Sonbahar mevsimiydi. Asiye, Tahir'i uyandırmak için merdivenlerden yukarı çıktı. Odaya girdi ve Tahir'in hala uyuduğunu gördü. Hemen yatağın yanına geldi ve yatağın kenarına oturarak Tahir'i uyandırmaya çalıştı.
ASİYE: Yengesinin paşasi hadi uyan.
TAHİR: Ya yenge beş dakika daha.
ASİYE: Yok beş dakika daha falan. Hadi kalk uşağum, hem Esma geldi kahvaltıya.
TAHİR: Oy yenge tamam kalktum kalktum. ( Dedi ve yatakta oturur pozisyona geldi. )
ASİYE: Şükür kalktun paşam. Neyse ben şimdi aşağıya iniyorum sende elini yüzünü yıka aşağıya gel.
TAHİR: Tamam yenge.
Asiye odadan çıkıp aşağıya indi. Tahir'de yatakta kalktı ve lavaboya gidip elini yüzünü yıkadı ve odasına gidip üzerini değiştirdi. Tahir üzerine beyaz bir tişört onun üstüne de açık mavi bir gömlek giymiştir, altına ise mavi kot pantolon giyer ve odasından çıkıp aşağıya iner.
SANİYE: Şükür kalktun oğlum.
TAHİR: Sana da günaydun ana. Hoşgeldun Esma.
ESMA: Hoşbuldum Tahir.
ASİYE: Paşam hadi sen abinin yanın oturda kahvaltunu et.
Tahir, Mustafa'nın yanına oturur ve hep beraber kahvaltı etmeye başlarlar. Esma'nın telefonu çalar.
ASİYE: Kim arıyor Esma?
ESMA: İstanbul'dan arkadaşım arıyor.
Esma, Nefes'i daha fazla bekletmeden telefonu açtı.
ESMA: Alo. Nefes nasılsun?
NEFES: İyiyim Esma. Sen nasılsın?
ESMA: Bende iyiyim Nefes.
NEFES: Esma sana bir şey sorucam.
ESMA: Tabi sor Nefes.
NEFES: Şimdi Esma benim atamam Trabzon'a çıktı. Bende diyorum ki kendime Trabzon'dan ev tutana kadar senin yanında bir süre kalsam olur mu?
ESMA: Tabi Nefes kalabilirsun benim yanımda. Sen şimdi nerdesun?
NEFES: Trabzon'a geldim ve şuan havaalanında taksi bekliyorum.
ESMA: Nefes sen şimdi hangi havaalnında olduğunuz söyle bende seni gelip alayum.
NEFES: Gerek yok Esma ben Taksi ile gelirim.
ESMA: Olmaz Nefes hadi sen hangi havaalanında olduğunu söyle bende gelip alayum seni.
NEFES: Tamam Esma tamam. Trabzon Uluslararası Havaalanı'ndayım.
ESMA: Tamam Nefes ben şimdi geliyorum.
NEFES: Tamam Esma hadi görüşürüz.
ESMA: Görüşürüz.
Esma telefonu kapattı. Asiye ona meraklı gözlerle bakıyordu.
ESMA: Kız ne oldi de bağa öyle bakaysun?
ASİYE: E kız insanı çatlama da. Ne oldi de sen bir yere gidecesun?
ESMA: Ya İstanbul'dan polis arkadaşım Nefes aradi, ataması Trabzon'a çıkmış. Bende bir süre kalmak istedi bende tamam dedim. Birde şuan havaalanında beni bekli, bende şimdi onu almaya gideceğim.
ASİYE: E Tahir seni bıraksun havaalanına.
ESMA: Yok gerek yok ben taksi ile giderum.
TAHİR: Yok olmaz Esma, yengem doğru söyli ben seni bırakırum.
ESMA: İyi madem bu kadar ısrar ediyosunuz.
ASİYE: Hadi yengem sen Esma'yı havaalanına bırak.
TAHİR: Zaten kalkayrum yenge.
Tahir ve Esma masadan kalktı ve kapının önünde ayakkabılarını giydiler. Tahir ve Esma evden çıktılar ve Tahir'in arabasına bindiler.
TAHİR: Esma hangi havaalanına bırakayum seni?
ESMA: Trabzon Uluslararası Havaalanı Tahir.
TAHİR: Tamam Esma.
Tahir arabayı çalıştırdı ve arabayı havaalanına doğru sürmeye başladı. Tahir ve Esma havaalanına geldi. Arabayı boş bir yere park etti ve Tahir ile Esma arabadan inip havaalanının kapısının önünde durdular. Esma çantasından telefonunu çıkardı ve Nefes'i aradı.
ESMA: Alo Nefes nerdesun sen?
NEFES: Havaalanının içindeyim. Sen nerdesin?
ESMA: Havaalanının kapısının önünde seni bekliyoruz.
NEFES: Tamam Esma ben şimdi geliyorum.
ESMA: Tamam.
Esma telefonu kapattı ve telefonu çantasına koydu. Yaklaşık aradan beş dakika geçti ve havaalanının kapısından Nefes çıktı. Tahir, Nefes'i görünce nutku tutuldu. Nefes siyah saçlarını at kuyuruğu yaparak toplamıştı. Üzerinde uzun kollu beyaz bir kazak onun üzerine ise siyah bir deri ceket altına ise mavi bir kot pantolon giymişti. Tahir içinde garip bir his hissetmişti ama bunu pek aldırış etmedi. Nefes, Esma'yı görünce hemen bavulu ile birlikte Esma'nın olduğu tarafa doğru yürüdü. Esma, Nefes'in geldiğini gördü. Nefes, Esma'nın yanına gitti ve birbirlerine sarıldılar.
ESMA: Kız Nefes seni baya bir özledum.
NEFES: Bende seni çok özledim Esma.
Nefes ve Esma birbirinden ayrıldı. Nefes, Tahir'i daha yeni fark etti.
NEFES: Esma bu arkadaş kim?
ESMA: Ay ben sizi tanışturmayı unuttum. Benim arkadaşım Asiye'nin kaynı Tahir. Tahir, Nefes'te benim İstanbul'da ki arkadaşum.
Nefes, Tahir'e elini uzattı.
NEFES: Memnun oldum
TAHİR: ( Nefes'in elini sıkarak. ) Bende memnun oldum.
Tahir, Nefes'in bavulunu aldı ve hep beraber arabaya doğru ilerlediler. Tahir bavulu arabanın bagajına koydu. Nefes, Tahir ve Esma tam arabaya bineceklerdi ki bir adamın bir kadını dövdüğünü gördüler.Tahir tam adamı dövmeye gidecekti ki Nefes ondan önce davrandı ve adama doğru koşup yakasına yapıştı ve kafa attı.
NEFES: ULAN SEN KİMSEN DE KADINA EL KALDIRIYORSUN!
Nefes adamın üzerine çıktı ve adamın yüzünü yumruklamaya başladı. Tahir koşup Nefes'i zorda olsa adamın üzerinden aldı.
TAHİR: Tamam sakin ol.
NEFES: Bırak.
Tahir, Nefes'i bıraktı. Nefes belinden kelepçeyi çıkardı ve adamın ellerini arkadan kelepçeledi. Havaalanının güvenlikleri geldi ve Nefes kelepçeli adamı güvenliklere teslim etti. Tahir, Nefes'e şaşkın şekilde bakıyordu.
NEFES: Niye öyle şaşkın bakıyorsun?
TAHİR: Kızım vallah bravo eline koluna sağlık.
NEFES: Sağol. Neyse hadi arabana binelimde götür bizi.
TAHİR: Tamam.
Nefes ve Tahir, Esma'nın yanına giderler. Nefes ön koltuğa Esma ise arka koltuğa Tahir de şoför koltuğuna biner. Tahir arabayı Kaleli Konağı'na doğru sürmeye başlar.
Tahir konağa geldi. Arabayı konağın önüne park etti. Üçü beraber arabadan indi. Tahir bagajdan Nefes'in bavulunu aldı ve hep beraber konağa doğru yürüdüler. Kapının önüne geldiler, Tahir cebinden anahtarı çıkardı ve kapıyı açtı. Üçü beraber içeri girdi ve ayakkabılarını çıkarıp oturma odasına doğru yürümeye başladılar.
ASİYE: Hoşgeldunuz.
TAHİR: Hoşbulduk.
ESMA: Hoşbulduk.
NEFES: Hoşbulduk.
ESMA: Ben sizi tanışturayum. Bak Nefes bu hanım Asiye, Tahirin yengesi. Bu hanım ise Saniye hanım, Tahir'in anası. Bu beyefendi ise Tahir'in abisi Mustafa, Asiye ile evli. Bunlarda yangazlar Fatih ve Murat, Tahir'in kardeşleri. Bu küçük kızımız ise Balım, Asiye ve Mustafa'nın kızıdır.
NEFES: Memnu oldum hepinizle.
FATİH: Bende memnun oldim.
MURAT: Bende memnu oldim.
ASİYE: Bende memnun oldim.
MUSTAFA: Bende memnun oldim bacım.
BALIM: Bende memnun oldum.
SANİYE: Bende memnu oldim kizum.
Esma'nın telefonu çalar. Çantasından telefonunu çıkardı.
NEFES: Kim arıyor?
ESMA: Ev sahibi arıyor.
NEFES: Bekletme de aç telefonu.
Esma telefonu açar.
ESMA: Alo. Buyrun Ahmet bey.
AHMET: Esma senden bir şey istiğcem.
ESMA: Dinliyorum Ahmet bey.
AHMET: İki hafta içinde evden çıkmanı istiyorum.
ESMA: Ne? Neden?
AHMET: Ankara'dan kizum gelicek. Evden taşınman için iki haftan var Esma.
ESMA: Peki Ahmet bey.
Esma telefonu kapatır ve çantasına geri koyar.
NEFES: Ne dedi Esma?
ESMA: İki hafta içinde evden taşınmamı istiyor.
ASİYE: Oy nenem yarabbim. Niye evden çıkmanı istiyormuş?
ESMA: Çünkü Ankara'dan kızı gelicekmiş. Eee Nefes sen nerede kalıcaksın?
ASİYE: Nefes istersen bizde kal.
NEFES: Olur mu hiç öyle Asiye abla?
ASİYE: Bal gibi de olur. Gel ben sana odanı göstereyim.
NEFES: İyi peki.
Nefes ve Asiye merdivenlerden yukarı çıkar. Asiye bir odanın önünde durur ve kapıyı açar.
ASİYE: Bu odadan kalursun.
NEFES: Çok sağol abla.
ASİYE: Ne demek canum. Bak şimdu karşı oda da ben ve Mustafa kalıyoruz, yan odamızda ise Balım kalıyor. Senin odanın yanında ise Tahir kalıyor
Tahir elinde Nefes'in bavulu ile gelir.
TAHİR: Al bakalum bavulunu.
NEFES: Ver.
Nefes, Tahir'in elinden bavulunu alır.
ASİYE: Neyse biz çıkalum da sen eşyalarını yerleştur.
Asiye ve Tahir odadan çıkar ve merdivenlerden aşağıya iner. Nefes odanın kapısını kapatır ve eşyalarını yerleştirmeye başlar.
OTURMA ODASINDA
Tahir ve Asiye aşağıya inerler ve otururlar.
ASİYE: Tahir sana bir şey diğcem.
TAHİR: Söyle yengem.
ASİYE: Yenge hani şimdi anam sana gelun arıyor ya.
TAHİR: Eee.
ASİYE: Ben sana gelun buldum.
TAHİR: Kimmiş?
ASİYE: Nefes.
TAHİR: Yenge saçmalama istersen.
ASİYE: Tahir ben kıza bakışlarunu gördum. Resmen kıza sevdalunmuşsun. Hem bence Nefes'te sana sevdalu.
TAHİR: Yenge saçmalama. Kapatalım bu konuyu.
SANİYE: Asiye bencede bu konuyu kapat. Hem ben Tahir'e gelun buldum.
ASİYE: Kimmiş?
SANİYE: Mercan. Bak Tahir hem kızda sana sevdaludur.
TAHİR: Ana saçmala istersen. Hem ben Mercan'a sevdalu falan değilum. Ben Mercan'ı bacım gibi görüyorum. Ana lütfen bu konuyu kapat ve Mercan'a da boşu boşuna umutlar verme çünkü ben Mercan'la evlenmem.
ASİYE: Tahir haklu ana hem ben Mercan'ı elti olarak ismiyrım.
Nefes eşyalarını yerleştirir ve üzerini değiştirir. Nefes odadan çıkar ve merdivenlerden aşağıya iner. Aşağıda herkes oturmuş sohbet ediyorlardı. Asiye, Nefes'in geldiğini fark eder.
ASİYE: Nefes gel otur.
Nefes, Asiye'nin yanına oturur.
NEFES: Esma nerde?
ASİYE: Eve gitti.
SANİYE: Kizum senin mesleğin nedur?
NEFES: Polisim efendim.
SANİYE: Polislik pek kadın kısmu için uygun değildir ama.
NEFES: Pardon da polislik neden kadınlar için uygun değildir.
SANİYE: Çünkü polislik erkeklerin yapıcağu bir iştur. Kadın polisler belindeki silaha güveniyorlar.
NEFES: Saniye hanım kusura bakmayın ama bu konuda çok haksızsınız. Şuan bu yaptığınız tam bir cinsiyet ayrımcılığı. Bakın ben polisim ve ben belimdeki silaha güvenipde polis olmadım. Bakın ben bu sabah havaalanında bir adam bir kadını dövüyor diye gittim o adamı dövdüm ve ellerini arkadan kelepçeleyip havaalanındaki güvenliklere teslim ettim. Havaalanındaki güvenliklerde kadındı. Neyse ben yukarı çıkıyorum çalışmam gerek.
Nefes merdivenlerden yukarı çıktı ve odasına girdi.
TAHİR: Neyse bende odama çıkıyorum biraz dinlenicem.
Tahir ayağa kalkar ve merdivenlere doğru yürür.
ASİYE: Anami susturdi vallah eltim olacak kız.
Tahir yengesine doğru döner.
TAHİR: Yenge.
ASİYE: Tahir sen niye üzerine alınıyorsun? Hem ben oni Murat veya Fatih için söyledum.
TAHİR: Tövbe estağfurullah.
Tahir merdivenlerden yukarı çıkar ve odasına girer.
AKŞAM OLUR
Herkes aşağıda oturmuş yemek yiyordular.
ASİYE: Nefes senin sevgilin var mu?
NEFES: Yok Asiye abla. Niye sordun?
ASİYE: Hiç öyle merak ettum. ( Dedi ve Tahir'e imalı bir bakış attı. )
TAHİR: ( İçinden ) Tövbe estağfurullah.
Yemeklerini yerler ve herkes sofrandan kalktı. Nefes, Asiye'ye sofrayı toplamasında yardım etti. Asiye ve Nefes sof
rayı topladıktan sonra oturma odasına giderler ve otururlar. Herkes sohbet ediyordur.
Baya bir sohbet ederler. Saat 23.45'di. Herkes odasına yatmaya gitti.
1.BÖLÜMÜN SONU