Rüzgar esiyordu karanlık bir geceydi, kasim ayının sonlarında bir elimde bavul bir elimde 8 aylık bir kediyle apar topar yola çıkmıştım . kedimin adı geceydi simsiyah tüylerinin arasından masumca bakan mas mavi gözleri vardı. "Ne oluyor Beren " dermişcesine miyavladi , şöyle cevapladım
- sakin ol gece , herşey geçecek ama önce buralardan gitmeliyiz .
Hala anlam verememiş olmalı ki bana garip garip baktı, o an yaptığım tek şey onu yavaş ça okşamak oldu . Ardından hızlı adımlarla hava alanına girdim . bilet aldım ve hızlı ca uçağa yerleştim. yerime oturdum , kulaklığımı taktım ve başımı cama yaslayıp şarkı dinlemeye başladım.
herseyi unutmak istiyordum ama hala kafamın içinde tekrar tekrar yayınlanan, reklam arası bile olmayan bir dizi gibiydi , yaşadıklarım biliyorum garip ama herşeyi anlayacaksınız...