Bölüm 1

Biz fury'lerin bu aptal toplumda yeri yoktur anne ve babamla yaşıyan daha 14 yaşında küçük bir kızdım ben kasabadan uzak dağlarda yaşıyoruz oralara kimse gelmezdi taki o güne kadar babam odun kesiyordu annemle mochi yapmıştık babam mutlu olur diye koşa koşa onun yanına gittim babamı kral ve askerleri yakalamıştı gözlerimin önünde ona işkence yapıyordular birden arkamdan birisi geldi ağzımı ve gözümü kapatın annem kısık bir sesle sus dedi ağlıyordu elinin boşluğundan herşeyi göre biliyordum babamın kedi kulaklarını ve kuyruğunu çekip koparmıştılar her yer kandı kral en büyük zevkim diye bağırıyordu ardından karnına vurup gözlerini oymuştu babam hıçkıra hıçkıra ağlıyordu kral bırakın bunu burda yavaş yavaş ölsün hayvanlara bir faydası olur diyip güldü babamı kurtaramadım kral gittiğinde hemen babamın yanına gittik ona sarıldık bana meraketme canım acımıyor dedi oysaki canı çok acıyordu babamı eve götürdük annem onun yaralarını sarıp anından bir öpücük verdi babam uyuduktan sonra annemle bahçeye çıktık anneme dedimki kasabaya gidip iş bulup para kazanacağım annem kulaklarımı ve kuyruğun ne olacak dedi keserim bence sende kes başkası keseceğine bizim kesmemiz daha iyi olur dedim annem kabul etti banyoya gittik eline bir makas aldı kulağıma uyustursun diye bitkilerden hazırladığı merhemi sürdü kesmeye başladı canım yinede çok acıyordu bağırmamak için ağzımı elerimle kapattım bittiğinde annem bana sarılıp sıra bende dedi ağlıyarak makaslar annemin kulağını ve kuyruğunu kestim işimiz bittikten sonra mutfağa gidip yemek hazırladık babamı uyandırdık babam görmediği için ona ben yedirdim ve ona sarayda köle olarak çalışacağımı söyledim babam sinirlendi ama bağırmadan olmaz sana kötü davranırlar daha çocuksun dedi bende kulağımı ve kuyrugumu kestim merak etme anlamazlar çalışacağım ve artık size ben bakacağım dedim babam çaresizdi mecburen kabul etti bu gece anne babamın ortasında yatım hava soğuktu sabah olduğunda dahada zorlu bir hayat beni bekliyordu