Karanlık bir gecede küçük Gülşah bir kurşun sıktı. Kurşunu sıktığında Karagül doğdu. Ve Gülşah terörist kampına adım attığında Gülşah Karagül'e mahkum oldu.Sıradan bir mahkum gibi elleri kelepçeli ayakları prangalı değil, ruhu kelepçeli hayalleri prangalı...
Bir mahkum olduğunu bilerek mahkum olmak vardır birde kendini özgür sanıp her seferinde esaretin duvarlarına çarpmak.
Karagül, güçlü, acımasız, korkusuz bir savaşçıydı. Gülşahsa zayıf, merhametli, korkmuş bir kız çocuğu... Gülşah hiç tanımadığı annesini bulmak için terörist kampına getirilen küçük bir çocuktu. Ama o Karagül Gülşahtı. Hem cesur hem korkak, hem güçlü hem zayıf... O iki ayrı ruhun birleştiği tek bedendi.
Karagül siyah bir maskeye mahkumdu,
Gülşahsa Karagül'e
Gülşah bir gün firar edecekti Karagül'den
Ve ilk defa özgür hissedecekti.
Ama o görmesede duvarlara çarptıkça hissettiği parmaklıklara 'örgüte' mahkumdu ...
Karagül doğduğunda daha sekiz yaşındaydı Gülşah. Uğursuz bir gecede birileri bir oyun kurdu. Oyunu oynayan çocukların anlamadığı bir oyun. Elerindeki silahların gerçek olduğunu sadece tenine değenllerin birde Gülşah'ın bildiği bir oyun.
O gece ilk kurşun Gülşah'ın kalbine 'ikiz kardeşinin omuzuna' saplanmıştı. İkinci ve son kurşun ise silah Gülşah'ın elinde olsada Gülşah'a silah doğrultup silahını intikamla dolduranların tetiğe bastığı silahtan çıktı ve ilk kurşunu sıkan çocuğun kolunu sıyırdı. Ve o anda çocuk içinde bulunduğu oyunun sıradan bir oyun olmadığını anladı.
Ona gerçekleri öğreten kurşun Gülşah'ın sıktığı ilk ve tek kurşun Karagül'ü doğurdu. Ve ertesi gün Gülşah'ın terörist kampına adım atmasıyla Gülşah'ı esir aldı Karagül.
Karagül, Gülşah'ı kendi bedenine hapsetti ve duygularına düşüncelerine hakim oldu.
Gülşah defalarca silah aldı eline gözüne değmesinden korktuğu kalbindeki yaşlar ile ve Gülşah her korktuğunda Karagül bastı tetiğe, defalarca onlarca, belki yüzlece kez. Ve bütün bunların sebebi masum bir çocuğun içinde katil büyüten, kendisinden bı haber büyüyen iki kızından birini seçip diğerinden vazgeçen, Gülşah'ı Karagül yapan, göre göre Gülşah'ı Karagül'e esir eden 'Kızıl' dı.
Karagül Gülşah'ın hayatta kalmak için tek çaresiydi ve Gülşah hayatından vazgeçmeyi seçemeyecek kadar küçüktü. Özgürlüğü tanıyan bir insan esarettense ölmeyi seçerdi ama Gülşah özgürlüğünde esaretinde en büyük yabancısıydı. Bu yüzden yıllarca esarete boyun eğdi. Ve bir gün Gülşah Karagül'den firar edecekti...