Gece boyunca hiç uyuyamamıştım. Ne zaman gözümü kapatsam o balo günü gözümün önüne geliyordu. Artık son raddeye gelmiştim resmen gözümü kapatmaya bile korkuyordum.
Hafifçe yataktan doğruldum. Yorganın üstünden yavaşça bacaklarıma dokundum.
Acıyla gülümsedim bir daha yürümeyecek olmam acı veriyordu ama ben gülümsüyordum. Gece yarısında oturmuş resmen bacaklarıma dokunarak gülümsüyordum. Etrafta çok olmasa da etrafı görebildiğim bir ışık vardı.
Uzun bir sopa aradım.
Tam karşımdaki dolabın yanına yaslanmış bir soba gördüm. Derin nefes alarak bacaklarımı tutarak yataktan sarkıttım.
Yere dokunan çıplak ayaklarım zeminin soğukluğunu bile hissetmiyordu.
Derin nefes alarak yatak başlığına tutundum.
Tam ayağa kalkacakken yere bir anda çakılmam bir olmuştu. Derin nefes ama gözyaşlarım bile durmuyordu.
Canım acıdığı için değil acınası olduğum için gözlerimden yaş geliyordu.
Burnumu çektim. Ve sopaya ulaşmak için yerde sürünmüştüm. Sonunda dolabın yanına geldiğimde. Sopaya uzandım. Sonunda elime sopayı alınca derin nefes verdim.
Sopayı yere dik şekilde tutup bütün ağırlığımı ona verdim.
Gözlerimi araladığımda ayakta olduğumu fark ettim. Gülümsedim.
Kapıya doğru ilerlediğimde tam kapı kuluna dokunduğunda dengemi kaybettim. Ve sopa yere sesli şekilde düşmüştü.
Şuanda elim kapı kulunda kendim ise yerdeydim. Kapıyı açtığımda az kalsın çığlık atacaktım. Alex kapının hemen yan tarafında yerde oturmuş uyuyordu.
Uyuduğunu düşünerek yanına yaklaştım.
Yüzüne baktığımda hayran kalmıştım.
Yüzü resmen özenle çizilmiş gibiydi. Yüzü ne sert nede yumuşaktı. Siyah saçları yüzü ne düşmüştü. Elimi uzatarak yüzündeki sac parçasını kaldırdığımda hafifçe gülümsedi. Gamzesi direk belirmişti. Yumuşak bir sesle "neden uyumadın" dedi.
Şaşkındım. Ve duruma siyah gözleri girdi. Yutkundum " uyku tutmadı asıl sen neden uyumadın" dedim.
Duruşunu dikleştirdi. "Aslında uymuştum ama birisi çok ses çıkardığı için uyandım" ağzımdan hah sesi çıkmıştı. "O zaman niye ses çıkartan kişinin kapısında uyuyorsun" dedim.
Güldü. "O zaman ben gideyim iyi geceler" deyip tam kalkacakken kolunu tuttum. "Biraz konuşabilir miyiz" dedim. Kafasını salladı. Bir anda beni yerden kaldırmasıyla gözlerim sonuna kadar açıldı " ne yapıyorsun" dedim.
"Yerde konuşmayı düşünmüyorsun değil mi" deyip odama girdi. Beni yavaşça yatağa bıraktıktan sonra kendisi de karşıma oturdu. Bana meraklı bir şekilde baktı. seni bekliyorum ne konuşmak istersin" dediğinde "birbirimizi tanıyalım. Evleneceğiz ve kısada sürecek ama yine de kendimizi tanımalıyız" dedim.
Sesini düzelterek "o zaman ben başlıyorum. Adım Alexander soyadım Yankk 25 yaşındayım bu krallığın varisiyim sevdiğim renk gri hmm ha bide çok hayranım vardır ve çok yakışıklıyımdır" son dediğine kıkırdadım. " Adım Bella soyadım Ay 20 yaşındayım sevdiğim renk kahverengi hmm hayranım yok" dedim.
Kafasını salladı. Elini uzatarak " memnun oldum Bella Ay " dediğinde bende aynı şekilde elini sıkarak " Bende memnun oldum Alexander Yankk " tebessüm etti.
Gözlerime bakarak " konuşmak istediğin konuya gelelim birbirimizi zaten tanıyoruz "
Derin nefes alarak " neden benimle evlenmek istiyorsun ya da benimle evlenmen için mi zorluyorlar " gerçekten merak ediyordum.
Eliyle yeni olmayan sakalını kaşıdı " seninle evlenmeyi ben istedim. Nedenini ilerleyen zamanlarda öğreneceksin " dediğinde yüzümü buruşturdum. " Gerçekten anlayamıyorum. Benimle hala nasıl evlenmek istediğini ailem benim yüzümden öldürüldü, sakatım ve güçsüzüm " dedim.
Kafasını olumsuzca salladı "Benim gördüğüm Bella çok güçlü, cesur ve bir o kadarda inanılmaz" dediğinde kafamı olumsuzca salladım " sen yanlış görmüşsün çünkü bu Bella güçsüz, sakat ve inanılmayacak şekilde korkak" yanaklarım bir defa daha ıslanmıştı. Hemen elimin tersiyle sildim.
kafasını olumsuz bir şekilde salladı" asıl sen kendini yanlış tanımışsın. Sence hangi bir insan senin yaşadıkların karşısında nasıl dik durabilir" dedi.
Elimi avcunun içine aldı " Bella sen benim tanıdığım en güçlü insansın. Asla kendine güçsüz diyerek kandırma" bir anda o tuttuğum gözlerimi yaşla doldu titrekçe konuşarak" üzgünüm sen yanlış görmüşsün ben güçsüz bir korkaktan başka bir şey değilim" gözlerin içine bakarak kısık bir sesle" artık yoruldum Alex çok yoruldum ne zaman güçlü görünmeye çalışsam daha ağır üstüme geliyor artık bünyem kaldırmıyor. Bana bak Alex hiç güçlü gözüküyor muyum? Hayır tam tersi çok güçsüz gözüküyorum. Vücuduma baksana beni kaldıramıyor bile keşke keşke o gün beni durdurmasaydın " dedim.
Saraya ilk geldiği günden bahsediyordum. Gerçekten de vücudum ölmüştü. Artık konuştuktan sonra bile nefes nefese kalıyordum.
Acınası bir haldeydim. Kafamı öne eğdim ve yanaklarımın ıslanmasına izin verdim. Bir anda beni çeken iki kol gözlerim sonuna kadar açtım.
Bir kolu belimi sıkıca sarmışken diğer eli kafamı okşuyordu. Geri çekilmeyi düşündüm ama kendim isteğim dışında ona daha çok sokuldum. Sanki sarılışı beni rahatlıyordu. Sanki yıllardır aradığım şey buymuş gibi hissediyordum.
Yumuşak sesiyle bir defa daha konuştu " artık yanındayım o üstüne gelen her şeyi yok edeceğim seni çok iyi koruyacağım" kafamı hafifçe yüzüne görmemi sağladı " Bella bana 6 ay ver ve seni yeniden hayata döndüreceğim yeniden yüzün gülecek mutlu olacaksın" yüzüne umutsuzca baktım "bundan emin misin çünkü böyle bir şey olmayacak" dedim.
Sakin kalmaya çalışan bir yüzle " hiç mi inanmıyorsun bana ne yapacaksın intihar mı edeceksin 20 yıl kadar dayanmışsın biraz daha dayan Bella mutlu olman için her şeyi yapacağım lütfen biraz daha tutun hayata çünkü ben hayatta olduğum sende hayatta olacaksın Bella seni hayata bağlamak için her şeyi yapacağım.
Ve Bella yürüyeceksin her hafta hayır her gün şifacı buraya gelecek seninle beraber her zorluğu aşmak istiyorum Bella lütfen bana güven"
burnumu çektim " sana güveneceğim umarım dediklerini başarırsın çünkü ben umutsuz vakayım" bir süre gözlerimin içine uzunca baktı. " hayır Bella sen umutlu vakasın hala içindeki bir his yaşamak istiyor ve sen bunu göremiyorsun benim tek yapacağım bu hayatı sana sevdirmek ama iş sende bitiyor ben uğraşırken sende uğraşacak mısın? " kafamı salladım "uğraşacağım" dedim. Sonuna kadar uğraşacaktım.