2.Bölüm
Bulutu resmen bir güzel dövmüştüm ve döverkende hiç vicdanım sızlamadı.Akşam ablamı istemeye geliceklerdi ve o yüzle gelebilecekmiydi çok merak ediyordum.
Her şeyden herkesden çok yorulmuştum ama ben her zaman güçlü durmalıydım bunu küçükken öğretmişlerdi. Şu an evde ve odamdaydım,ağlamak istiyordum hemde hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyordum ama gözümden bir damla yaş bile akmıyordu.Ben duygusuzdum galiba
Kapımın tıklatılmasıyla birlikte düşüncelerimden çıkabildim"Gel"dedim ve kapı açılıp içeriye çok sevgili ablam girdi hangi yüzle gelebiliyorsa. Yüzünde yalandan bir gülümseme vardı gelip tam karşımda durup bana üsten üsten baktı
"Yine elinde olan bir şeyi ben aldım Yasmin"dedi keyifli bir sesle ama bilmediği birşey vardı biraz daha böyle konuşursa onun saçını başını yolcağımı
"Ama sen alışıksındır ne de olsa çocukende senin olan herşey benim olmuştu sen hiç bir zaman annem ve babam tarafımdan gerçekten sevilmedin"dedi ve gür bir kahkaha attı. Bende oturduğum yerden kalktım şu an yüz yüze bakıyorduk
"Doğru konuş"dedim beni en hassas yerimden vuruyordu
"Yalan mı sen her zaman sevilmeyen biri olmadın mı?"dedi ve devam etti konuşmasına
"Ama biliyormusun sen hakkediyorsun"dedi
"YETER SUS ARTIK SUSSSS"dedim bağırarak ve onu ittirip odadan çıkardım ama son söylediği ile duraksadım
"Babam senin Bulutu sevdiğini biliyordu buna rağmen beni ona verecek"dedi ve kendisi çıkıp gitti
Nası yani Babam bildiği halde böyle bir şey nasıl yapar her şeyin bir rüya olmasını o kadar çok isterdim ki ama değildi ama bende Yasminsem intikamı alacaktım. Odadan çıkıp aşağa indim ama inmez olaydım çünkü tam karşımda
FURKAN DEMİRTON vardı ve elinde de silah vardı bu adamın burda ne işi vardı. Hemen gidip tam önünde durdum"Ne işin var senin burda"dedim sesim sonlara doğru yükselmişti. Kolumdan nazikce tutup beni kendisine çekti yüzüm onun ğögsüne bakıyordu"Keyfimden gelmedim"dedi
"Neden geldin peki"dedim ve kafamı kaldırıp gözlerinin içine korkusuzca baktım
"Seni istemeye geldim oldu mu?"dedi ve ben şok ne şacmalıyordu bu
"Ne dedin sen"dedim
"Diyom ki seni Allahın izni peygamberin kavliyle babandan istiyom"dedi
"Manyakmısın sen be"dedim ve kendimi çekmeye çalıştım ama bırakmıyodu beni şu an kesin yüzüm domates gibi kızarmıştı. Furkan bir an kahkaha atmaya başladı ve beni bıraktı manyakmıdır nedir adamları bile ona garip garip bakıyodu. Gülmesi durunca konuşmaya başladı"Şaka şaka"dedi
"Eee buraya gelme sebebin ne o zaman bak beni delirtme"dedim
"Delir zaten delisin"dedi
Ama artık iyice sinirlenmeye başlıyordum"Söylesene be adam neden geldin buraya"dedim sinirli ve ciddi bir sesle o da ciddi olduğumu görünce"Senin o puşt abin benim bacımı kaçırdı da ondan geldim buraya şimdi anladın mı?"dedi ve ben yine
ŞOK
ŞOK
ŞOK
Allahım bir insan bir gün içinde kaç tane şok yaşıyabilirdi ki bu gidişle kendime şok market açıcam ama
"Vay puşt"dedim
"Tam bir puşt"dedi bu dediği ile yüzümde tebbesüm oluştu çünkü"puşt"derken hafif şiveli diyordu
"Sen hep gül"dedi
"Anlamadım"dedim
"Yok bir şey"dedi
"Baban nerde?"dedi bu adamı hiç anlamıyordum şu an bu durum içinde başka biri olsaydı konağı başıma yıkmıştı ama bu adam benimle sakin bir sesle konuşuyordu
"Bilmiyorum ki"dedim o da kafası ile onayladı
"Bu arada yüzüme güzel bir yumruk indirdin sayende kör olucakdım"dedi ve sırıttı.Bende onun gözüne baktım dikkatlice fazla birşey yokdu biraz morarmıştı sadece"Fazla birşey yok abartma altarafı bir yumruk yedin"dedim ve arkada ki adamları bize hala garip garip bakmaya devam ediyorlardı. Furkanda benim baktığım tarafa bakınca"Noldu niye öyle bakıyorsunuz"dedim bir anda ve bu seferde birbirlerine baktılar. Aralarında biri"Yok yenge estağfurullah"dedi
"Ne yengesi lan"dedim bir anda. Furkana baktığımda sırıtıyordu. Adam Furkana baktı Furkanda adama"Tamam koçum siz gidin o hergeleyi bulun bende gelicem birazdan"dedi ve adamları onun dediği ile çıkıp gittiler Furkanda bana döndü ve"Korkmuyorsun demi"dedi
"Neyden"dedim anlamadığım bir şekilde bakmaya başladım
"Evde tek durmaktan korkmuyorsun demi bak eğer korkuyorsan yanında kalabilirim"dedi ve beni kahkahalara boğdu. Gülmekten artık karnıma ağrılara girdi"Seni pis fırsaçı"dedim ama o gülmüyordu nası yani ciddimiydi
"Sen ciddimisin?"dedim
"Şaka yapar gibi bir hali mi var"dedi
Şu ana kadar kimse beni düşünmemişti düşmanımız olan adam beni düşünüyordu ve değerde veriyordu yani ben öyle hissediyordum. Bu duygu çok güzelmiş birinin seni düşünmesi
"Yok teşekür ederim"dedim
"Tamam o zaman ben gidip şu puşt abini bulayım sende hemen odana çık üşütme"dedi ve kapıdan çıkıp gitti tabi arkasında şaşkın beni bırakarak. Adam resmen beni düşünüyordu. Yüzümde aptal bir sırıtış belirdi. Hayattım boyunca birinin seni düşünmemesi ya da değer vermemesi olarak büymek ve bir anda birinin sana böyle değer vermesi düşünmesi garip ve güzel bir duygu. Puşt abim kız kaçırdı ve benim atladığım birşey vardı BERDEL. Yok asla böyle birşey olmasına izin vermezdim veremezdim onun için hemen odama dönüp üstümü değiştirdim. Odamdaki çekmeciği açıp içinde ki silahı aldım ve belime koyup odadan çıktım
"Kadir abi"diye bağırdım ve merdivenlerden inip konağın kapısından çıktım. Kadir abi hemen yanıma gelip"Noldu Yasmin"dedi aramız samimi olduğu için bana Yasmin derdi"Abi aracı hazırla bazı bölgelerede adam gönder abim DEMİRTON aşiretinin kızını kaçırmış"dedim o da hiç itiraz etmeden arabayı getirdi. Bazı yerlere de adam gönderdi. Arabanın yolcu koltuğuna oturdum biraz sonrada Kadir abi gelip arabayı çalıştırdı.
Kaç saat oldu arayalı ama sanki yer yarılmışta içine girmişlerdi. En sonunda arabayla giderken haber geldi bizim olduğumuz bölgedelermiş. Arabaları tamda önümüzde ilerliyordu yanımda ki Kadir abiye önlerini kesmesini söyledim. Önlerini kestikten sonra arabadan indim o da kaçtığı kızla indi gözlerim doldu"Sen benim hayatımı nasıl hiçe sayarsın"dedim bağırarak ama o kızın elini tutup bana doğru yürümeye başladı"istersen öldür bizi burda Yasmin"dedi acımasız bir şekilde ve sonra gülmeye başladı"Neye gülüyorsun be zaten aşiretten ölüm kararınız çıkıcak"dedim ama o benim aksime büyük bir rahatlıkla" Yasmin aşiretten sizin berdel kararınız çıkıcak yani Furkan ağa ile senin bence kendini hazırla"dedi Allahın belası belimde ki silahı çıkarttım ve kaçtığı kıza doğrultum"Peki şu an tam yanında sevdiğin kadının kafasına sıksam napabilirsin"dedim soğukkanlı bir şekilde ama biliyordum ki ben öyle kolay kolay can almazdım ama bunlar ölümü hakkediyordu"Sakın Yasmin böyle birşey yapıyım sakın"dedi
"Ya da kendi kardeşinin ölümünü izlemek istermisin he abicim"dedim ve silahı kendime doğru çevirip tam kalbimin üstüne koydum ve onun sesi geldi"Yasmin güzelim sakın yapma böyle birşey"dedi Furkan koşturarak bizim yanımıza geldi
"Neden hayatım senin elin de çürüyüp gidiceğine ölürüm daha iyi"dedim ve silahın emniyetini açtım
"Hayır hayır güzelim bak sana söz veriyorum o söylediklerin olmucak"dedi ve elini uzattı. Gözlerinden ise yaşlar akıyordu
"Ölsem kimsenin umrunda olmam"dedim ve onlardan biraz uzaklaşmak için geri geri adım attım
"Ölmek yok Yasmin deme öyle şeyler kurban olduğum"dedi ve o da bana yaklaşmaya başladı. Şu an asla kendimde değildim bu ben olamazdım zaten
"YAKLAŞMA"diye bağırdım"Yaklaşma vururum kendimi"dedim olduğu yerde kaldı"Yasmin yapma beni böyle bir acı ile sınama"dedi o böyle şeyler derken abim olucak adam azını bile açmıyordu. Yorulmuştum ne kadar güçlü dursamda yorulmuştum artık yaşamak istemiyordum ve ben ne istesem o olucaktı ölücektim. Parmağımı tetiğin üstüne koydum. Furkan hala birşeyler diyordu ama artık onu duymuyordu. Şu an ağlıyordum normalde ağlamayan ben ağlıyordum. Furkana baktığımda korkulu gözlerle bana bakıyordu o da benim gibi ağlıyordu. Parmağım tetiğin üstündeydi. Gözümü kapattım ve tetiğe basacakken kolumu yukarıya kaldırılmasıyla silah patladı. Hemen gözlerimi açtım elimi Furkan tutuyordu.
Elimden silahı alıp yere attı ve beni kendisine çekip sarıldı ama ben kollarımı kaldıramayacak şekilde yorgundum. Başım onu gövdesine yaslıydı ve ben hıçkırarak ağlıyordum
"Yetişemeseydim nolucaktı"dedi ama sanki bunu kendisine diyordu. Bir elini saçıma çıkartı okşadı. Bende bundan hiç rahatsız olmadım
"Napıcam ben seninle baş belası"dedi hemen başımı çekip ağlamakta olan gözlerim ile"Gerçekten baş belasımıyım"dedim hemen yüzümü ellerinin arasına alıp
"Evet benim tatlı belamsın"dedi...
Arkadaşlar kitap da olan Soyisimlerini lütfen bir yerde kullanmayın bu soyisimleri gerçek hayatta benim yakınlarımın soyismi.Bu arada Furkan Demirton gerçek haberiniz ola Kadıoğlu soyisimi hariç diğer soyisimlerini bir yerde görürseniz bana bildirin rica ediyorum hadi öptüm muahh❤😍
