Bazen yeniliklere kucak açmak kolay değildir aksine çok daha zordur kimileri için bu bir basit olaydır. Benim için kolay olmayacaktı yeni bir sayfa açmak, bu kasabayı özleyeceğim kız kardeşimle olan tartışmalarımı özleyeceğim. her şeyi geride bırakmak zorunda kalmak berbat bir duygu, kulaklığımı takıp derin bir iç çektim.
kalıcağım yurt'a varmıştık, içimde ki heyecan duygusunu bastıramıyordum bu heyecan karın ağrısı yapabiliyordu. babam ve annem bavuları ve bir kaç kutuyu taşımama yardım etmişti.
odanın anahtarlarını alıp yukarıya çıktık, daha sonra ise bavulumu ve diğer eşyaları odanın kenarına koyduk. odanın kapısı açılınca dikkatler kapıya yönelmişti. "Merhaba! adım Dianna" cevap veremeden araya annem girmişti. "Merhaba buda kızım Ruby bende Morticia"
"memnun oldum bayan Morticia Ruby çok şanslı genç ve güzel bir anneye sahip" bu iltifat annemin egosunu okşamıştı. "Pekte güzel dilli umarım iyi gecinirsiniz çünkü Ruby sosyelleşme konusunda pek iyi değil" bunu neden söylemişti ki? gözlerimi devirdim "Anne!"
"her neyse artık veda vakti geldi" bana sım sıkı sarılmıştı odada söyledikleri hoş olmasa bile ona trip atmayacaktım. ona karşılık verdim, daha sonra ise babama sarıldım. Onlara arabaya kadar eşlik etmiştim annem duygusallığa bağlayıp benide ağlatmak istiyordu kendimi sıktım ağlamamak için.
Onların gitmesini izlemek insanın boğazını düğümlemişti kız kardeşimin gelmemesi de k9tü olmuştu okulu nedeniyle gelememişti.
odaya çıktım,
yerde duran kutuyu açtım, içinde ki kitapları boş duran kitaplığa yerleştirmeye başladım.
"Bekle sana yardım edeyim." Dianna kutunun içinden iki tane kitap aldı ve raflara yerleştirdi. "yo hayır hayır kesinlikle gerek yok ben hallederim" eli ile ağzımı kapattı ne olduğu hakkında bir fikrim yoktu.
"biz artık oda arkadaşıyız lütfen panik hareketler yapmayı kes." elini ağzımdan çekti, kitapları dizmeme yardım etti bende bavulumda ki eşyaları gardolabıma yerleştirmeye karar verdim. "söylesene bu kadar kitabı okurken sıkılmıyir musun."
"Yazarın kendi hayal dünyasına ortaklık etmek bence mükemmel bir şey yazılara kapılıp sanki o olayların hepsini yaşamış gibi hayalini kurmak güzel kelimesi yetmez." ayağa kalkıp, boş kutuyu kapının kenarına koydu. "sanırım oda arkadaşım kitap kurdu hangi bölüme gidiyorsun"öne kayan gözlüğümü ittim "Gazetecilik peki ya sen?" diye sordum. "hemşirelik 2. sınıf senin galiba ilk senen"
"Evet" dedim. eşyalarımı yerleştirdikten sonra üstümü değiştirip yatağa uzandım.
Dianna elinde bir kaç parça deneyip kararsız bir tavır ile aynaya bakınıyordu. merakıma yenik düşüp ona "bir yere mi gidiyorsun" dedim. bana döndü iki elini beline koydu. "Evet akşam hoşgeldin partisi var fakültede ki çoğu kişi katılcak geliceksin değil mi?"
"Bilmem galiba gelirim. eğer cesur bir tarz istiyorsan bordo renkli elbiseni giyebilirsin erkekler hiç düşünmeden seni tanımak isteyecektir." Dianna esmer bir kızdı onun yanında bir hiçtim dişil enerjisi yüksekdi ki bu kadar güzel ve çekici bir kızdı.
"seni şimdiden sevdim peki ya sen ne giyinmeyi düşünüyorsun?"
"galiba pantolon ve sweatshirt" bana alaycı bir tavırla "sen ciddi misin? partiye mi gidiyorsun yoksa kütüphaneye ders çalışmaya falan mı?"
"üzgünüm ama ben senin gibi güzel ve çekici bir yapıya sahip değilim" Turuncu saçlarımdan nefret ediyordum onları taramak bir hayli zordu kıvırcık saçlı olmak çok zordu bu nedenle süslenmek zahmetli olduğundan spor takılıyordum.
çoğu kız burada manken gibiydi ben ise 1.57 boyumla küçük görünüyordum bu nedenle lisede pek çok zorbalığa uğramıştım.
"Teşekkürler yinede kendini küçümsemen hiç hoş değil ayrıca yanılıyorsun."