Karanlığın cehennemi

Karanlık odada parmaklıklar arasında öylece oturup karşımdaki boş duvarı izliyordum. Hayatım boyunca hep tutsak olarak yaşadım. Her zaman buradan çıkmanın hayalini kurdum. Özgür yaşamayı , gülmümsemeyi, mutlu olmayı o kadar çok özledim ki...... -"kalk ayağa!" Duyduğum sesle irkildim. Bana kıyasla kocaman olan adama baktım . Anlaşılan içeriye kimseye gözükmeden girmişti. Her halde o da peşimde olan adamlarda biriydi bilmiyorum.