Camın patlama sesiyle odadaki herkes yere kapandı.
“Keskin nişancı!”
Koridor bir anda karıştı.
Polisler silahlarını çekerek pencerelere yöneldi.
Nehir ise saniyeler önce telefonuna gelen mesajı düşünüyordu.
Pencereden uzak dur.
Kim göndermişti?
Telefonuna tekrar baktı.
Mesaj…
Yok olmuştu.
Sanki hiç gönderilmemişti.
“Bütün çıkışları kapatın!”
Amirinin sesi emniyet binasında yankılandı.
“Çatılara ekip gönderin!”
Nehir kurşunun saplandığı duvara yaklaştı.
Kurşun tam baş hizasına isabet etmişti.
Eğer mesajı okuyup duraksamasaydı…
Şu an hayatta olmayabilirdi.
İçinden geçen tek düşünce buydu.
Biri onu öldürmek istiyordu.
Aynı dakikalarda…
Kuzey dar sokaklardan hızla ilerliyordu.
Çatıdaki saldırgan çoktan kaçmıştı.
Yerde yalnızca yere düşmüş siyah bir rozet vardı.
Kuzey eğilip rozeti aldı.
Üzerinde gümüş renginde bir akrep işlenmişti.
Yüzü gerildi.
“Yine siz…”
Rozeti cebine koyduğu anda arkasından bir ses duydu.
“Olduğun yerde kal!”
Kuzey yavaşça arkasını döndü.
Silahını ona doğrultan kişi…
Nehir Karaca’ydı.
İkisi de birkaç saniye sessiz kaldı.
Nehir’in nefesi hâlâ düzensizdi.
“Bu kez kaçamayacaksın.”
Kuzey hafifçe gülümsedi.
“Bugün ikinci kez hayatını kurtardım.”
“Beni sen hedef aldın.”
“Hayır.”
“O mesajı sen gönderdin.”
Kuzey cevap vermedi.
Sessizlik, söylediklerinden daha ağırdı.
Nehir bir adım yaklaştı.
“Sen kimsin?”
Kuzey gözlerini ilk kez doğrudan onun gözlerine çevirdi.
“Yanlış soruyu soruyorsun.”
“O zaman doğru soru ne?”
Kuzey’in sesi neredeyse fısıltıya dönüştü.
“Bana değil…”
“…sana çocukken ne olduğunu sor.”
Nehir’nin yüzü bembeyaz kesildi.
Fotoğraf…
Mesaj…
Çocukluğu…
Hepsi birbirine bağlanmaya başlıyordu.
Tam o anda sokaktan siren sesleri yükseldi.
Destek ekipleri geliyordu.
Kuzey bir anlığına gözlerini kapattı.
“Henüz bana güvenme.”
Nehir silahını daha sıkı kavradı.
“Merak etme.”
“Zaten güvenmiyorum.”
Kuzey hafifçe başını eğdi.
“İyi.”
Bir anda arkasındaki yangın merdivenine atladı.
Nehir peşinden koştu.
Merdivene ulaştığında ise…
Kuzey çoktan kaybolmuştu.
Yerde yalnızca cebinden düşmüş gibi duran küçük bir anahtar vardı.
Anahtarın üzerinde tek bir numara yazıyordu.
317