°Karanlık oyun°

Sonunda kurtulmuştum. Bu b*k batağından kaçabildiğim için fazlasıyla şanslıydım. Etrafımdaki ağaçların ürkütücülüğü, yaşadığım şeylerin yanında hafif kalırken adımlarımı hızlandırdım. Ne kadar çabuk bir insan bulursam, o kadar çabuk bu strese son verebilirdim. Koşar adımlarımla ezdiğim yaprakların hışırtısı ormanın garip sessizliğinde yerimi haykırıyordu. "Buraya gel!" Bağırma sesiyle arkama bile bakmadan koşmaya başladım. Tekrar oraya dönmektense şurda ölmeyi yeğlerdim. "Lafımı ikiletirsen emin ol seni yakarım!" "Kes o boğuk sesini ve rahat bırak artık beni!" . . . . . . . . . . . . . Tüm hakları bende saklıdır. Kopyalanması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.