Zihnimde o vardı ikizim ve kaza anı ondan sonra kafayı yemem bu kadar çok içmemin ve bayılacak hale gelmemin bahanesi aldatılmam di asılı ise ikizimin gece kabuslarima girmesiydi. O yaşarken aramız Ortaylı bazen çok iyi bazen çok kötü o gittikten sonra evden haftalar sonra evden kaçtım. Hep annemi suçlamiştim o ne isterse karşı çıkmazdı motora da karşı çıkmadı. Onunla aynı evde yaşamak istemedim. İnsanların olduğu sokaklar tehlikeli miş bunu adamın biri bana ben parkta uyurken taciz etmeye çalışırken ve ben yerdeki cam şişeyi görüp alamıp kafasına geçirmeden fazlasını yapacağında öğrendim. Travmalarim vardı evet fazlasıyla ama herşeye rağmen güçlüydüm. En azından Öyle davraniyordum
Gözlerimi aralamaya çalıştım. yapışmış gibiydiler çok az aralayabildim en sonunda fakat hala kafam güzeldi ve başım dönüyordu. Üstümde siyah deri ceket vardı hava serindi. Dışarda kaldırımda oturuyordum. Biri beni tutuyordu ama bir yandan dokunmamayada çalışıyordu bıraksa burda yığılıp kalırdım muhtemelen. Kafam dehşet dönüyordu uyanık bile sayilmazdım. "Bizi duyuyor musun" başımı çevirdim karşımda bir adam vardı. Uzundu yeşil kazağı vardı üstünde fit bir görünümü vardı "baran böyle olmayacak selin i çağırıyorum" yanımda kaldırımda oturan biri vardı ona diyordu göz ucumla oraya bakmaya çalıştım. O siyah öfkeli gözler in sahibi kafasıyla arkadaşını onayladı basım dönüyordu bir yandan sarhoştum karşımda gene cenki gördüm "ben zaten seni sevmiyordum" diye mırıldandım ama karşımda cenk yoktu. Muhtemelen alkolün etkisiyle hayal görüyordum çünkü kızıl saçlı çilli bı kız eliyle göz kapaklarımı kontrol ediyordu ve ben deli gibi titremeye başlamıştım.
Gözlerimi tekrar araladigimda o kız bana dik dik bakıyordu. Yanında duran yeşil kazakli ikiside inceliyordu yanlarında birkaç elinde kask olan adam daha vardı arkadaşları olmalıydı ve yanlarındaki siyah gözler bu gözlerin sahbinin ismi baran olmalıydı en son yeşil kazakli adam öyle söylemişti. Turuncu saçlı kız çok tatlı bakıyordu. "Merhaba ben Selin" dedi gülerek. Konuşmaya çalıştım ama olmadı doğruldum bir koltukta oturuyordum "ben tıp okuyorum Biraz daha icseydin krize girebilirdin" dedi konuşmak için dudaklarımı oynattım ama ses çıkmadı çok kuruydu boğazım. Öksürmeye başladım bana su uzattı selin denilen kız. Boğazımı temizledim "nerdeyim" dedim sesim zor duyuldu. Selin açıklama yapacaktı ki baran alyla güldü "krize girecek kadar iç sonra üstüne senin sayende yarışı kaçırayim" dedi kaskını görmüştüm motorcuydu demek. kumraldi Allah var yakışıklıydı ama bir erkeğin tipi umrumda değildi şuan birşeyler söylemek için ağzımı açıyordum ki yeşil kazakli adam "buraya kiminle geldin" dedi ardından selin "bu yarışa sadece davetliler gelebiliyor sen nasıl girdin" dedi böyle bir şey olduğundan haberim yoktu pekte umrumda sayılmazdı. "Kız arkadaşlarımla geldim daveti var mı bir bilgim yok buraya gelebilecegimizi söyledi bizde onayladik" sesim çatalaşmişti ama derdimi anlatacak kadar anlaşılıyordu. "Telefonunun şifresini gir arayalım istersen" dedi bı tane kasklı adam "şimdiye merak etmişlerdir zaten" deyip telefonumu ona uzatmaya çalıştım elimi bile kıpırdatacak halim yoktu. Bunu fark eden Selin "başının dönmesi hareket edememen çok normal krizin den döndün sonuçta kendini zorlama" dedi ve telefonu elimden aldı baran sadece izliyordu bakışları sertti. "Kimi arayalım ailenden biri varmı" dedi selin "Vanya diye kayıtlı arkadaşım var onu arayabilir misin" selin yardım sever bir kızdı zararsız ve tatlıydı. Telefonu Kulağına dayadi ve dışarı gelen ses kadarıyla telaşlı ydi ve birden çok ses geliyordu. Selin konuştuktan sonra yanıma geldi ve diğer ismini bilmediğim adam "arkadaşların da sarhoş olabilir mi" diye sordu değillerdir diyemedim. Olabilirdi ama bade icmezdi ve abartmazdi içsese Aylin ise alışkındı sarhoş olmazdı o muhtemelen Vanya,Koray,berkle konuşmuştu "bade var o değildir" dedim ki kapı çaldı yeşil kazakli adam açmaya gitti.
İçeriye ilk Vanya ve Koray girdi bı sağa bı sola gidiyorlardı Vanya teleşla "Liyan nerdesin" dedi etrafa bakıyordu beni görünce koştu yani en azından çalıştı tam koltuğa geliyordu ki sendeledi düşecekken motor kıyafetli kaskı olan adamlardan kumral olanı onu tuttu. "Dikkat edin isterseniz" dedi ve yavaşça bıraktı Vanya sadece bana bakıyordu telaşlanmiş olmalıydı "sen icmezdin niye içtin ki kafanı güzel edecek kadar ne gerek vardı" diye beni ileri geri sağlamaya başladi. Bana diyordu ama kafası beş karış havadaydi delirmiş gibiydi. Kolundan beni Allah'tan selin kurtardı.Olayları bildiği için tabi azından bir kaç kelime alkolün etkisiyle kaçırdı "o çocuk için degermi sen sevmiyordun ki ayrilacaktin en son zaten" diye söylenmeye başladi gözleri dolmuştu ortam o kadar garipti ki herkes şaşkınlıkla bizi izliyordu. "Bunu bence sonra konuşalım ayrıca ben istediğimde icemez miyim biriyle alakalı olmak zorunda mı" dedim varya tam söylenecekti ki ona gerek kalmadan arkadan baran denilen kişi "krize girecek kadar" diye ağzının içinde geveledi digerkinler ona katılırken koray boş boş izliyordu. İçeri bade ve Berk girdi. bade çok sarhoş durmuyordu berkte az içmiş gibiydi bade hemen yanıma geldi ve " Liyan neden yanında Noel Baba ile yatıyorsun" diyince gözlerim fal taşı gibi açıldı. Hani içmezdi sarhoştu bu ve dıştan sarhoş görünmüyordu sadece ifadesiz bakıyordu "sen içtin mi bade sen içmezsin ki sarhoş gibi görünüyorsun" diye sordum bade kahkaha patlattı "ya tadına bakıyım dedim sadece bir shat içtim" Koray onayladı "bizde vardık vala bir shat içti sonra bu hale geldi" dedi "bir shat ile sarhoş mu oldun yani" diyen esmer çocuğa çevirdi kafasını "ordan bakınca sarhoş mu duruyorum" diye tersledi konuşurken bile mimik kulanmiyordu acayip garip davranıyordu ki içeri Aylin girdi Selin Aylin'i görünce hemen tanıdı sanırım tanışıyorlardi sarıldılar sonra "senin ne işin var burada" dedi Aylin. selinde gülerek
"Arkadaşların birazcık iyi değil gibi" dedi
Aylin bizi teker teker süzdü Koray ve Berk kahkaha atarken "alt tarafı bunların hepsi sarhoş biri de krizden dönmüş" dedi Koray hepsi delirmiş gibiydi onlar gülerken onların aksine Vanya ağladı ağlayacakti "iyi değilsin kötü duruyorsun yanından ayrıldım için özür dilerim" duygusaldi normalde ama bu kadar değildi alkol den dolayı olmalıydı "senle aynı ortamda olsaydık muhtemelen daha kötü olurdu" dedim içini rahatlatmak istiyordum kimsenin suçluluk duygusu çekmesi gerekmiyordu ben bile isteye icmiştim sonuçta o sırada Berk beni hemen onayladı ve ekledi "ne zamandır Vanya bu kadar duygusal ve Koray bu kadar kahkaha atıyor" Koray kendi halinde biriydi sessizdi pek gülmezdi bu halini görünce Aylin sonunda araya girdi "anlaşılan size içmek yaramıyor hepiniz delirmiş gibisiniz" dedi
Aylin "biz gidelim en iyisi ama nasıl sığacaksiniz acaba arabaya"
Bade "biz neden sigimiyoruz ki gelirken de geldik"
"Sizin kafalar uçmuş bence hani şimdi Koray ve bende sarhoşum ya ondan diyorlar" dedi barış barışın dediklerini anlamadım çok uzun bir cumleydi kafamda toplayamadim en sonunda pes edip 'ben demek istediğni anlamadım" dedim barış ta cildircak gibi görünüyordu diğerlerinin ondan eksiği yoktu.
Selin "bence siz burda kalın sabaha kadar veya motorla götürsünler" diye öneri sundu
MOTOR MU motor kaza ölüm olmazdı
"Motor olmaz" diye bağırdım bı anda istemeden reflexs olarak bağırmıştim herkes gözü bana çevrildi venya zaten ağladı ağlayacakti ağlamaya başladı benimde onu görünce gözlerim doldu zaten başım dönüyordu sarhoştum ağlamak daha çok canımı yakardı herkesin içinde aglayamazdım kendimi sıktım ağlamamak için kendimi sıktım
Nezaman gözlerim dolsa kendimi sıkardım bazen istemeden nefes almayı unuturdum ve sonuç olarak panik atak gecirirdim birinin yanında aglamaktansa bunu terci ederdim.
Birkaç kişi bana doğru atıldı şuan hiçbir şeyi dikkatle takip edemiyordum selin ve baranin sesini duydum "neden kızardı ve nefes alamıyor" diye sordu selinde "hey kendini sıkıyorsun sıkma sakinleş" gibi cümlelerle sakinleştirmeye çalışıyordu ama aklıma o kaza görüntüleri geliyordu annemin aglayışı bu sırada koluma Bir sızı hisettim iğne girdi biri yavaşca beni yatırır pozisyon a getirdi tüm kaslarım gevşedi ve nefes almaya başladım bir yandan da öksürük krizi başladi nefessiz kaldım diye olmuştu buda sonra görüş netligim tekrar geldi iki çift endişeli siyah göz
Ve selin vardı oda kontrol ediyordu beni Vanya ağlıyordu yanında o kumral çocuk ve bade sakinleştirmeye çalışıyordu onu digerkinler beni Endişe ile izliyordu 10 dakika sonunda "Vanya"
"Ağlamana gerek yok iyiyim" dedim ama öksürmekten boğazım muhtemelen yara olmuştu zor konuşuyordum sesim oraya az gidiyordu.
"Hastaneye gitmeli miyiz" diye bir ses duydum yavaş yavaş duymaya başlıyordum selin ise "şuan iyi gerek yok gidip ne dicez motor yarışında fenalaştı mi"
Ve siren sesleri. Ortama bir sessizlik düştü ardından baranin "siktir" diyen sesi
"Arka kapıdan çıkmamız lazım" diye bir ses duydum herşeyi zar zor algılıyordum. "Acele edin hadi" dogrulmaya çalıştım olmadi ardından olduğum yerden havalandim.