamın çocuğununu emanet ediyordu çıldırmış mı bu diye düşünmeden edemedi Remus ve aklından geçenleri pat diye söyleyi verdi
R:Neden gittin?
V:hatırlıyor musun gitmeden 2 gün önceki akşam Siriusla yemeğe çıkmıştım. O akşam Siriusa hamile olduğumu söyleyecektim ama önce...
♤ ♤ ♤
~Yemek akşamı~
S:Ne oldu vi?
V:sirius bir bebeğin olsun ister miydin?
S:Yani tabi ki isterdim ama yani daha çok erken
V:Ne yani şuan bir çocuğun olsa onu istemez miydin?
S:Yani dedim ya daha çok erken-hem sen neden soruyorsun bunları?
V:Hiç sadece merak ettim
♤ ♤ ♤
V:Ertesi günde kaçtım gittim işte.
R:Ah vi,
Dedi ve Violete sımsıkı sarıldı
V:Remus bebeğime bakıcak mısın? Ona sahip çıkıcak mısın? Siriusun yaptıkları yüzünden onu suçlamıyacaksın dimi bak Remus ben-
R:Violet tamam tabi ki de Sirius'un yaptıkları yüzünden seni suçlamayacağım yad bebeğ- o , onun adı ne
V:Violet Expenya
V:Remus artık gitmem lazım
R:Hemen mi ? Biraz kalsaydın
V:Kalamam ,Remus senden bir şey daha isteyeceğim
Remus sorar gözlerle genç kadına bakıyordu
V:Expenya babasını sorduğunda bir kahraman olduğunu söyle tamam mı onu hain biri olarak tanımasını istemiyorum
R:Pekala ,pekala Vilolet nasıl istersen.
Violet Arnon minik kızını Remus Lupine anlattıktan sonra ağır adımlarla gözden kayboldu
Remus Lupin o an anladı yanlış düşündüğünü genç Arnon değişmişti hem de çok değişmişti , o şımarık ukala hali gitmiş sorumlu yetişkin bir birey vardı karşısında Remus arkadaşını böyle görünce anılar gelmışti aklına. Violet Arnon artık tamamen gözden kaybolunca Remus kapıyı kapatıp arkasına döndüğün de ,gördüğü sevimli gülümseme ve güzel gamzelerle anlamıştı yolunun değiştiğini.
Hissetmişti sol tarafının aydınlığa büründüğünü genç Lupin, aydınlığa kavuştuğunu rahat ettiğini sanmıştı aslında daha çok çetin yolar bekliyordu genç Lupini tabi kim bilirdi ki masalın sonunu ,masallar mutlu sonla biter ama kim demiş bunun toz pembe bir masal gibi olacağını...
