İçeriğe geç

KARA

Bölüm 22 · 2 dk okuma

KARA

Bölüm 22

Kara Yılmaz

İçeri girdiğim de bütün odayı kan kokusu sarmıştı. Yatakta yatan mahkumlar kanlar içindeydi resmen katliam yapıp gitmişti. Bir de marifetmiş gibi mahkumların kanıyla duvara ismini yazmış.

Koğuşun resmini çektikten sonra komiserle olan gruba atmıştım.

Müdüre

'' dünün akşam saatlerinden itibaren sabaha kadar olan kamera kayıtlarını izlemek istiyorum''

Müdür beni onayladığın da kameraların olduğu odaya geldik. Buradan hiçbir şey çıkmamıştı.

'' bütün her yerin görüntülerini izledik değil mi ''

'' evet izledik mutfak hariç onda da zaten çok bir şey '' dedi müdür

'' mutfağı da izlemek istiyorum ''

'' ama efendim ''

'' hemen dedim'' birazcık bağırmış olabilirdim ama önemli bir konuydu

Göstermeleri gerekiyordu.

Evet kara mutfaktan kaçmıştı kamera olmayacağını düşündüğü için umurunda olmamıştı ama bu umursamazlığı ona bir adım daha yaklaşmamızı sağlamıştı.

Komisere ve bizimkilere haber vermiştim kara ' nın nereye gideceğini bulmak için bizim de mutfaktan çıkmamız gerekiyordu.

'' bence hepimiz dörde ayrılalım bir ipucu bulursanız gruptan yazarsınız '' üçü de beni onayladığın da ayrılıp kara 'yı aramaya başladık.

Caddelerden geçmiş , bir ara sokağa girmiştim şimdiye kadar hiçbir şey bulamamıştım o kadar yorulmuştum ki

Biraz ötede ise pansiyon vardı en iyisi bir geceliğine orada kalmaktı.

Parayı ödeyip odama çıktığım da duş alıp bizimkilere haber vermiştim.

Bugün çektiğim fotoğraflara bakarken duvardaki yazı yeni dikkati mi çekiyordu.

Google girip kara yılmaz yazdığım da şok edici bir gerçekle karşılaştım

Yani bizim aradığımız kişi ünlü iş adamı Murat Yılmaz 'ın oğlu muydu?

KARA

Oda da canım sıkıldığı için bahçeye çıkmış biraz orada oturmuştum

Yakalanma korkusu ile fazla kalamıyordum içeri geçecekten resepsiyonda onu görmemle olduğu yer de kala kalmıştım.

Onlar işlem yaparlarken hemen odaya çıkıp kapıyı kapatıp kilitlemiştim.

Daha ne kadar olmuştu ki kaçalı

Hemen bulmuşlar mıydı yani

Bana bakmaya mı gelmişti

Odanın içinde endişeyle volta atıyordum. Resmen dibimdeydi!

'' bak gördün mü buldular seni ''

''beceriksizsin''

''kaçmayı bile başaramadın''

''sen zaten neyi başardın ki ''

Küçükken baban da sana aynısı söylerdi baban en başından beri haklıymış

''senden gerçekten adam olmazmış keşke hiç olmasaymışsın''

İçimde ki fısıltı aynı şeyleri tekrar ederken haklıydı ben hiçbir şeyi hakketmiyordum. Evet ben adam olmazdı bunu bile becerememiştim uzaklara gidecektim bir de bak bak hayallere bak

Haklıydı....

Ben hiç olmamalıydım...

Ben ölmeyi hak ediyorum...

Bölüm sonu

9 yorum