Bölüm 7

Adem amaça mutlu olur çünkü kimse onun bu derdini anlamaz artık adem amça yaptığı bu hatadan utanmaz Zeynep te artık ailesindeki sorunları anlar o artık üzülmeyi ve ağlamayı bırakır . Ben şimdi Zeynep in hayatına devam etmek istiyorum. Zeynep'in annesi Hatice ve üvey babası Yusuf ile aralarında kavgalar olmaya başlar Zeynep takmaz çünkü onların ailesinin bir parçası değildir . Ama Yusuf bazı günler eve gelmeyip başka insanların evlerinde yaymaya başlar sonra bir gün Hatice eve ağlayarak gelir . Tabi Zeynep te merak etmiştır nolursa olsun o Zeynep'in annesidir Zeynep sormaya gider ve Hatice ağladığı yerden kalkar ve evi yıkıp dökmeye başlar senin gibi bir koça olmaz olsun beni aldattın der . Ozaman Zeynep Yusuf Hatice yi aldatığını anlar Hatice ise kırıp dökmeden sonra boğulunu hazırlayip evden ayrılır ve yine Zeynep'i evde bırakır yani terk eder . Zaten Zeynep alışmıştır annesinin terkedişlerine annesinden hiç bir umut beklemez Zeynep kaderine rahzıdır . Sonra evde iki geçer ve eve akşam uştü Yusuf ve elinde küçük bir çocukla eve gelir . Yusuf Zeynep'e yorgun ve üzgün bir bakış ile bakar çocuk ise çok umutsuz bir şekilde bakar Zeynep ise sadeçe çocuğa bakar ve gülümser çünkü Zeynep biliyordur bu bakışı anne arıyışıdır o Zeynep çocuğa bar ve adını sorar adı umutdur . Ne güzel bir ismin varmış umut der. Ve hemen umut u odasına götürür ve ona sısımsıkı sarılır aynı anne kuçağı gibi onu bir an yanlız bırakmaz . Sabah olur ve Zeynep umuta yemek yazırlar o sıra Yusuf gelir ve bana bu çocuk nerden geldi demiçekmisin bana bir soru sormiçakmısın der Zeynep hayır sormiçam çünkü biliyorum ve görüyorum bu çocuğun yarasını sen artık endişelenme bu çocuk benim himayemde O benim hem kardeşim hemde ben onun annesi oluçağim der .