Bir kış akşamıydı, Hayatımın başlayacağı gündü, Doğduğum gün cuma günüydü, ailemin çok fazla parası olmasada bana iyi bir çocukluk
geçirmeye çalışıyorlardı. Babaannem yoktu, nedenini sorduğumda cevap alamıyordum. belkide daha çok küçüktüm..
çocukluğum iyi geçerken birden babam ortadan kayboldu. aynı babaannem gibiydi. Babam gittiğinde annemle beraber yaşamaya başladım. 'ailemizi' geçindirmek için okulu bile bile bırakmıştım ama hala onu unutamamıştım, o kadar uzun zaman geçtiki babamın adını bile hatirlamıyordum. Hergun metrobüse biner ve
tam olarak saat 10 da ormanda olurdum. evet bu yaşta oduncuydum. kalbi dağlar kadar buyuk olan bir oduncu. herşey çok iyi olmasada mutluyduk. ama taki o güne kadar..