İçeriğe geç

Karanlık kırıntılar

Bölüm 47 · 2 dk okuma

Karanlık kırıntılar

Bölüm 47

Bölüm 45

Eve geldikten sonra asafi salonda bırakıp banyoda makyajımı çıkartıp saçlarımı yarısını topuz yapıp giyinme odama girip kıyafetlerimi çıkartıp çamaşır sepetine koyup geri giyinme odama girdim lakin bur gardirobumda dikkatimi çeken bir şey vardı. Elbiselimden biri yoktu ,elbisemi giyip giymedigimi düşündüm lakin hayır gitmemiştim aklımdaki soru işaretleri ile üzerime rastgele pijamalrimsan birini alip

Çıktım . Daha sonra asafı bulmak için bahçeye çıktım o Serkan ve yanında bir kadın ile konuşuyordu yanlarına hızlıca adımlayıp asafin elini sıkıca tutup

-"aşkım ne yapıyorsun"dedim kadın beni görünce ilk yüzü morardı gibi oldu daha sonra yüzünü. Yapay gülümseme yerleştirip elini uzattı

-"merhaba mehir ben nazlı asafin eski bir arkadaşıyım memnun oldum." Dedi bende elini sıkıca tutup

-"memnun oldum nazlı bende asafin karısı mehir saye sönmez "dedim daha sonra asafa dönüp

-"aşkım nazlı hanıma bir kahve mi yapsak "dedim Asaf benim sakın halimden dolayı gözlerime baktı ben o cevap vermeidigni görünce

Nazliya dönüp

-gelin nazlı hanim size bir kahve ikram edelim.dedim nazlı asafa bakıp bana geri döndü daha sonra sahte gülümsemesi ile

-"olur mehir ayrıca siz,biz bıraksak mı "dedi bende gülümseyip

-"olur nazlı buyur"diyip onunla salona adimladık haleden kahveleri söyleyip sohbet etmeye başladık lakin gözleri hep asafin üstündeydi ama Asaf ona hiç bakmıyordu telefonu ile ilgileniyordu asaf ona baktığımı hissetmiş gibi bana baktı ve kulağıma yaklaşıp

-eger biraz daha bana öyle bakmaya devam edersen Nazlıcan hanımı gönderip seninle eğlenirim dedi nazlinin adını yanlış söylemişti ve bunu Nazli'da duymuş olacak ki

-ask olsun Asaf o kadar yıl arkadaştık insan arkadaşının adını unuturum?dedi Asaf ise

-"hatirlarsan nazlı biz seninle arkadaş değildik sen daha çok benimle arkadaş olmaya çalışıyordun bende en sonda dayanamdim ve seni arkadaşlarım ile tanıştırdım lakin sen çok küstah bir kadındın ."dedi nazlı asafin söylediği sözler ile kızarıp morarsada gülüp

-"off Asaf hiç unutmamış sin ayrıca onlar benimle uğraşıyordu ve bende karşılığını veriyordum ve bu küstahlık değil "dedi Asaf kaşlarımı derince çatıp

-"sen değilmiydin harun ike yatan nazlı "dedi harun asafin arkadiydi ve evliydi bana sadece bir kadın ile aldattığını söylemiş adını vermemişti asafa dönüp

-o kadın nazlımıydı ?dedim Asaf kafasını sallayıp

-evet yavrum lakin ismini soylememmin sebebi nazliyi arkadaş,insan olarak görmüyor olmam burada oturmasinin sebebi ise sen istediign için "dedi. Ve bana baktı nazlı göz yaşları içinde bana dönüp

- "üzgünüm mehir gitmeliyim"dedi ve kapıya adimalyip çıkıp gitti Asaf sanki hiçbir şey olmamış gibi ayağa kalkıp bana dönüp anlimdan öptü lakin tekrar daha öptü ve daha sonra elini anlima koydu anlamayarak ona baktım lakin o beni aniden kucağına alıp Serkana arabayı calistirmasini soyledi ve beni gelen arabaya bindirdi ve bende şaşkın bir şekilde asafa bakmayı sürdürdüm lakin uyku ile savaşım sona erdi , yenilmişlikle karanlık içinde kaptım gözlerimi.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.