Merhaba ben Duru. Duru Çamlıkçı. 17 yaşıma gireceğim! Ve çok mutluyum...Babam iş için eskişehire gitti. Bu biraz can sıkıcı olsada sorun değil. Ama bqbamın eksikliği evde çok belli! annemin bana soğuk bakışları hergün daha da belirgin oluyor. Babam ne zaman gitse annem bana kendi çocuğu değilmişim gibi davranıyor. Annemin yüzündeki ķırışıklar bana bakınca daha belirgin oluyor, o yeşil gözlerini hafifçe kısıyor,sesini kalınlaştırıyor ve benimle konuşmaktansa yiğenlerini arar arkadaşlarını arar umarım babam yetişir görüşürüz günlük!
Günlüğümün yeşil ve hafif parlak kapağındaki yansımama bakıyordum. Dalmışım ve telefonum çaldı.
- Alo
-Aloooo,Duru napıyosun işin felan varmı dur ben söylüm yok.
-aslında va-
-Hayır yok Duru. Madem doğum günün gel biraz gezelim.
-Okul nolucak hanfendicim! Valla ilk ders fizik ahmet hoca bizi öldürür.
- Haa eksek işte bi günlüğüne nolabilir ki lütfen.
-bade saçmalama çıkışta gezeriz. Hem ben bugün okula gitmek istiyorum.
- Off tamam kapat ha,ırlanayım
- bay bay
- bay
Kapar kapamaz saçımı at kuyruğu yapmaya çalıştım yüksekten olmayınca alçak at kuyruğu yaptım. Yeşil bir lastik tokaydı saçımdaki. Okul formamda yeşil sol üstünde Atagül koleji yazıyordu.