Herşey olağandı. Gregory uyanmış, okula gitmek için hazırlanıyordu. Askerî okula giden, daha 19 yaşında olan bir Anzak çocuğuydu ve orduya karşı çok özel bir merakı vardı. Ailesi bu duruma pek hoş bakmıyordu. Malûm, o vakitlerde savaşlar olağanüstü durumlar değildi. Savaşlardan geri dönmemek de vardı elbette. Gregory hazırlandıktan sonra uzunca bir yol yürümeye başlamak üzere ayakkabılarını giydi.
Yola çıktı, elbette ki evvela yakın arkadaşı olan Tommy'i almaya gidecekti. Tommy daha 18 yaşındaydı ve Gregory'in yakın arkadaşıydı. Gregory, Tommy'in evine gitti ve Tommy'i beklemeye başladı. Tommy hep geç kalan tiplerdendi.
Gregory bir süre daha bekledi ve işte sonunda Tommy geldi. Konuşarak yürümeye başladılar. Bulundukları yerde herşey birbirine uzaktı. Çok zengin sayılmazlardı. Hatta kendilerini yöneten ve ezen İngilizlerden kat ve kat fakirlerdi. Bu sebeple de yürümek zorundalardı. Bunda sorun yoktu onlara göre, ne de olsa baş kaldırmaya çalışırlarsa İngilizler onların başını ezerdi.
Bir süre daha yürüdüler ve konuştular. Aradan biraz daha vakit geçmiş ve güneş doğmaya başlamıştı. Evet, hava kararıkken okula gitmeye başlıyorlardı. Buna mecburlardı maalesef. Okumaları gerekiyordu. Yoksa sömürge olarak yaşamaya devam edecek ve fakirlikten dolayı ya açlıktan ya da susuzluktan öleceklerdi. Abartılıyor gibi gözükse de eskiden böyle ölen Anzaklar vardı maalesef.
Aradan biraz daha vakit geçti, okula yaklaşıyorlardı ve aniden sustular. İki İngiliz askerîye at arabası gördüler. Okula varmak için en fazla 250 metre kalmıştı. At arabaları da oraya doğru gidiyordu. Gregory ve Tommy hiçbir şey anlamamışlardı lakin kötü birşeyler olduğuna emindiler. Kendilerini ilgilendiren bir konu olduğunu düşünmediler ve yürümeye devam ettiler.
Sonunda okula vardılar, İngiliz at arabaları onlardan daha önce gitmiş ve tüm okuldaki öğrenciler dışarıda sıraya dizilmişti. Tommy ve Gregory de aralara sıvıştılar ve hiçbir şey demeden dikildiler. Kaçmadıkları için ileride çok pişman olacaklarından haberleri bile yoktu.