Bölüm 7

Güneş öğle vakti sınıfın penceresinden içeri süzüldü. Maya ve Leo, proje ödevi için okul bahçesinde birlikte çalışıyordu. Önceki gün yaşanan kıskançlık ve yanlış anlamalar, aralarındaki havayı hala hafifçe gergin tutuyordu, ama bu gerginliğin altında istemsiz bir merak ve çekim vardı.Leo, Maya’nın saçına düşen bir tutamı nazikçe geri attı. Maya aniden dondu, kalbi hızla çarptı. “Ne yapıyorsun?” dedi, sesi biraz titrek ama öfkesiz.Leo hafifçe omuz silkti. “Sadece… bu daha kolay çalışmamızı sağladı.”Maya gözlerini kısıp hafifçe gülümsedi. “Sen her zaman bir bahane buluyorsun.”Leo da gülümsedi. “Belki de… her bahane seni görmek için bir yol.”Maya, bu sözlerin anlamını tam olarak kavrayamadan yüzünü başka yöne çevirdi. Ama kalbinin hızla çarptığını fark etti; istemeden bir sıcaklık yayıldı içinden.Çalışmayı sürdürürlerken, Leo bir an durdu ve Maya’nın ellerini elleriyle sardı. “Bak, sana güveniyorum. Ve… belki de sana karşı hissettiklerim… biraz farklı.”Maya gözlerini açtı, yüzünde utangaç ama meraklı bir ifade vardı. “Farklı mı?”Leo başını salladı. “Evet… ve bunu sana söylemek istedim.”Maya, Leo’nun gözlerinde samimiyeti gördü ve istemeden gülümsedi. “Ben de… belki de sana karşı hislerim değişiyor.”O an, ikisi arasında küçük ama güçlü bir bağ oluştu. Düşmanlıkla başlayan ilişkileri, artık karşılıklı bir çekim ve anlayışa dönüşmeye başlamıştı.Ve o gün, Maya ve Leo ikisi de fark etti: Nefretle başlayan hikâyeleri, yavaş yavaş sıcak bir aşk hikâyesine dönüşüyordu.