Selam ben Neşe. Yani adımın Neşe olduğuna bakmayın adımın doğduğumdan beri hep zıttı olmuşumdur. Örnek nasıl verebilirim bilmiyorum ama hep kendimi bildim bileli ya üzgün yada kızgın olmuşumdur. Tek mutluğu olduğum bir zaman var o da babamın 5 yıl sonra eve gelmesi. Evet duyduğunuz gibi babam ve annem ayrı ve babam ben 5 yaşındayken evden gitti ve mucizevi şekilde ben 10 yaşındayken geri geldi. O neşemde çok uzun sürmedi aslında 1 gün evde kalıp gitti. Aman neyse onu çoktan unuttum çünkü o iyi bir baba değil. 14 yaşındayım ve 8. sınıftayım. Hayalim bir sanatçı olmak. resim öğretmenim bana 1. sınıftan beri resimlerimin yaşıma göre mükemmel olduğunu söyler. İlk resim öğretmenim bana bunu söyledikten sonra bir sanatçı olmak istedim ve zatende dersten çok resime çalıştım. Ve güzel sanatlar liselerinden birine girmek istiyordum o yüzden çok çalışıyordum. Tek yaparken mutlu olduğum şey resimdi ve annemde bunun farkındaydı. resimi bıraktığım an yüzüm düşüyordu. Annem bir yerden sonra dayanamadı ve beni resim dışında mutlu eden birşey varmı diye hep beni izledi. Ve sanarım hep dışarı çıkarken izlemiş olsa ki benim hep kedi gördüğümde çoğu insan gibi ona koştuğumu görmüş o
yüzden eve pozitif enerji katıcak bir kedi almak istemiş ve haftalarca bana çaktırmadan bunun planını yapmıştı ama ben tabiki farkettim ama ona çaktırmadım. Tabiki o kadar haftalarca düşündüğü birşeyi tek kelimeyle bozamam asla