Saatler geçmişti. Araf Gece'nin uyanmasını bekliyordu sabah olmuştu ama hala uyanmamamıştı.
Yaklaşık 30 dakika sonra şükürler olsun Gece uyanmıştı . Gece yataktan kalkıp dışarıya çıktığı sırada biri ile çarpıştı.
-Dikkat et
-Sen dikkat et asıl ya ben niye dikkat ediyorum bana çarpan sensin be
-Kes benim kim olduğumu bilmeden konuşma
-Kimsin de böyle konuşuyorsun bana
-Sanane abim seni kahvaltıya çağırmamı söyledi
-Peki
Kız yanımdan ayrıldıktan sonra yemek odasını buldum. Masada 4 kişilerdi benle beraber 5 olacaktı. Biri yüzsüzdü direkt olarak yüzsüzdü galiba yüzü yanıktı. Biri az önce tartıştığım kardeşi olmalı bir yanında da bir kız daha vardı onu tanımıyordum. Araf'a baktım A'RAF bana bakıp ;
-Otur Gece
-Ama acıkmadım
-Gece otur dediysem otur ayrıca nasıl acıkmadın saatlerdir açsın
-Off tamam ya oturuyorum
Masaya oturduğum sırada kavga ettiğim kızın bakışları çok rahatsız ediciydi diğer kız ise bana elini uzattı ve gülümseyerek;
-Ben asena Araf'ın kardeşi şu sana mal mal bakanın da ablasıyım oda Arya senin adın da anladığım üzere Gece memnun oldum
-Asena abicim yavaş olsaydın ayrıca Arya annemlerden sonra bana bağlı bilmiyormuş gibi davranma
-Ama abi
-Sus
-Peki abi
-Eee memnun oldum Asena Arya kendini tanıtmasa da onunla da memnun oldum peki o kim dedim o masadaki adamı göstererek
-O...kim dedim.
O kim demiştim . Gerçekten de O kimdi Araf'a sormuştum ama Arya öfkeyle atıldı.
-Seni ilgilendirmez. Asena bunu duyunca öfkeli bir şekilde Arya'ya baktı.
-Arya kızla düzgün konuş. Gece'nin O... (Derin nefes aldı) Benim bir arkadaşım aslında yalan söylemek gibi olmasın aslında o bizim bir arkadaşımız istersen son ama hikayesini kendisi anlatsın adı Sancak bizim koyduğumuz adıyla Güçlü
-Hmm neden böyle yada boş ver sormam yanlış zaten
-Yo değil evimde çıkan bir yangındsn dolayı böyleyim karımı ve çocuğumu kurtaracam derken yüzümün yarısıyandı hadi onu geçtim ailemi de kaybettim...
-üzüldüm sancak abi...
-üzüılme insanlara sakın acıma Gece ve kimseye güvenme dediğinde durdum düşündüm ne demekti ki bu??
Saatler geçer kahvaltı biter ve odama giderim.
Kapı bir anda açıldı gelen Arya'ydı bana öfkeyle baktı.
-Şimdi senin belanı çok pis sikeceğim dedi ve aniden saçıma yapıştı . Uzak dur benden lan diye bağırdım. O an bir makineyi vücuduma taktı. O makinenin ne olduğunu biliyordum elektro şok makinasıydı. Arya hızla ağzımı bağladı ve makineyi açtı. Titreyerek yere yığıldım bağırmaya çalıştım.
-Yapma diye kekeledim O daha çok güldü kulağıma fısıldadı.
-Bayılana kadar yapacağım..
Ben elektiriğe en fazla bir saat dayandım ve bir saat sonra gözlerim kapandı. Arya beni bir yere sürükledi karanlık oda hayır bu olamazdı karanlık odada duramazdım..
(Saat sonra karanlık odada gözümü hafif araladım)
-Ne olur... Açın ışığı.. Işık...
Kapıya vurdum ağlarken
IŞIĞI AÇIN LÜTFEN.... diye bağırdım kimse duymadı
Kimse beni duymadı.duymadı.. Çocukken de duymazlardı ki benim sesimi zaten....
Saatler geçti Gece'nin bilincinin kapanmasına ramak kalmıştı ki o sesi duydum..
-GECE NERDESİN GECE!!
-aşırı zayıf olan vücudumla yani son gücümle kapıya vurup konuştum
-Işığı açın... Lütfen
Araf sesimi duymuş olacak ki kapıyı açtığında gözlerim neredeyse kapanıyordu.
-Gece gece aç kapatma gözlerini vücudun titriyor neyin var senin Gece
-Astım ve panik atak diye fısıldadığım sırada bilincim tamamen kapandı.
-Gece.. Gece uyan ilaç nerde dur Arya'da da aynı sorunlar var onun ilacı vardır kesin.
Araf koşarak Arya'nın odasına gittim bir ilaç ve bir adet iğne aldım.
-Sakin ol Gece Düzeleceksin (içinde:Ben senin canınk yavaş yavaş alacam şimdi şuan ölemezsin ufaklık)
İğne vücuduma girdiğinde nabizlarım sakinledi. Araf beni kucağına almıştı hissetmiştim hemde çok fazla hissetmiştim
Gözlerimi Açtığımda hastanede olduğumu farkettim ve korkuyla kalkmaya çabaladım . Hastane odalarından kendimi bildim bileli korkuyordum hemde çok fazla korkuyordum.
-Gece sakın ol
-İSTEMİYORUM ÇIKAR BENİ ÇIKAAAR
-Gece sorun çıkarma sana 5. Sakinleştiricini yapmak istemiyorum.
-Araf bak olmaz hastane olmaz başka yere gidelim ama hastane olmaz.
-Gece neyin var senin, Sen başıma belaydın ne değişti şimdi?
-Ne mi değişti travmalarım var Araf çıkar beni burdan hadi ne olur lütfen çıkar beni.
-Peki Gece ama bana söz ver iyi olacaksın.
-Peki söz ne olur çıkar beni burdan .
Ayağa kalkmaya çalıştığım sırada yere düştüm .Araf bunu ilk görünce güldü ve beni kucağına aldı .
-Daha ayakta duramıyorsun ben götürürsem daha iyi olacak gibi ha ufaklık?
-Teşekkürler ama gerek yok indir beni
-Yürüyemezsin Gece
-Yürürüm
-Yürüyemezsin
-Yürürüm diyorum Araf
-Gece!!!
-Off off peki tamam
Saatler sonra yeni uyanıyordum . Araf bana sakinleştiriciyi beşinci kez yapmak zorunda kalmıştı ama beni rahatlatan tek şey hastenede olmamamdı .
Arya bunları neden bana yapıyordu neden yapmıştı bilmiyordum. Güçlü bana kimseye güvenme derken ne demek istiyordu aklım sadece bunlarla doluydu.
Akşam oluyordu karanlıktan korkmamam için Araf odayı ışıklarla doldurmuştu artık daha iyiydim ama bir şeyi iyi biliyordum. Arya'nın bana neden böyle davrandığını elinde sonunda Öğrenecektim derken karnım guruldadı . Gurladamakta haklı da haklı kafa açken çalışır ki??
Akşam yemeği saati gelmek üzereydi ben de bu sebeble yemek salonuna inip masaya oturdum. Arya yoktu ve Araf galiba buna öfkeliydi bu yüzden bugün yaşananların konusunu açmadan yemeği yeyip masadan kalktım tam odamın kapısını açtığım sırada karşımda Arya vardı ama bu sefer elinde şok tabancası değil bir bıçak vardı hızla elindeki bezle ağzımı kapatıp bıçağı bacağıma sapladığı anda derin bir acı hissettim.
Canım yanıyordu lakin o bundan eğleniyor ve bıçağı da da derine bastırıyordu . Acıyla döndüm ve konuşmaya başladım
-Ben sana ne yaptım Arya
-ABIMI BENDEN ÇALDIN VE SENİ ÖLDÜREREK ABİMİ SENDEN ALACAĞIM diye bağırıp bıçağı daha da derine soktu ve acıyla inledim.
Ağlarken Arya bırak gideyim yapma söz geleme- derken Arya bıçağı bacağımın içinden geçirdi ve o acıyla yere düştüm.
Arya güldü ve şunu söyledi.
-Şimdi o çok korktuğun karanlık odaya gireceksin
-HAYIRR!!
Yazarım ağzıyla;
Gece karanlık bir odada nefessiz şekilde çıkmak için can çekişiyordu. Bacağı çok kötü durumdaydı en fazla 2 saat dayanırdı. Araf ise onun uyuduğunu düşündüğü için Gece'yi hiç rahatsız etmedi lakin Gece ölüyordu acı içindeydi..
Araf'ın Gözünde;
Gece neredeydi odasında yoktu umarım başına birşey gelmemişti. Çünkü onun ölümü benim ellerimden olacaktı katiyen ve asla başkasının elinden ölemezdi .
Ama içimden bir ses emindi net bir sikim olmuştu bu sabah yaşanan olay nasıl olmuştu ? Kim yapmıştı aklımda bu vardı. Kim yaptıysa emindim aşırı yakın hatta belkide kendi kanımdan olan biriydi bu çünkü kamera kayıtları da yok edilmişti. Buda bi sorundu en azından benim için...
Yani Gece'yi bütün evde aradım yok kız yoktu bahçeye doğru yöneldiğim sırada birşey gördüm o an şok olmuştum bir şekilde bodrum kapısını açtım kapının eşiği kan doluydu ve ona gördüğüm şeyle dönüp kaldım o manzara bana hayatımın şokunu yaşatmıştı....
