"Gözünüzle gördüğünüz kötülükleri kalbinizin derinliklerine saklamanız gerekir bazen,çünkü gördüğünüz şeyler unutması güç şeylerdir"
Yüzümün sol yarısını hissetmiyordum.Yerde öylece yatıyor ve rakibimin tekmelerine karşılık veremiyordum.Ayağa kalktım ve dengesizce yürümeye çalıştım rakibim yorulduğumu anlayınca daha çok üstüme abandı.Sendeledim ama yılmadım yumruk savurmayı denedim ama yapamadım,karnıma yumruk yediğimde yere yapıştım ve oradan bir daha kalkamadım.
Gözümü hastane odasında açmıştım karşımda doktorum,antrenörüm ve dövüştüğüm çocuğun takımından bir kız vardı.Karnıma yediğim son yumrukla bayılmış ve sahadan bir daha kalkamamıştım.Sağlık durumum iyi olsa da boksör olmak sağlığından bir kaç parça vermek demekti çünkü mesleğiniz sizin kalbinizdi.Doktor bey 2 gün içinde hastaneden taburcu olabileceğimi söylemişti.Serum bittikten sonra doktoru dinlememiş ve ayağa kalkıp biraz gezmiştim. Bankta otururken yanıma rakibimin takımından olan kız geldi elinde iki tane kahve vardı birini bana uzatıp "iyi dövüştün" dedi. "Saol" diyerek elindeki muhtemelen acı olan ve benim kesinlikle sevmeyeceğim kahveyi aldım.Saygısızlık olmasın diye bir yudum alarak doğruldum."Geçmiş olsun, takım arkadaşım adına da özür dilerim arkadaşım bayılmana rağmen sana vurmaya devam etti vücudundaki bir kaç morluk bu yüzünden oldu" dedi.Bir şey diyemedim.Bir kaç dakika telefonumun çalmasıyla kıza gülümseyerek içeri geçtim ve odama doğru yöneldim."Alo" diyerek kendimi odadaki koltuğa bıraktım."Alo,Alara daha iyi misin?"arayanın antrönüm olmasına şaşırmadım bana bir şey olsa kafayı yerdi ama beni sevdiğinden yada merak ettiğinden değil benim sayemde kazandığı paraları kaybetmeye dayanamazdı."İyiyim hocam merak etmeyin yarın taburcu olabileceğimi söylediler " telefonun diğer ucunda olmasına rağmen tebessüm ettiğini hissettim."Turnuvaya çok az kaldı biliyorsun değil mi ? Finallere kalmak kolay değildir,sen zoru başardın devamını getirmelisin çok çalış ben seni arayacağım sonra görüşürüz" diyip kapatması bir oldu.Haftaya finaller vardı ve ben unutmuştum,bu gidişle finallerde yerde kalacaktım.Ayağa kalktım ve taburcu işlemlerini hızlandırmak için hemşire'nin yanına gittim.
*
1 hafta sonra maç günü...
Bir hafta sonra kendime iyice gelmiş maç için hazırdım.Bir kaç dakika sonra finaller vardı.İçimde tuhaf bir his vardı ne olduğunu bilmiyordum sadece maçı alıp kenara çekilecektim.
*
Maçın çoktan başlamış olması gereken zamandaydık ve benim odada oturup hiçbir yere gitmemem gerektiği söylenmişti.Tam odadan çıkmak için ayağa kalkmıştım ki antrönüm,." ne demek iptal oldu,siz bizimle dalgamı geçiyorsunuz!"diyerek odaya daldı.Ardından bir hışımla telefonu kapatıp koltuğa attı."neler olduğunu söyleyecek misiniz artık" diyerek kalktığım yere geri oturdum."Maçın çoktan başlamış olması gerekiyordu"
"İlk önce sakin ol Alara"
"Bana diyorsunuz sakin ol diye sizin kendinizden haberiniz var mı acaba!Maçta olmam gerekirken soyunma odasında sizinle kavga ediyorum neler olduğunu söyleyin.Böyle önemli bir maç için neredeyse bir yıldır hazırlanıyoruz biz!"diyerek lafını kestim.
"Akarca" dedi bir süre konuşmadı."bir anda Ortalardan kaybolmuş" diyerek devam etti.
"Nasıl ya nasıl yapabiliyor böyle bir şey ?!"diyerek cırladım.
"gerekçesi varmış Alara bir şey bilmeden konuşuyorsun pişman olacaksın" tam karşımdakı koltuğa oturdu."Sana her şeyi anlatacağım"