Arkamadan birinin geldiğini fark ettim aslında bu çok doğaldı yolda yürüyordum sonuçta ama...bi sıkıntı vardı...
Sanki biri beni takip ediyordu ve varlığını yanıkda hissetmemde çok sürmemişti hemen boynumu yanımdaki benden uzun şahısa döndüm sapıkmıydı? Bak buna çok sinir olurdum! Ama beklemediğim bir surat gördüm sınıfta çarptığım çocuktu bu belkide sadece eve gidiyordu ve ben sadece saçmalıyordum evet ne kadarda salağım ya bu durum çok doğaldı kendimi toparlayıp kendimi hızlandırarak yürümeye devam ettim ama o sırada çocuğunda hızlandığını hissettim bir süre daha yürüdüm ama yok! Hala arkamda!iyice sinir olmuştum yaklaşık on dakikadır yürüyordum eve varmama çok az kalmıştı ve çocuk resmen bastığım yere basarak beni takip ediyordu artık iyice sinir oldum ve arkamı dönüp hızla ona doğru ters bı bakış attım "nesne peşimdensin sen!" Ellerimi belime attım"sabahtan beri beni takip ediyorsun !" Bana baktı "seni takip ettiğimi nerden çıkardın?" Tam bişey diyordum ki bir anda yer dalgalanmaya başladı
E-evet?!şuan y..yer dalgalanıyormuydu!? "N-ne oluyo?!"diye bağırdım atraftaki diğer insnalar yavaş yavaş resmen hologram gibi bir şeye dönüşüyordu! Hemen beni takip edinen çocuğa baktım etrafa çok alışık bir şekilde sakince bakıyordu
NE OLUYO LAN!!
Çocuğa stresle bakarkaen çocuk bana döndü ve beni görür görmez gözleri fal taşı gibi açıldı "Sen! "dedi ve yanıma bu dalganmadan hiç etkilenmeden üç adımda geldi ben hala ayakta durmaya çalışordum"sen o sun" dedi kocaman açılmış gözleriyle beraber mutlulukla gülümseyerek bu öylesine bi tebessüm değildi bu.. ben kazandım gülüşüydü benimse gözlerim korku ve stresten kocaman olmuştu tam çocuk lafının devamını getirecekti ki bir anda dalgalnma durdu hatta zaman durdu etraftaki insanlar hologram olarak duruyorlardı ve sanırım tek hareket edebilen ismini bile bilmediğim çocuk ve ben dik. O sırada kulak tırmalayıcı bir sesle arkamı döndüm etrafta bu kulak tırmalayıcı sesten başka hiçbir ses yoktu ve bir anda nerden geldiğini anlamaya çalıstığım sesin sahibi çıkageldi ama nasıl hadi tahmin hakkı veriyorum
1)yürüyerek
2)uçarak
3)koşarak
Evet tahmininz neydi?
Size şunu söyleyeyim bunlardan hiçbiri değildi o sesin sahibi! Tamamen sadece yolun olduğu biryerde sanki kadığımız yer 3D bir kağıtmış gibi o boşluğu yırtarak geldi !
Bir dakikalığına anlama izni verelim...
Şimdi kadının elinde sivri bir kalem gibi birşey vardı ve sanki o boşluk bir kağıtmış gibi yırttı ve sonra açtığı delikten içeri girdi ben daha ne olduğunu anlamadan vücudum kendimi bırakmıştı ve kusmata başlamıştım evet iğrençti ama hem o dalga olatı hem stres beni kusturmuştu yanımdaki çocuk benden olabildiğince iğrenmemeye çalışarak "i-iyimisin " diye sordu evet ya çok iyiyim zaten bunda ne varki bir ejderha gelseydi tam olacaktı!
"bir yandan çocuk yanımıza gelen kadınla konuşuyordu "bak kıza ne yaptın!"
"Ben ne yaptım ki?" Diyordu o garip kadın kusmak bitince kendimi toparlayarak dik durmaya çalıştım bu insanlar neydi bana zarar verecekler miydi? Eğer bana böyle bir şey yapmaya kalkarlarsa kendimi korumalıydım "siz kimsiniz!ne oluyor burda?" Kadının üzeeinde kısa siyah bir mini etek ve üstündede yine siyah bir crop vardı altında ise siyah topuklu sanki en havalı oymuş gibi bir tavrı vardı hadın elindeki kalemle oynamayı bıraktı ve çocuğa döndü "daha ilk günden buldum sende ama bunca kurgusal karkater arasından gerçek insanı bu kadar kısa sürede bulabilmen büyük bir başarı"dedi ve kısa bir şekilde çocuğu alkışladı " ne gerçek insanı ?ne kugusalı aklım allak bullak olmuştu bir posta daha kusmamak için kendimi tuttum "hey" dedim kendimi sert bir şekilde göstererek "size birşey sordum beni böyle geçiştiremezsiniz" o kadın bana döndü "Aaaaaaa sana Arın bişey anlatmadımı "dedi Arın'a iğneleyici bir şekilde bakarak
İsmi Arın mış.. Arın elini boynuna götürüp "söyleyecektimsen bir anda araya girdin " dedi
Hemen "neyi ?"diye araya girdim
"ben sana anlatayım İlkim bu budalanın bişey anlatacagı yok ". "heyy" diye söylendi Arın
Hemen geri adım attım "a-adımı neden biliyorsun?!" Dediğimi yine umursamadan devam etti
Aalında şu anda bir kurflgusal alemdesin senin hayatına çok benzeyen bir dünya çizdim ve dün seni kaçırıp bu dünyaya götürdüğümden ruhun bile duymadı" kadının suratına sinsi bir gülüş belirdi ve kulakları sızlatan bir kahkaha attı o sırada Arına baktım gözleri yerdeydi o iğrenç kadın konuşmaya devam etti "Arın'ada aynısını yaptım sizler benim minik oyuncaklarımsınız" yeniden kulak tırmalayıcı bir kahkaha attı bir daha gülerse kulaklarımı koparakcaktım
Bu gün iyice sinir kota mı doldurmuştum tittreyen ellerimi sıktım bu kadın büyük ihtımal şizofren filandı hızlı adımlarla kadına yürdü düm ve sıktığım ellerden birini yüzüne geçirmek için tam hazırlanıyordum ki bir anda elim havada kaldı elimi sanki bir şey tutuyordu ama boşluktu buna da şaşıracağımı sanıyorsanız artık yanılıyorsunuz bu gün şaşırma duyumu artık yitirdim sanırım "bu kız ne kadarda agresif miş böyle "dedi ve bende ona vurmaktan vazgeçtim aslında durduracağını bilmesem yine şansımı denemiş olurdum ama işte bazen bazı şeylere bazı şe6ler engel oluyor geri bir kaç adım attım
Bana hafif ve iğneleyici bir tebessümle döndü "senve Arın a birkaç şans verdi tarlış ve asabi kız "dedi ve bana doğru bir kaç adım attı "eğer Arın ve sen bu dünyada istediklerimi yaparsanız sizi o çok sevdiğiniz gerçek dünyaya geri getireceğim"
EVET kesin emin oldum bu kadın ve tüm bu olanlar bir rüya.. evet ya bu daha ne olabilir ki çizgi roman okumayı bitirmeliyim saçma sapan rüyalarım giriyo "ha ha ha ha ha ha ha " istemeyerek içimden bir kahkaha koptu "siz sizler bı rüyasınız değilmi ha ha ha "
Kadın bana umursamaz bir şekilde baktı
"neyse Arın sen İlkim e daha sonra eetaylıca anlatırsın olanları şimdiki görevinizi veriyorum ; arkadaş gibi yakın birileri gibi davranacaksınız tamammı " dedi ve ve sinsi sinsi sırıtarak yeniden açtığı deliğe geri döndü ve delik kapandı ve renkler geri gelmeye insanlar yeniden haraket etmeye başladı
Koluma bir çimdik attım "off"
"sanırım hayal değilsiniz" dedim kendimi yere bırakarak
"evet" dedi usanmış bir şekilde yırtılmış ve şimdide normal bir yol gibi görünen yere bakarak ona döndüm "onun dediklerini yapmak gerçekten zorundamıyız " güneş iyice batmaya başlamıştı yanıma çömdü "evet " dedi
Güneşin turuncu ışıkları onu aydınlatıyodu bana döndü ilk görevimizi tamamladık seni buldum şimdi bu görevleri birlikte yapmalıyız Lara öyle söyledi " ona baktım "o kadının ismi Lara mı gerçekten " kendimi olduğum yerden toparladım "bence o na bir lakap bupmalıyız hımm ne olsun.." parmağımı şıklattım "hah buldum lakabı Orçun olsun bence ona en çok utan isim bu gerçii erkek ismi ama olsun " onunla beraber biraz güldük ama şaka maka galiba başım çok fena dertte
Selam güzel okuyucum bu saçma kitabı okuduğun için sağol💙