Nehir
En azından adını biliyoruz iyi bir şey ama nasıl bulacağımız hakkında hiçbir fikrim yoktu. İki hafta olmuştu ama kara'dan en ufak bir ses yoktu.
Biz ise evde yatıp kalkıyor , bütün gün geziyor gece eve geri geliyorduk. Hep birlikte otururken telefona mesaj geldiğinde bizimkilere baktığım da onlar da bana bakıyorlardı. Kara 'nın bana mesaj attığını anlattığımdan beri çok daha korumacı olmuşlardı özelliklede Gediz , bazen çok abarttıklarını düşünüyordum.
Mesajı okuduğum da onlar da merak etmiş soru yağmuruna tutmuşlardı.
Ceren : kim yazdı
Gediz : o şerefiz mi ?
Gediz : ne yazmış
Emre : ne demiş
Emre : yoksa beni mi yemeğe çağırmış.
En sonunda soruları bittiğinde tek tek sorularını cevaplamaya başladım.
'' Ceren kara yazdı''
'' evet Gediz o ''
'' maalesef Emre 'cim seni yemeğe çağırmamış ''
''sizlerle olmamdan rahatsızmış''
'' vay şerefsiz'' dedi Emre
O sırada telefon çaldı başkomiser arıyordu.
'' efendim komiserim , tamamdır biz gidiyoruz''.
Hırsızlık ihbarı var en yakın bizmişiz , komiser siz gidin dedi ''
Hazırlanıp çıktığımız da yine eski bir ev karşıladı bizi '' konumu yanlış mı attılar acaba niye buraya geldik'' dedi Ceren
'' olsun bakalım yine de '' dediğim de içeri doğru girdik. Tam karşımız da Kara ' nın bana hazırladığı masa karşımızdaydı tek fark masanın üstünde yemek yoktu yazı yazıyordu.
'' Emre heyecanla masaya yaklaştığında '' bak demiştim size yemek yok ama olsun yazı yazmış katilciğim ''
Masanın üzerinde kocaman yazılarla '' hoş geldiniz poliscikler '' yazıyordu.
Poliscikler ??? ''ayy buna mı takıldın Nehir '' sen sus iç ses
'' merhabaaa '' sondaki harfleri uzatarak konuştuğun da ses bu sefer hapörlerden değil tam arkamızdan gelmişti. Hepimiz arkamıza baktığımız da o ordaydı
Kara tam karşımızdaydı...
'' nasıl beğendiniz mi sürprizimi ''
'' Kara sensin demek'' dedim
'' evet , güzelim ''
Bir tarafta Nehir ve ekibi bir diğer tarafta ise kara karşı karşıya duruyorlardı.
