İçeriğe geç

KARANLIKTAKİ MİSAFİR

Bölüm 1 · 2 dk okuma

KARANLIKTAKİ MİSAFİR

Bölüm 1

1. BÖLÜM KABOLUŞ

"Hocam Newton'un başına elmayı çok sevdiğinden dolayı mı başına elma düşmüş?"

"Çocuklar espri yaptığınızı anlayacak kadar yaşlı değilim." O gün pek yaşlı olmayan hocamızın morali bozuktu.

"Hocam emin misiniz bugün moraliniz bozuk olduğundan yaşlı gibi gözüküyorsunuz." Serkan yine yerinde duramıyor.

"Serkan şu adamın yüzünü hepimiz güldürdük,sen sürekli bozdun." Alp çok neşeli bir çocuktur ancak neşeli olduğu kadar da inatçıdır. Serkan ile uzun zamandır nedenini bilmediğimiz bir sebepten ötürü düşmanlar. Küçük bir detay daha var. Serkan ve Alp eskiden bizim okulun en iyi ikilisiydi geçen sene yazın bir şekilde küstüklerini ve asla barışmayacakları gündeme bomba gibi düştü. Alp'in yanındaki sırada Emir oturuyor. Emir en sessiz ve en mutsuz kişiydi. Kafasına bir şey takmış ve o dertten kurtulamıyordu.

Bu arda biz tanışmadık ben Hande Işık 23 yaşındayım. Serkan ile lise arkadaşıyız. Alp,Dora,Elçin ve Emirle ise iki yıldır tanışıyoruz. Hepsi çok iyi arkadaşlar. Bizde üniversite son sınıf okuyoruz. Burası bulunduğumuz yer bir okul değil bir kursta değil. Bir bina bu binayı Kamerun hocamız yaptırdı. Az önce konuştuğumuz hoca...

Kamerun hoca çok iyidir ve bilgilidir. Hepimizi bir yerden bulmuştu iki yıldır da buradayız. Burada neredeyse yirmiye yakın öğrenci var on öğrenciye yani bize Kamerun hoca bakıyor diğer öğrencilere ise Loire hoca bakıyor. Biliyorum size biraz saçma geliyor ama Kamerun hoca'nın annesi hem Afrikayı çok seviyormuş aynı zamanda hoşuna gidiyormuş aynı zamanda Fransa da bir nehir varmış adı Loire, nehir çok harika olduğu için çocuklarının adını sevdiği yerlerin ismini koymuş. Ayrıca burası sadece bir eğitim binası değil. Biz burada öğreniyoruz,yatıyoruz,yemek yiyoruz,eğleniyoruz her şey yapıyoruz yani kısaca burası bizim evimiz.

Yemeklerimizi Loire Hoca yapıyor. İlk başlarda İtalya da aşçıymış. Hatta kendi spesiyalleri var. Aşçılık ona artık eskisi gibi mutluluk vermediği için abisinin yanına yani Kamerun Hocanın yanına gelmiş. Kamerun Hoca o da eskiden polismiş ama öyle polis değil gizli görevlere katılan bir polis. Kamerun Hocada gizli görev sırasında vurulduğu için Loire işe gitmesine izin vermiyormuş. Onlarda böyle bir yer açmaya karar vermişler.

"Hande böceği..." Elçin sürekli böyle seslenir bana neden diye sorarsanız ben böceklerden korktuğum için bilerek bana böcek diyor.

"Efendim!"

"Dora ışığını alıp gel film izleyeceğiz." Siz tabi biraz şaşkınsınız ama bu normal hallerimiz bizim konuşma tarzımız bu. Sizde alışacaksınız.

"Dora ışığı, ışık dersem çık karanlık dersem kaybol." dedim.

"Geldim Hande böceği..."

"Bu filmin konusu ne?" Emir mutsuzluğun üzerine basıp bir soru sormuştu.

"Mutsuzluk." Serkan yine ters yine ters...

"Konusunu bizde bilmiyoruz ama dedektiflik galiba..." Serkan'ın bugün ters olmayan ilk cevabı...

"İzleyelim o zaman." dedim heyecanla...

Film bir problemin arasında kalsak ne yapabiliriz onu anlatıyordu. İlk ne yapmalıyız neleri incelemeliyiz? Onları anlatıyor. Bu arada size sınıfın geri kalanının isimlerini söylemedim onlarla fazla konuşmuyoruz gerçi ama olsun.

Bade Deniz

Baran Yüksel

Aras Tuğluk

Çiğdem Zor

Bunlarda diğer öğrenciler gerçi bunlar çok negatif, biz mutlu bir eylem yaptığımızda onlar "Biraz somurtun" gibi cümleler söyleniyorlar. Siyah giyiniyorlar. Yemeklerini bile özel olarak siyah yaptırıyorlar. Onların gençliği ölmüş...

Şimdi filme devam etmek istiyorum.

Bölüm sonu

1 yorum