Hakan yine her zaman olduğu gibi uyanmıştı ama o gün özel bir gündü. Çünkü o gün okulun ilk günüydü. Hakan normalde hiç heyecanlı olmazdı ama o heyecanlıydı. Yeni gideceği bir lise vardı çünkü.
Hakan yavaşça kalkıp tuvalete doğru gitti. Elini yüzünü yıkadı. Sonra ise kahvaltısını yapmak üzere mutfağa girdi. Bir süre kahvaltısını ettikten sonra okul formalarını giydi ve evden çıktı.
Okulun yolunu tutt. Okulun nerede olduğunu bilmediği için telefonundan navigasyon açıktı. Yaklaşık 20 dakika sonra Hakan okuluna vardı.
Gittiği okul bir mesleki teknik ve anadolu lisesiydi. Hakan ilk sınıfını buldu sonra ise önden bir sıranın boş olduğunu görüp hemen önden bir sıra kaptı kendine. Hakan biraz da utangaç bir kişilikti. Daha tanımadığı kişilerle 4 yıl nasıl geçirecekti?
Hakan'ın yanındaki sıra boştu. Birkaç dakika sonra sınıfa dalgalı saçlı ve çok güzel bir kız girdi. Hakan, kıza aşık olmuştu. İçinde kelebekler uçuşuyordu. Kı, Hakan'ın yanına oturdu.
Sonra kız, elini Hakana uzattı:
"Selam, benim adım Ela. Senin adın nedir?" diye sordu.
"Ben de Hakan. Memnun oldum." diyerek cevap verir.
Hakan yavaş yavaş hayallere dalmıştı. Hayalinde Ela ile evlenip çocuklarının olduğu hayal ediyordu. Ardından kapının sertçe kapanmasıyla bir anda toparlandı. Dalgalı ve uzun sarı saçlarını arkaya doğru atıp derse odaklandı.
Ders bittikten sonra birkaç kişiyle daha kaynaştı, sohbet etti. Bunların adları: Furkan, Emre, Caner, Ceyda, Ekim ve Okan'dı.
Hakan tabii ki tanıştığı herkesin numarası aldı. Okul bitti, herkes toplanmaya başladı. Sınıftan çıktıktan sonra panoda "Okulumuzda ilk hafta" adlı afişi gördü. Ela ve sınıftaki diğer tanıdığı kişilerle bu afişteki partiye gitmeye karar verdiler. Hem biraz eğlenir Hem de biraz kafa dağıtırız diye düşünüyorlardı.
Ardından Ceyda atladı:
"Ya, daha okuldaki hiç kimseyi tanımıyoruz. Neyin partisine katılıyorsunuz, ben anlamadım."
Ardından Furkan da hemen didinme çabalarına girdi:
"9. Sınıfların organize ettiği bir partiymiş. Hem diğer 9. Sınıflarla da kaynaşırız. Fena mı olur?"
Furkan, hiç ciddi olamayan ve saf bir kişilikti.
Afişteki numarayı aradılar. Partinin okulda olması da ayrı bir güzeldi.
Hakan, okulun çıkış kapısına doğru yürürken büyük sınıflardan iki kişinin konuşmalarına kulak misafiri oldu:
"Afişi astın değil mi?"
"Evet, astım."
"Bütün 9. Sınıfları tongaya düşürdük desene."
Hakan bu konuşmalara şahit olduktan sonra endişelenmeye başlamıştı. Bu duyduklarını arkadaşlarına anlatmıştı. Ama arkadaşları ona inanmayıp ona kulak tıkadılar.
Hakan üzgün bir şekilde evinin yolunu tuttu. Kafasında partinin aslında bir tuzak olduğunu geçirmeden edemiyordu. Bu düşünceyle zar zor da olsa eve gitti.
İlk günün yoğunluğuyla yatağına uzandı. Biraz şekerleme yaptıktan sonra geri uyandı ve akşamki partiye kıyafet seçmeye başladı. Üstüne gömleğini giymeye karar verdi. Altına da bir pantolon. Yani klasik bir giyim stili seçmişti. Akşamı sabırsızlıkla bekliyordu...