Bu hayatta takıntılı olduğum iki şey vardı. Biri 11 sayısı biride Joker karakteriydi. Jokerin bana benzediğini düşünürdüm ama o sadece kurgulanmış bir karakterdi. Yinede sözleri çok anlamlı gelirdi ve ne yaparsam yapayım onu kendime benzetmekten vazgeçemezdim.
Şimdi 11 numaralı odanın önünde kaderin benim için ne yazdığını bilmeden dikiliyordum. İçimi boğucu bir his kaplamıştı ne kadar uğraşırsam uğraşayım kurtulamadığım şeylerden biriydi bu. Ne zaman böyle bişey hissetsem fazla tedbirli oluyordum. Bu sanki engelleyemediğim bir dürtüydü.
Daha çok odayla bakışarak insanların ilgisini üzerime çekmek istemedim odamın kapısını açtım. Odaya girdiğimde içimdeki boğucu his daha da arttı. İzleniyormuş gibi hissediyordum.
Sonunda bunun benim bir hayal ürünüm olduğunudüşünmeme yetecek kadar bir sessizlik oldu.
Odayı inceledim gözüme ilk takılan şey çatlak bir ayna olmuştu. Aynalardan oldum olası hoşlanmazdım, nedenini bilmiyordum ama bir ayna görmek içimdeki o karanlığı arttırıyor ve beni boğulacakmış gibi hissedene kadar sıkıyordu.
Sandalyenin üzerinde gözüme kestirdiğim battaniyeyi çatlak aynanın üzerine örttüm. Arkamdan bir ses gelmesiyle hemen arkamı döndüm.
Kimse yoktu
Korkmuyordum - ki korkamazdım zaten- fakat bu gerici histende kurtaramıyordum kendimi.
Yavaşça önüme döndüğümde ve battaniyeyle örtülmüş aynayla bakıştığımda düşüncelerim o kadar derindiki arkamdan bana yaklaşan adamı son ana kadar duymadım.
Beni yakalamaya çalışan adama aniden döndüm ve yumruğumu yüzüne salladım. Adam benden böyle bir güç beklemiyor olacakki sendeledi ve bir süre öylece bana baktı.
Hemen kapıya göz attım fakat kapı kapalıydı üstüne üstlük sürgülü olduğunu farkettim, kapana kısılmıştım.
Adamı incelediğimde siyah hafif kıvırcık saçları ve mavi gözleriyle yakışıklı bir adamdı. Adam onu incelediğimi görünce kanayan burnunu tutarak sırıttı ve bana yaklaştı. Hiçbir harekette bulunmadım. Avımın bana yaklaşmasını bekledim. Dibimde durdu ve eliyle saçımın bir tutamını arkaya itti. Beni etkilediğini sanmış olacakki gülüşü büyüdü, tam birşeysöylemek için ağzını açmıştıki dizimle haylarına vurunca acıyla iki büklüm oldu. Burnundan kanlar akarken ve adam acıyla kıvranırken olaya pek etkilenmemiş bir şekilde bakıyordum.
Burasının pek tekin olmadığı baştan belliydi fakat bu adamın odama bir anda nasıl girdiği meçhuldü.
Adam sonunda kıvranmayı bıraktı ve zorlukla ayağa kalktı. Hala dikkatlice adamı izliyordum. Adam gamzelerini göstererek güldü.
Kaşlarımı çatarak adamın baktığı yere dönecekken dudaklarıma bastırılan bir bezle birinin kollarına yığıldım.
Boku yemiştim.
