Richard uyandığında direkt olarak dün geceyi düşündü. Lisa'ya ne diyeceğini bilmiyordu. Okula gitmek zorundaydı ama Lisa ile karşılaşmak istemiyordu. Yola çıktı ve Lisa kapıdaydı. Bunu gördüğü anda Richard arkadan girdi okula. Lisa geldiğini hissetmiş gibi içeri girdi. Merdivende bekliyordu. Richard acil çıkıştan çıktı. Sınıfa girdi ve derin bir nefes aldı. Tam oturacakken Lisa'nın sesini duydu. Artık kaçamazdı. Yüzleşmek zorundaydı. Lisa geldi ve hiç bir şey demeden karşısında ki sandalyeye oturdu. Lisa sinirli bir şekilde "Dinliyorum." dedi. Richard söze başladı " Ben küçükken bile zorbalanıyordum ve bir gün eve geldiğimde sinirden eşyaları yere fırlattım ve ailem tarafından dayak yemiştim. Nedenini sormadılar. Kardeşim ise başarılı ve yakışıklıydı. Onu gülmese ne olduğunu sorarlar ama ben kıyameti koparsam dinlemeden döverlerdi. Bir gün garajda ağlarken kardeşim geldi. İyi misin? dedi ve ben ona sinir oluyordum çünkü onun yüzünden dayak yerdim. O soruyu sorduğunda ben bir an o olmassa daha çok sevileceğimi düşünüp onu ittim, öldürmek istiyordum. O sarsıldı ve garajdaki çekiçle kendini savunmaya çalıştı ama üstüne yürüdüğümde bir anda içimden bir ses elimi ona uzatmamı söyledi uzattığımda bir büyü yaptım o büyü... Çok kötüydü. Karnında koca bir delik vardı. İçinde kemik,kan ve kumaş parçaları. Midem bulandı ve kustum. Sonra bir çığlık attım. Ailem geldi. Direkt kardeşime koştular, ambulans çağırdılar. O an ben yokum gibi davrandılar. Sonraki iki ay kimse benimle ilgilenmedi. Annem artık evin içinde beni görmeye dayanamadığı için evden kovdu babam beni yetimhaneye bıraktı ve o gittiği anda çıktım. Bir süre terk edilmiş bir arazide o soğuk havada kaldım. Büyü gücümü kontrol edersem beni kimse dövemez diye düşündüm. Bir gün büyü yapmayı denediğimde büyü ters tepti ve kolum kırıldı. 1 ay boyunca tek kolum kırık bir şekilde yaşadım ve artık yetimhaneye gitme kararı aldım. Gittiğimde kolu iğrenç bir sargılı çocuk ve yırtık kıyafeti ve dağınık saçlarımı gören çocuklar bana dik dik baktı. Beni görünce görevliler hemen koluma baktı, duş ve temiz kıyafetler verdiler. Ben konuşmak istemediğim için onlara kendimi kötü dil bilgimle dilim olmadığını söyledim. Bir kaç çocuk benden şüphelendi. Konuşabildiğimi tahmin etmişlerdi. 3 gün sonra gece olduğunda beni dışarı çıkarıp bağladılar bense sadece baktım. Beni dövmekle tehtid edince sinirlendim elimdeki kalın haladı koparıp ayağa kalktım ama çocuklar korkmadılar. Ben onlara saldırdım ve sopayla kafama darbe yiyince baya bir sarsıldım sarsılmış bir şekilde dururken yediğim iki yumruk beni yere serdi. Artık vakit gelmişti. Büyü gücümü kullanmam gerekti. Ayağa kalktım yamuk bir şekilde ve birini tek bir hamleyle vücut kemiklerinin hepsini kırdım. O an kardeşim geldi aklıma. Onun yüzünden katil olmuştum ve şimdi bir daha oluyordum. İkinci ve üçüncü kaçarken birini fobileriyle korkuturken diğerkini yakaladım ve duvarda boğazını tutup boğdum. Diğer ki fobilerine dayanamadı ve intihar etti. Hepsi öldükten sonra yetimhaneden çıktı ve ağlayarak yürüdü. Sonra Bayan Queen beni kurtarmaya geldi. Buraya getirdi, bir ev verdi." dedi ve Lisa'nın suratına baktı. Lisa dolan gözlerinden yaşlar akıttı ve Richard'a uzun uzun sarıldı. Sonra " Richard senin adına çok üzüldüm." dedi. Richard ve Lisa o hafta hiç konuşmadı. Sonra Richard'a bir görev teklifi geldi ve Richard direkt bayadır konuşmadığı Lisa'yı çağırmayı planladı. Lisa'ya "Gelebilir misin? " dedi ve Lisa bunu beklermiş gibi direkt kabul etti. Richard gerekli bilgileri verdi. O gün akşam konuştular ve Richard Lisa'ya teşekkür etti. Çünkü biraz da olsun içini boşaltmak iyi gelmişti. Yine uyuyana kadar konuştular.
Diğer bölüm: Zorlu görev