Keşke kal demekle kalsaydı gidenler.Ne garip ne tuaf hayatının merkezine koyduğun insanla gün gelip bir selam bile verememk ne acı...
Gidiyor muydu?gitmekte miydi?anlayamadım kalacak gibiydi belki elinden tuttup benimsin diyebilseydim
Sahi kalır mıydın benimle benliğimle butunumle bizle...
Güneş doğarken geceye kadar pek bir şeyim yoktu aslında arıyordum seni ama pek canım acimiyordu aslinda ya da yavaş yavaş ben hissizlesmeye başlamıştım sahi (Hissizlesmekte ölümün yarısı değil miydi zaten)dediğim gibi gündüzleri pek bir şey yoktu ama bilhassa akşam olurken sol yanım acimiyorda değildi sizliyordu,ozluyordu,yatağımın sol tarafı seni arıyordu ben ise sensizlikte seni var etmenin yollarını
Arıyordum ama olmuyordu sanki cabaladikca en dibe batiyordum işin iyi yanı neydi biliyor musun?ben dibe battikca sana olan sevgimin azalmasiydi bitmesiydi sen benim bana unutamayacagim iyi bir ders verdin bense sana sadece suskunlugumu ne diyordu şair (yolunu bekleyen yıkıldı şehir gelsende bir gelmesen de)....
