Bazen olaylardan uzak durmak istediğinde tek odak nokta sen olabilirsin. Ve bundan kaçarın olmuyor.
Hizmetçim Sasha kahvaltı için odama gelince beynimdeki sesleri bastırmaya çalıştım ve aşağı indim. Babam ve kız kardeşim Amaris masada oturuyorlardı.Ve daha önce görmedigim ama muhafız olarak tahmin ettiğim kişi babamın arkasında duruyordu. Bende babamın sol çaprazına aynı zamanda kız kardesımin karşısına oturdum.
Hiç yemek istesemde tabagıma birkaç kahvaltılık koydum. Sessizlik içinde gecen kahvaltı sonrası izin istemek için babama baktım.
Tam ağzımı açacaktım ki babam "Otur Elina, söylemek istediğim birkaç şey var." deyince susmak zorunda kaldım. Babam içine birkaç derin nefes çekti ve konuşmaya başladı.
"Kendini koruman gerek Elina her an yanında olmayabilirim. Seni her kötülükten koruyamaya bilirim. " birkaç derin nefes daha aldı ve konuşmaya devam etti."Bu yüzden yanına seni her daim koruyacak ve yanından ayrılmayacak bir muhafız vermek zorundayım."
Hayır böyle birşey istemiyordum ve daha önce konusu dahi açılmamışken bir anda neden böyle birşeye ihtiyaç duyduğunu merak ediyordum.
Babam bu merakımı görmüş gibi önce o muhafıza baktı. Sonra gözlerini bana çevirdi. "En sadık muhafızlarımdan ve seni her daim koruyacak. İsmi Evan." diyerek tanıttı babam. Bende muhafıza baktım. Kumral teni, dolgun dudakları, çok az ama asla kusurlu görünmeyen kemerli bir burnu vardı. Kaşları kalın ama güzeldi,uzun kirpiklerinin çevrelediği gözleri siyaha çok yakın bir kahverengiydi, Saçları düz, kısa, dağınıktı. Rengi ise yine kahverengiydi.
Ben onu incelerken babam kız kardeşim Amaris e de bir muhafız görevlendirdi. Benim aksime o bu işi sevmis gibi görünüyordu. Babama bakıp "neden böyle bir şeye ihtiyaç duyduğunu öğrenebilirmiyim? Ben kendimi koruyablirim. Çocukluktan beri hep bunun için çalıştım. Bir korumaya ihtiyacım yok" diye izah ettim.
Babam, "Gerek olmasa böyle bir şeyi yapmam Elina. Sen herşeyden kendini koruyamazsın. Konuyu daha fazla uzatma istersen." diye uyardı. Babam asla bu kadar katı biri değildi hiç olmadı, şuan neden böyleydi. Şaşkınlık içinde bakıyordum babama. Ama daha fazla uzatmadan masadan kalktım. Sinirliydim. Ben kendimi gayet iyi koruyabilirdim. Neden böyle birşeye ihtiyaç duyuyordu ki?
Odamın kapısı açtım ve içeriye girdim. Ardından kapıyı kapattım. Kendimi yatağın üzerine biraktım. Elimi kaldırdım ve parmağımda ki yüzüğe baktım. Bu yüzük annemden kalan nadir şeylerden biriydi. Annem öldükten sonra parmağıma takmışlar ve yüzük parmağımdan çıkmıyor. Sanki derimden bir parça gibi duruyor. Elimi indirdim ve yüzüğü okşayıp öptüm. Annemi hiç hatırlamıyorum. Ben 1 yaşındayken ölmüş. Fotoğraflarına baktığımda çok üzülüyorum. Çok güzel bir kadın. Ona benziyorum. Onun gibi açık denebilecek kahverengi, parlak saçlarım var. Yine aynı şekilde badem kahverengi gözlerim, küçük kalkık bir burnum, kalın sayılabilecek dudaklarım var. Boyum fena sayılmaz. Ortalamanın biraz üstündeyim. Annemsiz geçirdiğim 18 yıllık hayatima devam ediyorum.
Yatakta cenin pozisyonu aldım ve ağlamaya başladı. Annemi çok özlüyorum. Keşke hiç ayrilmasaydık, hep yanımda kalsaydı. Çok güzel olmaz mıydı?
....
Eveeeeeet. İlk bölümü nasıl buldunuz. Daha olaylar baslayacak o kisimlar daha heyecan verici olacak. Yorum yaparsanız ve beğenirseniz çok mutlu olurum
HOŞÇAKALINNN!!