Bölüm 11

Saat: Akşamüstü – Hastane Koridoru Hastane koridoru sessizdi, yalnızca uzaktan monitörlerin hafif uğultusu duyuluyordu. Kadir ile Fadime, güvenlik odasından çıkarken koridorda yan yana yürüyordu. İkisi de yorgun, ama içinde karmaşık duygular vardı. Fadime hafifçe durdu, Kadir da adımlarını yavaşlattı. Göz göze geldiler. Kadir’ın kahverengi gözlerinde yorgunluk, endişe ve hafif bir sıcaklık vardı. Fadime’nin gözleri ise kararlı ve yumuşaktı. Hiç konuşmadan, sadece bakışarak anlaştılar. O an, sözcüklere gerek yoktu. Her şey gözlerinde saklıydı: Güven Umut Ve... belki de, yeni doğan bir his. Kadir hafifçe gülümsedi, Fadime de karşılık verdi. İkisi de bir an durdu, sonra birlikte yürümeye devam ettiler. Koridorun sessizliği, bu bakışmanın yankısıyla doluydu.