Bölüm 9

Gece hâlâ karanlıktaydı, ama Defne ve Aras için zaman daralıyordu. Depoda hazırlanan plan, düşmanları tuzağa çekmek ve onları etkisiz hâle getirmek üzerine kurulmuştu. Her şey kusursuz olmalıydı; tek bir hata, tüm çabalarını boşa çıkarabilirdi. — “Hazır mısın?” diye sordu Aras, Defne’ye bakarak. — “Evet… her şey hazır,” dedi Defne, ellerini sıkıca yumruk yapmıştı. Aras kısa bir süre sessiz kaldı, planın adımlarını gözden geçiriyordu: — “İlk olarak onları bölmemiz lazım. Dikkatlerini dağıtacağız. Sen sağ taraftan ilerle, ben sol tarafı kontrol edeceğim.” Defne başını salladı. — “Tamam… ama dikkatli olmalıyız. Onlar beklenmedik hamleler yapabilir.” Aras hafifçe gülümsedi: — “Biliyorum. Ama bu gece her şey bizim lehimize olacak.” İkili sessizce depodan çıktı ve düşmanların izlediği yolları kullanarak ilerledi. Defne her adımda gerilimi hissediyor, kalbinin her atışı kulaklarına kadar geliyordu. — “Orada biri var,” dedi Defne, uzaktan bir gölgeyi fark ederek. — “Tamam, sakin ol. Sadece planı uygula,” dedi Aras, sesini alçaltarak. Birden düşmanlardan biri silahını çekti ve onları fark etti. Aras hızlı bir hamleyle Defne’yi çekti ve gölgelerin arasına sakladı. Silah sesi depoda yankılandı. — “Koş, şimdi!” diye fısıldadı Aras. — “Hadi!” dedi Defne, korku ve adrenalinle dolu. İkili hızlıca depoyu geçip tuzakları tetikledi. Kablolar gerildi, kapılar kapandı ve düşmanlar şaşkınlıkla karşılaştı. Her adımda gerilim artıyor, Defne kalbinin hızla çarpmasını hissediyordu. — “Güzel gidiyor, ama dikkatli olmalıyız,” dedi Aras, Defne’yi hızla yönlendirerek. — “Evet… onları şaşırttık,” dedi Defne, nefes nefese. Ancak tuzakların arasında beklenmedik bir engel çıktı: düşmanlardan biri hala aktif ve onları takip ediyordu. Aras hemen bir plan değiştirdi: — “Onu buradan uzaklaştırmalıyız. Ben bir yol bulacağım, sen diğer taraftan kaç.” Defne gözlerini büyüttü. — “Ama tek başıma…!” — “Bana güven, şimdi git!” Defne hızla yön değiştirdi ve gizli bir çıkış yoluna yöneldi. Aras düşmanı oyalayarak Defne’nin kaçışını sağladı. Silah sesleri, ayak sesleri ve çarpışmalar arasında, ikili birbirlerinden ayrı ama aynı hedef doğrultusunda hareket ediyordu. — “Tamam… güvenli bir noktaya ulaştım,” dedi Defne, nefes nefese ve elleri titreyerek. — “Harika,” dedi Aras radyo ile iletişim kurarak. “Şimdi buluşacağız ve planın ikinci aşamasına geçeceğiz.” Depoda çatışmalar devam ederken, Aras düşmanı etkisiz hâle getirip Defne’ye doğru ilerliyordu. Defne uzaktan onu gördü ve kalbi sevinçle doldu. — “Aras! Hadi, buraya gel!” diye bağırdı. — “Geliyorum!” diye cevapladı Aras, hızlı adımlarla. Buluşmalarının ardından ikili planı tamamlamak için son hamleye hazırlandı. Defne derin bir nefes aldı: — “Bu gece her şeyi bitireceğiz.” — “Evet, ama dikkatli olmalıyız. Sabırlı ve stratejik olacağız,” dedi Aras. Depo sessizliğe gömüldü; ancak ikilinin içindeki gerilim tırmanıyor, düşmanların bir sonraki hamlesi belirsizliği koruyordu. Defne, Aras’a bakıp sessizce bir söz verdi: — “Seninle birlikteyim. Ne olursa olsun.” Aras hafifçe gülümsedi: — “İşte bu ruh bizi ayakta tutacak. Şimdi bitirelim.” Ve gece boyunca, tuzaklar, strateji ve cesaretle dolu bir kaçış ve yüzleşme devam etti. Her adımda düşmanlar daha da şaşkın, Defne ve Aras daha da kararlıydı.