Derin bir nefes verdi, gözyaşlarını sildi
"Sadece yoruldum.. Yoruldum anlıyor musun? "
Gözlerindeki çöküş görünüyordu, Dayanmalıydı, zorundaydı, Herkes gitse bile o vardı, kendine yetmeliydi.
"Başaracaksın, Burdayım, görmesende burdayım Kumsal.."dedi meltemin ince sesi
Zorlukla ayağa kalktı
"Sende hayalsin işte. Beni normal sanıyorlar Meltem, Anlamıyorlar sen gibi."
Binanın son katına nihayet ulaşmıştı
Çatıya ilerledi
"Kumsal.. Bunu yapma..." dedi meltem endişeyle
Kumsal acıyla gülümsedi ve hayalete döndü
"Kimsem yok ki artık.İşim, Sen, Köpeğim... Herşeyi o pislik aldı"
dedi iç çekti ve devam etti
" Az önce ne yaptım biliyor musun meltem? "
Hayalet başını iki yana salladı
"Az önce seni, wonder'i öldüren, mesleğimi elimden alıp şuan intihar etmeme sebep olan adamı bıçakladım"dedi genç kadın gülümseyerek
-2 saat önce-
Kumsal 13 gün sonra evden çıktı. Tam 13 gün sonra ard arda gelen haberlerle oda bir süpriz yapacaktı
Bu süre içinde Buğra'nın evini bulmuştu zaten
Sadece doğru zamanı bekliyordu
Yorgun bedenini kalkmaya zorladı kalkıp makyaj yaptı
Gülümsedi ve güzel kıyafetler giydi
Konuma doğru ilerledi
Elinde tutuğu bıçağı sayesinde insanlar ondan uzak duruyordu
Sonunda bir evin kapısını çaldı
Bakılan o küçük yeri parmağıyla kapattı
"Kim o?" dedi içeriden gelen tok bir erkek sesi
Kargo." dedi Kumsal sesini değiştirerek
"Yanlız ben kargo fa-"
Buğra kapıyı açtığı an bıçağı boğazına dayadı
Bileğine büyük bir çizik attı
"Selam katilim. Nasılsın?" dedi ve gülümsedi
Adam kaçmaya yeltendi
O sırada pamuğa döktüğü maddeyle onu bayılttı
Sandalyeye oturtup bağladı
Uyanmasını bekledi ruhsuzca Bileğinden akan kanı izledi
Adam uyandı
Sonrası ise vahşetti...
Şimdiki zaman -
Kumsal yaptığını hatırlayınca gülümsedi
Aşağıda atlamasın diye alınan önlemlerden uzakta kendini boşluğa bıraktı
Bunu yapmalı mıydı?Kesinlikle hayır.
Yaşamalı mıydı peki bu halde? Kesinlikle hayır.
Kumsal pes etmeyi seçti.
Herşeyi yeniden inşa eder miydi?
Ederdi.
Kumsal vazgeçti.
Her masal mutlu sonla bitmezdi, ve bu masalda kötü sonla bitmişti.