Bölüm 5

Ertesi gün, Maya sınıfa geldiğinde Leo çoktan oradaydı. Göz göze geldiklerinde aralarında geçen sessizlik, önceki gün yaşanan tartışmanın gölgesini taşıyordu. Ama Leo’nun gözlerinde farklı bir ısrar vardı; bu sefer alaycı değil, ciddi bir merak ve endişe vardı.“Hey,” dedi Leo, Maya’nın masasına yaklaşırken. “Geçen gün… üzgünüm. Bilmiyordum ki seni bu kadar rahatsız edeceğim.”Maya kaşlarını kaldırdı, şaşkın ve biraz da hâlâ sinirli. “Hı… tamam.”Leo oturdu ve hafifçe gülümsedi. “Tamam değil ama… bana bir şans verir misin? Projeyi birlikte düzgün bitirelim.”Maya, Leo’nun dürüstlüğüne şaşırmıştı. Bir an durdu, sonra başını salladı. “Pekala… ama sadece iş için.”Projeye başladıklarında, Leo daha dikkatli ve sabırlıydı. Maya’nın fikirlerine saygı gösteriyor, onunla işbirliği yapmak için çabalıyordu. Maya da, Leo’nun bu değişimini fark ederek, istemese de içten içe biraz etkileniyordu.Öğle arasında, Leo Maya’ya doğru eğildi ve fısıldadı: “Biliyorum hâlâ sinirlisin, ama belki de ben biraz değişebilirim. Sadece… bana inan.”Maya gözlerini kısıp hafifçe gülümsedi. “İnanacağımı sanma… ama deneyeceğim.”O anda aralarındaki mesafe biraz daha azaldı. Küçük bir dokunuş, bir bakış… ve nefretle başlayan bu ilişki, yavaş yavaş birbirine çekilen iki kalp haline geliyordu.Akşam olduğunda, Maya evine dönerken, fark etti ki Leo’nun sözleri kafasında dönüp duruyordu. Ve Leo da, yalnız kalınca, Maya’nın yüzünü düşündü; istemeden kalbi biraz daha hızlı atmıştı…