(Elfida ameliyattayken)
Yaman tekrar Elfida için ziyarete gelmişti 15 dakika sonra. Kayıt yapma yerine gitti ve karşısında oturan kahverengi saçlı bi kız vardı "Elfida nerde?" Diye sordu "hemen bakıyorum" dedi ve bilgisayardan bi kaç bi şey yaptı "8. Katta" dedi kız "tamam" dedi yaman ve hemen gitti.
Asansöre bindi ve en üst kata gitti. Asansörden çıktığında. Sadece karşısında bu tane ameliyat odası vardı diğerleri yoğun bakımdı. Ameliyat odasının önüne doğru gitti ve koltuğa oturdu.
Sadece bekliyordu 10-15 saniye sonra odadan bı adam çıktı. "Durumu ağır ama korkmayın yaşayacak tabiki'de" dedi doktor "sağolun doktor bey" dedi yaman.
Doktor gittikten 10 saniye sonra içeriden Elfida çıktı sedyede uyur bi şekilde. Elinde iğne vardı. "Durun" dedi yaman. Elfidanın başında duran hemşireler sedyeyi sürmeyi bıraktı. Yaman ayağa kalktı ve elfida'ya doğru baktı. "Tamam götürün" dedi yaman ve hemşireler geri sürmeye başladı.
Hemşireler etraftan kayboldu ve kimse kalmadı. 2-3 dakika sonra yamanın yanına bi hemşire geldi. "Yaman bey Elfida en üst katta" dedi hemşire "tamam" dedi sadece yaman.
Hemşire gittikten sonra yaman ayağa kalktı ve tekrar asansöre bindi. En aşağı kata indi ve hastaneden çıktı.
(1 saat sonra)
Yaman artık dayanamayıp hastaneye tekrar geldi. Asansöre binip en üst kata çıktı. O katta sadece tek bi oda vardı o'da yamanın kaçırdığı kişi sadece yatabilirdi. Burası sadece Yamana özeldi. Yamanın adamları burada çalışabiliyordu sadece.
Odanın kapısını yavaşça açtı. Elfida uyuyordu. Yaman elfidanın yanına gitti ve elini omzuna koydu. Elfida mızmızlanarak elin geldiği yere doğru tam tersine doğru yan yatmıştı. "Elfida" dedi yaman. Elfida yavaş yavaş önüne döndü.
Yaman Elfidanın suratına bakınca kocaman bi bant vardı ayriyeten bide boynunda vardı. "Uykum var" dedi Elfida kısık bi sesle "uyuyacak kadar mı?" Dedi yaman. "Evet uyuyacak kadar çok var" dedi Elfida "Elfida en sevdiğin yemek ney?" Dedi yaman. Elfida biraz düşündükten sonra "pirinç pilavı üstüne et" dedi "tamam ben çıkıyorum odadan rahat rahat uyu" dedi yaman ve odadan çıktı.
Elfida geri arkasına dönüp uyudu.
(2 saat sonra)
Elfida uyanmıştı ve önünde yemeğini yiyordu. Yaman muhtemelen bunun için en sevdiği yemeği elfida'ya sormuştu. En sevdiği yemeği yiyordu bide ayriyeten çorba içiyordu. Yemeğinin hepsini tam bitirmemişti ama doyduğu için yemeği bırakmıştı.
Odaya yaman girdi ve elfidanın yanına doğru gitti. "Sevdin mi yemeği?" Dedi gülerek "sevdim teşekkürler" dedi Elfida.
Yaman kenarda duran sandalye'yi çekti ve oturdu. "Nasıl hissediyorsun?" Dedi yaman "biraz daha iyiyim" dedi Elfida. "Burnun acımıyo dimi?" Dedi yaman "çok acımıyo" dedi Elfida.
"Ne zaman eve gidicem?" Dedi elfida. "Burdan öyle kolay kolay eve gidemezdin ilk önce" dedi yaman ve çok kısa bi duraksamadan sonra devam etti "ya seni kacırdım seni hastaneye getirdim daha ne istiyorsun" dedi yaman "evimi istiyorum ben seni değil" dedi Elfida "beni istesende istemese de buradasın. Hem masraflarınıda ben karşılıyorum" dedi yaman "e yapma kaçırmazsan beni onuda yapmazsın boşuna beni kaçırdın" dedi elfida "hem midemede ameliyat yapmışlar sadece yüzüme değil hemşire dedi ki biraz yürümen lazım" dedi Elfida. "Tamam şu koridorda yürürsün" dedi yaman "öyle koridor değil. Böyle doğa'da yürümen lazım dedi. 2 gün sonrada hastaneden taburcu edilecekmişim" "bak bu güzel bi haber" dedi yaman. Yaman öyle diyince elfidanın biraz yüzü düştü.
"Yarın yürüyeceğim ondan bi sonra ki günde çıkıcam işte. He bide bacağımada bi kaç şey yapmışlar ama söylemediler ne yaptıklarını çok önemli bi şey yapmamışlar ama yinede iyiymiş yaptıkları şey öyle söylediler" dedi Elfida "ben gidiyorum yarın yürüyüşü benle yapıcaksın tamam mı" dedi yaman. Elfida yüzünü ekşitti ve "iyi tamam" dedi sadece ve yaman odadan çıktı.
Elfidanın odasına yemek gelirken
Hemşire kapıyı 2 kez tıklattıktan sonra içreye girdi yemek servis arabasını elfidanın önüne koydu tam gidecekken Elfida hemşirenin kolundan tuttu ve hemşire şaşkınlıkla elfida'ya doğru dönü.
"Abla nolur beni burdan çıkar" dedi Elfida "burdan çıkmak için 2 günün var 2. Günde ben sana yardım ederim" dedi hemşire "valla mı abla" dedi Elfida "valla söz çıkarıcam" dedi hemşire ve Elfida hemşirenin kolundan tutmayı bıraktı "tamam abla görüşürüz" dedi Elfida "sanada yemeğini bitir" dedi ve hemşire gülümseyerek odadan çıktı.
Ve Elfida hemşirenin getirdiği yemeği yemeye başlamıştı.
(Yarın)
Elfida yavaş yavaş ayağa kalmaya çalışıyordu. Tek başınaydı. Yaman gelir diye düşünmüştü ama gelmemişti. Yataktan destek alarak ayağa kalkıyordu. en sonunda kalkmıştı. Yatağın yanımda ten renginde terlikler vardı Elfida onları gitmişti. İki tane koltuk değneği almıştı kollarına. Odanın kapısına doğru ilerlemişti. Tam kapıyı açacakken arkada biri belirdi ve kapıyı açmayıp geri doğru çekildi.
Kapıyı açan kişi yamandı. "Gel çıkalım" dedi yaman ve Elfidanın kollarındaki koltuk değneğini gördü. "Bırak o koltuk değneklerini" dedi yaman "bırakayım mı?" Dedi Elfida "tabi bırak bi şey olmaz" dedi yaman ve Elfida geri yerine bıraktı. Ve kapıya doğru geri gitti. Yaman'la birlikte hastaneden çıktı.
Hastanenin çıkışı ormandı ve güneş vuruyordu ağaçların arasından. "Gel şu tarafa doğru gidek" dedi yaman ve o tarafa diğru yavaş yavaş elfidanın yürüyebildiği hızda kadar yürüdüler. Hiç konuşmadan sadece yürüyodular. Arkadan kuşlar ötüyordu.
Yaman bu ortamdan çok uzaktı Ağa tipi vardı onda. Ama Elfida tam bu ortama uyuyordu yamanın aksine. Elfidanın arada bi rüzgardan saçları uçuşuyordu.
"Bi yerinde ağrı Felan var mı?" Dedi yaman "yok şu anlık" dedi Elfida dudaklarını one doğru büzerek.
(Akşam)
Elfidanın yemek saati gelmişti yine aynı yemek vardı. Pilav, et, çorba vardı. Sonuçta en sevdiği yemekti ama hep yemekte olmazdı. Yedikten sonra ayağa kalktı.
Pencerenin önündeki koltuğa doğru gitti ve oturdu. Pencereye doğru yan döndü ve elini başına doğru yaslayarak pencereden dışarıyı izliyordu. Tam pencereye dalmışken içeriye aniden yaman girmişti pat diye.
Elfida sakince başını Yamana doğru çevirdi. Yamanın iki koluds arkadaydı ve elfida'ya doğru yürüyordu.
En sonunda koltuğa oturdu yaman. Elleri hâlâ arkadaydı. "Hediye mi yoksa iğne mi?" Dedi Elfida "tahmin et" dedi yaman gülerek "hediye aldıysan eğer bence saçma bi şey almışsındır eğer diğerkiyse bi şey söyleyemeyeceğim."
Yaman ellerini arkadan çıkardı ve orta boylarda hemde küçük bi hediye paketi çıktı "demek ki hediye vereceksin" dedi Elfida "al aç bakalık" dedi yaman Elfidaya uzatarak. Elfida yamanın elinden hediyeyi aldı ve açtı.
İçinden beyaz bi kurdeleli kıstırma toka ve aynısından yine kurdeleli lastik toka vardı. Diğeri ise çikolataydı kare şeklinde. Birisi sütlü çikolata diğeri ise beyaz çikolataydı. "Sevdin mi?" Dedi yaman "evet teşekkürler" dedi Elfida ve yalandan bi gülümseme yaptı suratına.
"Sordum yarın saat 12'de çıkıcakmışsın hastaneden" dedi yaman Elfida sadece başını salladı. Kıstırmalı tokayı eline alıp saçını arkadan tutturdu. Saçları artık önüne gelmiyordu. "Ben çıkıyorum kendine dikkat et bide sana sıkılmaman için kitap getirecekler" bunu söylerken ayağa kalkmıştı "tamam" dedi sadece. Ve yaman odadan çıktı. Elfida kucağındaki kutuyu yere koydu ve geri pencereye doğru kafasını çevirip elini başına koydu.
"Kitaptan zaten canım daha çok sıkılıyo kitap mı okuyacağım" diye kısık sesle söylendi Elfida.
(3 dakika sonra)
Yemeğini getiren hemşire Elfidanın kaldığı odaya girmişti kapıyı tıklattıktan sonra. Elfidanın başı hemen hemşireye döndü hemşire kapıyı kapattı ve Elfidanın yanına oturdu. "Kitap getirdim sana yaman bey söyledi bide küçük bi çalar getirdim sana benden hediye" dedi hemşire gülümseyerek. "Kasete takarak dinlersin artık" dedi ve kutuyu Elfida'ya verdi. Ayağa kalkıp odadan çıktı hemşire.
Elfida kutuyu açtığında içinde kitap olarak Victor Hugo'nun bir idam mahkumun son günü kitabı vardı. Elfida yamanın böyle kitaplar okuduğunu düşünerek gönderdiğini düşünmüştü. Diğer kitaba baktığında dostoyevski'nin suç ve ceza kitabı vardı, "ben bunları hayatta okumam" diye kısık sesle söylendi Elfida.
Kitapları kutudan çıkardı diğer kenarda bi çalar vardı ve kasetleri. Bir sürü kaset vardı içinde. İçlerinden birini alıp çalara taktım. Bu 'Bella Ciao'ydu' . Elfodanın en sevdiği şarkısıydı, hangi an olursa, nerde olursa olsun bu şarkıyı sonuna kadar dinlerdi.
Nedensiz bi şekilde çok seviyordu. Yüzü biraz olsa'da gülümsemişti. Elini yine başına koyup camdan dışarıyı izliyordu.
Şarkı bittiğinde kitapları çaları kutunun içine koydu ve kapağını kapatmıştı.
Elfidanın tabiki dışarıyı izleye izleye canı sıkılmıştı. Aniden odaya yaman girmişti. "Canım sıkıldı dimi?" Demişti yaman gülerek ve Elfidanın yanına gelmişti ve koltuğa yanına oturmuştu ve cebinden kumanda çıkarmıştı "bak sana özel kanal yapdırtım 1 tane de değil" dedi yaman ve kafasını karşıda olan televizyona döndü ve televizyou açtı. "Bak burda şatoların içinde gezdikleri yerleri gösteriyo" dedi yaman ve diğer kanala geçti "burda'da yüzen yüzme şeyleri var" dedi yaman. "Sonrada normal diğer kanallar var onlarada istersen bakarsın" dedi yaman ve ayağa kalktı kumandayı koltuğa bıraktı. "Ben gidiyorum sen kendi keyfine bak" dedi yaman ve odadan çıktı.
Elfida eline kumandayı aldı ve yatağına yattı. Televizyon tam karşısındaydı. Şatoların olduğu yeri açtı. 1 saat boyunca sadece onu izlemişti. "Off sıkıldım ya" dedi Elfida. "Uyusam mı acaba" dedi Elfida.
Ayağa kalktı. Sağ tarafında kalan gardıropa doğru gitti. İçini açtığında kıyafetleri vardı. Hepsi tertemiz yıkanmış şekilde mis gibi kokuyordu "yıkamışlar sanırım" dedi Elfida. Ve hepsini teker teker giydi bi tek ayakkabısını giymemişti. "Tamam oldu zaten hemşire abla beni götürecek" dedi kısık bi sesle.
Geri yatağına yattı ve 2 dakika içerisinde uyudu.
Uyandığında saat gecenin 4'ydü. Kapının açılma sesine uyanmıştı. Kapıda kim olduğuna baktığında onu kurtaracak olan hemşire kız vardı. Hemşire yavaşça yanına yaklaştı "3-4 dakika'ya geliyorum seni alıcam' dedi hemşire. "Tamam" dedi Elfida.
Hemşire odadan çıktıktan sonra Elfida ayağa kalktı ve gardıroba gitti ve ayakkabılarını alıp giydi. Koltuğun yanına gitti. Yamanın ona verdiği hediyeleri aldı.
Odanın kapısına gitti ve çok yavaşbi şekilde kapıyı açtı. Koridorda dolaşırken bi kapıyı rastladı. Önünde büyük harflerle 'YAMAN KARAN ATALAR' yazıyodu. Elfida yüzünü buruşturdu ve eli kapının kulpuna gitti, hemen açmadı 1-2 saniye düşündü.
Kapıyı çok sessiz bi şekilde açtı ve içeriye göz gezdirdi. Burası yamanın odasıydı. Yaman'da yatakta yatıyordu. Elfida yine aynı yavaşlıkta kapıyı kapattı.
Hemşireyi bekliyordu. Merdivenlerden hemşire gelmişti. Hemşire eliyle gel işareti yapmıştı. Elfidayla beraber en aşağı kata yani garaja inmişlerdi.