Öğle zili çaldığında Adelette, sırt çantasını tek hamlede sırtına geçirip sınıftan çıktı. Koridordaki kalabalığı ve gürültüyü geride bırakarak okulun en eski ve en az uğranan bölümüne, bodrum katındaki kütüphaneye yöneldi. Burası, dijitalleşen okulda neredeyse hiç kimsenin uğramadığı, tozlu raflarla dolu izole bir yerdi. Tam da gizli bir buluşma için seçilecek türden.
İçeri girdiğinde eski kitap kokusu ve derin bir sessizlik onu karşıladı. Adımları rafların arasında yankılanırken, telefonundan okulun yerel ağ trafiğini tekrar kontrol etti. Mesajın gönderildiği yer tam olarak burasıydı: Kütüphanenin en arkasındaki bilgisayar terminali.
Oraya vardığında ekranın açık olduğunu gördü. Monitörde, yeşil kod satırlarının ortasında bir sohbet penceresi yanıp sönüyordu. Sandalyede ise kimse yoktu.
Adelette klavyeye yaklaşıp yazmaya başladı:
Siyah Ekran: Buradayım. Kimsin ve Chloe hakkında ne biliyorsun?
Saniyeler sonra ekranda yanıt belirdi:
Anonim: Kim olduğumun bir önemi yok, Adelette. Önemli olan, zamanının tükeniyor olması. Chloe'nin bilgisayarına sızan o '.dark' dosyası sıradan bir virüs değil. O, insan zihninin zayıflıklarını kullanan bir yapay zeka algoritması.
Adelette kaşlarını çattı. Parmakları klavyede hızla hareket etti:
Siyah Ekran: Bir kitabın insanları öldürdüğüne inanmamı bekleme. Bu bir yazılım. Arkasında kim var? Hangi sunucuyu kullanıyorsunuz?
Ekrandaki yazı bir an duraksadı, ardından yeni bir satır düştü:
Anonim: Kitap sadece bir arayüz. O satırları okuyan her insan, ekrandaki özel frekanslar ve metindeki psikolojik yönlendirmeler yüzünden derin bir transa giriyor. Beyin, okunan hikayeyi gerçeklik olarak algılıyor. Lanet dedikleri şey, kodlanmış bir algı yönetimi. Arkana bak.
Adelette hızla arkasına döndü. Rafların gölgesinde, üzerinde okul forması olan ama yüzünü kapüşonuyla gizlemiş bir figür duruyordu. Elinde siyah kapaklı, üzerinde hiçbir yazı bulunmayan fiziksel bir kitap tutuyordu.
"İnternetteki o yorumlar..." dedi gölgedeki ses. Kütüphanenin loş ışığında yüzü seçilmiyordu. "Sadece kurbanları seçmek için bir yem. Gerçek 'Karanlığın Kelimeleri' burada, elimde. Ve Chloe bu kitabın son sayfasını çoktan çevirdi."
Adelette bir adım öne çıktı. "Chloe nerede?"
"Eğer onu kurtarmak istiyorsan," dedi gizemli çocuk kitabı yanındaki masanın üzerine bırakırken, "kodların ötesine geçmeli ve bu hikayenin nasıl bittiğini öğrenmelisin. Tabii son sayfayı okuyacak kadar cesursan."
Çocuk, Adelette'in hamle yapmasına fırsat kalmadan kütüphanenin acil çıkış kapısına doğru koştu ve gözden kayboldu. Adelette masanın üzerindeki kitaba baktı. Dijital dünyada her şeyi çözebilen "Siyah Ekran", ilk kez analog, dokunulabilir bir tehditle karşı karşıyaydı. Kitaba doğru elini uzattı; arkadaşının hayatı ve bu dijital histerinin sırrı, o siyah kapakların arasındaydı.