Bölüm 1

15 Aralık 2009 Murat’la tanışalı iki ay oldu bugün. O gece beni yağmurun içinden aldı. Feneri vardı. Işığı titriyordu ama eli titremiyordu. “Korkma ufaklık,” demişti. Ben de korkmadım. Şeker Nene bana hep battaniye veriyor. Saçımı kurutuyor. “Kara kuzu” diyor. Bazen gerçekten onun kuzusuymuşum gibi hissediyorum. Murat çok kızıyor bazen. Bağırıyor. Ama kapının önünde bekliyor. Ben uyuyana kadar ışığı kapatmıyor. Annem geri gelir mi bilmiyorum. Ama artık karanlık eskisi kadar korkutmuyor. Çünkü evin içinde birileri var.O birilerinin içinde de beni koruyan insanlar var. ~GECE~