Benim adım luna, size biraz kendimden basedeyim. Adım yabancı gibi olabilir ama türküm. Adımı ben kendim koydum, zira bana bir isim koyacak bir ailem hiçbir zaman olmadı. En azından ben böyle biliyordum. Adımın anlamı gece demek. Geceyi çok sevdiğim için seçtim, sevmekten çok karanlığa hapsedildiğimden sevmekten başka çarem yoktu…
Eren; benim sevgilim, ailem, ilk aşkım kısacası herşeyim. Ondan başka kimsem yok. Erenle 16 yaşındayken tanıştım. Çok zaman geçmeden sevgili olduk. Eren benden 4 yaş büyüktü. Aslında ne çok yakışıklıydı, ne çok zengin, ne de ilgili bir sevgiliydi. Ama hayattaki tek bağlandığım kişiydi, çünkü çok yanlızdım. Beni sürekli aldatıyordu. Ama herşeyini affediyordum. Sağlıksız bir ilişkimiz vardı. O her türlü kötü alışkanlığa sahipti; içki, kumar, sigara, uyuşturucu, dolandırıcılık… Ama yine de çok aşıktım, bırakamıyordum onu.
( Luna; kızıl saçlı, yeşil gözlü, beyaz tenli; çok güzel, dikkat çekici bir kız. Ailesi onu çok küçükken terk etmiş. Yalnız kalmış, tek isteği biraz sevilmek olan küçük bir kız çocuğu.)
Luna işe gitmek için sabah kalktı. Hazırlandı ve hızlıca evden çıktı. Acele ediyordu çünkü geç kalmıştı. Eren 1 haftdır eve gelmemişti. Aslında çok merak ediyordu. Ama yapabilceği hiç birşeyi yoktu.
İşe giderken hızlı hızlı yüryodu. Bir adamla çarpıştı. Hemen kalkıp özür diledi ve tam gidicekken adam kolundan tuttu ve “ Dur luna” dedi.
