Ülke-Amerika
hastalığım tahminimdende çabuk tutmuşdu. Kendime hakim olmak benim için çok zordu . Kafamda Annemin öldüğü gün ve kaç adamı karısına şiddet yüzünden öldürdüğüm anlar beynimde çalkalanıyordu. Akşam olmasına az kalmıştı. Hemen işimi bitirip geri dönmeliydim. Adam ormanda her hangi bir evde saklandığını öğrendim. Adamı bulmak için ormana doğru irerledim. Az kalmıştı . Onu öldürmeme az kalmıştı. İşte ev . Buldum evi. İçeriye addım attım ama kimseyi bulmamadım . Arkamdan bir ses duydum . Yavaş -yavaş yürüyüb bana zarar vericekdi her halde . Arkamı döndüm. Ve o beni silahla karşıladı . Tam alın hizamda .bense ona dikkatlice bakarak sırttım
"Ölmekden kurtulmak için iyi hazırlık ,ama bana uygun değil" adamın silahını tuttum ve ilk önce suratına yumruğu partattım, ne çabuk mos-mor oldu sıfatı . Adam yere yığıldı. Bilmem kaç defa tekme vurdum adama. Cebime koyduğum bıçağımı çıkarttım ve bağırarak adamın tam kalbine keçirmeye başladım . Adam acıdan inliyordu. Umrumdamıydı hiç sanmıyorum. Bıçağı kalbinden sonra karnına ,sonra bacağına keçirdim. Uzun zaman sonra birini öldürmek iyi gelmişti. Ama gerçek Aryana değil. Ruh hastası Aryana . Adam çoktan ölmüştü . Bense onun kolunu koparmıştım . Elimde ,yüzümde kanla dışarıya çıktım. Bıçağı toprağa bastırdım. Hiç kimsenin bulamayacağı bir yere . Çünki ben hep böyle yapardım .ben Ormandan çıkmıştımki polisleri gördüm. Galiba evi bulmuşdular. Aman neysee ben öldürdüm. Ben. Gelin beni bulun. Zaman kaybedenler. Arabama bindim yola koyuldum . Yüzümdeki sırtmaya karşı koyamıyordum. Birden kahkaha atmaya başladım. Yine birini öldürmek istiyordum . Yolda kedi gördüm. Kedi koşmadı. Onu öldürmeme az kalmıştş galiba.. Aniden. Kedinin yanına yaklaştığım an arabayı durdurdum. Ruh hastası Aryan gitmişdi . Ben geri dönmüştüm. Arabanın aynasına baktım suratımdaki kanı gördüm. Gülmek yerine ağladım. O adam işkenceyi hak etmişdi , ama bu kadar acınıcaklı değil . Biraz nefes aldıkdan sonra yeniden arabayı sürmeye başladım. Grup evine döndüm . Bide ne göreyim . Her yan dağılmış. Halde. İçeriye koştum . Polisler onları yakalamıştı galiba.
"Olamaz ,olamaz" bağırmaya başladım .
"Akını bulmalıyım " dedim kendi -kendime endişeyle . Telefonla onu ararken masanın üzerinde mektub gördüm . Mektubu açmaya koyuldum . Mektubda:
"Aryan ben Akın. Az önce polisler hepimizi yakaladı. Kaçmaya çalıştım ama malesef kaçamadım. Şimdi beni çok iyi dinle . Aryan bizim bazılarımız türk ,bazılarımzsa Amerikalı . Türk olanları Türkiyeye göndericekler,Amerikalıları Amerika hapisanesine tıkıcaklar. Yarın Türkiyeye gidiyoruz .Aryan sakın emliyyethaneye gelme onun yerine odamda dolaba bak ,oradaki parayı bul ve Türkiyeye gel . Bizi kurtar Aryan