İçeriğe geç

Kan Borcu

Bölüm 5 · 3 dk okuma

Kan Borcu

Bölüm 5

Kalmak

Sabah uyandığımda Ezgi hala kollarımın arasında uyuyordu kalkıp duş aldım duştan çıktığımda Ezgi uyanmıştı " Çok sıkıldım Berk beni ne zaman bırakacaksın?" " Bırakmak mı? Hah ne saçmalıyorsun sen ?" "İstemiyorum seni Berk istemiyorum " " Öyle mi ? Gitmek mi istiyorsun ha sen git hadi gitsene ne duruyorsun o babanındedenin ne yapacağını biliyorsun buna rağmen git hadi kalk" " Neden böyle yapıyorsun neden beni istedin ki sen anlamıyorum ben" "Sorunda bu anlamıyorsun" diyip odadan çıktım aşağı indiğimde herkes sesimizi duymuş olacak ki kimse konuşmuyordu Ezgi'de sofraya gelince yemeğe başladık gerçekten şuan Ezgi'yi umursamıyordum yemek yerken kapı çaldı ve içeriye duygu girdi olmaz hayır diye söylenirken "Berkimmmmmm" diye evde ses yükseldi "Sana da merhaba Duygu" dediğimde Ezgiyi gördü ve sesiz bir şekilde karşıma oturdu "Evlenmişsin Berk?" " Aynen öyle oldu ya anlatırım detaylı sana " "Sana da merhaba Ezgi" " Merhaba Duygu memnun oldum" " Hey neden bu kadar soğuksun " diye Ezgi'nin kulağına fısıldadım "Biliyor musun Ezgi sen olmasaydın Berk'le biz evlenecektik " dedi Duygu ve o an öksürdüm o sırada Ezgibelime vurdu "Hı öyle mi bana hiç söylemedin kocacım"

" Unuttum" " Ezgi yeter öleceğim vurma " dediğimde durdu gözlerime öyle bir baktı ki alev çıkıyordu....

Kahvaltıyı yapıp Baran Duygu Ezgi ve ben bahçeye çıktık Baran şuanlık sorun çıkarmamıştı ama hiç belli olmaz biliyordum... Duygu Ezgi'yi görmeye daha fazla dayanamayıp içeriye gittiğinde Baran konuşmaya başladı "Ezgi hala bu adamın yanına duruyorsun farkında mısın ?"

" Baran ne yapayım söylesene?" " Mesala buradan git Ezgi evine git olmuyor mu he? Yoksa bu adamla cidden yaşamak mı istiyorsun söylesene bana Ezgi konuş Ezgi susma " " Ne saçmalıyorsun sen Baran? Nasıl bununla beni suçlayabilirsin ?" "Bilmiyorum artık delirmek üzereyim ya gidersin yada bu ilişki burada biter bir dahaseni sevmem Ezgi son uyarım haberin olsun " " Ne bitirmek istiyorsan durma şimdi bitir hadi Baran hayatında mutluluklar" " Tamam Ezgi " dedi ve Baran çekti gitti Ezgi ağlıyordu elimden ne gelebilir ki şuan ne " Ezgii" dediğim anda bana sarıldı ilk defa bana sarılmıştı ilk defa Beni sevdiği için mi yoksa ağladığı için mi bilmiyorum ama şuan çok huzurluydum onu biliyorum " Tamam geçti tamam Ezgi ağlama hadi yeter bu kadar " "Bırakma beni Berk olur mu senden başka kimsem yok artık lütfen bırakma beni Berkim" Daha da ağlamaya başlayınca kucağıma alıp odaya çıkarttım

" Hadi uyu güzelim ben buradayım "....

Ezgiyi uyutup aşağı indim ve dışarıda kiişlerimi Hallettim eve geldiğimde herkes sofradaydı " Ezgi nerede anne " " Sen gittikten sonra görmedim oğlum istersen çık bir bak " Kafamı salladım ve odaya çıktım " Güzelim iyi misin ?" Diyerek Yatağa oturdum " Güzelim mi ? Nereden güzelinim ya bir sarıldım diye bu kadar samimiyet nereden Berk?" " Ezgi ne dedim ki ben iyi misin diye bakmaya geldim Tamam mı Baran'la kavga ettin diye yanına geldim kocan olarak ne bu tavır?" "Kocam mı hah kocam öyle mi sen beni zorla aldın unutma ben senin karın değilim ben seni sevmiyorum asla sevmeyeceğimde o anlık bir boşluktu yanımda sen vardın sarıldım bu başka bir şey yok" " Ama bana beni bırakma senden başka kimsem yok artık dedin Ezgi?" "Ciddi misin inandın mı Baran'la ben asla ayrılmayız sadece seni kıskandı ve onları dedi Baran bana aşık bende ona" "İyi Tamam anladım Ezgitamam" odadan çıkıp aşağı indim

" Oğlum nereye yemek yiyeceğiz hadi Ezgiyi al gel" " Siz yiyin anne siz yiyin" diyip arabayı alıp dışarı cıktım

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.